<![CDATA[انجمن پیشرو.پیشرو در علم و ورزش - <span style="color: green; text-shadow: 3px 3px 3px;"><strong>کلیه مباحث مربوط به سخت افزار</strong></span> ]]> https://pishroforum.ir/ Wed, 24 Jun 2026 05:12:36 +0000 MyBB <![CDATA[تاپیک جامع فلش مموری(تعمیر،تست و ...)]]> https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1666 Wed, 25 Dec 2013 23:21:56 +0000 https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1666
آیا شده شما تا بحال فلش مموریتان ناگهان از کار افتاده باشد و یا اینکه به اشتباه اونو فرمت کرده باشید و دیگر قادر به استفاده از آن نباشید .

در اين تاپيک راجع به فلش مموري و مشکلات پيرامون آن بحث و تبادل نظر خواهيم کرد.



#################################

امروز میخواهم برنامه ای را خدمتتان معرفی نمایم تا تمامی مشکلات فلش مموری های ترنسند شما را بصورت آنلاین و کارخانه ای تعمیر نمائیم .
توجه نمائید که این روش تنها در صورتی امکانپذیز هست که درایور فلش شما توسط ویندوز شناسایی شود .




مراحل قدم به قدم استفاده از نرم افزار :

در حالی که به اینترنت متصل هستید فلش را به رایانه متصل کنید و برنامه [b]OnLineRecovery.exe را اجرا کنید(در ویستا و سون با راست کلیک روي OnLineRecovery.exe و انتخاب گزینه Run As Administrator Wink


گزینه ی [b]Repair drive & keep existing data را انتخاب کنید و Start را بزنید . زمانی که تعمیر به پایان رسید دکمه ی Exit را فشار دهید و فلش را از سيستم جدا کنيد.

منبع:ترفندستان

OnLineRecovery(pishroforum.ir).rar
نوع فایل .rar
دفعات دانلود 0
اندازه 1.17 MB

]]>
آیا شده شما تا بحال فلش مموریتان ناگهان از کار افتاده باشد و یا اینکه به اشتباه اونو فرمت کرده باشید و دیگر قادر به استفاده از آن نباشید .

در اين تاپيک راجع به فلش مموري و مشکلات پيرامون آن بحث و تبادل نظر خواهيم کرد.



#################################

امروز میخواهم برنامه ای را خدمتتان معرفی نمایم تا تمامی مشکلات فلش مموری های ترنسند شما را بصورت آنلاین و کارخانه ای تعمیر نمائیم .
توجه نمائید که این روش تنها در صورتی امکانپذیز هست که درایور فلش شما توسط ویندوز شناسایی شود .




مراحل قدم به قدم استفاده از نرم افزار :

در حالی که به اینترنت متصل هستید فلش را به رایانه متصل کنید و برنامه [b]OnLineRecovery.exe را اجرا کنید(در ویستا و سون با راست کلیک روي OnLineRecovery.exe و انتخاب گزینه Run As Administrator Wink


گزینه ی [b]Repair drive & keep existing data را انتخاب کنید و Start را بزنید . زمانی که تعمیر به پایان رسید دکمه ی Exit را فشار دهید و فلش را از سيستم جدا کنيد.

منبع:ترفندستان

OnLineRecovery(pishroforum.ir).rar
نوع فایل .rar
دفعات دانلود 0
اندازه 1.17 MB

]]> <![CDATA[بررسی عمر مفید هارد ها]]> https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1652 Fri, 15 Nov 2013 08:45:47 +0000 https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1652 [تصویر: 00508078098156525902.jpg]


به نقل از تومزگید, شرکت Backblaze که خدمات ذخیره انلاین ارائه میکند, مطالعاتی چهار ساله را روی 25000 هاردهای خود که دائما و هر روزه کار میکنند انجام داده است.
　
نتیجه این بررسیها نشان میدهد که هشتاد درصد هاردهای بازار کم و بیش چهار سال بدون مشکلی عمر میکنند.
　
Backblaze به مدت چهار سال با دقت بسیار کوچکترین خرابی هر یک از این هاردها را ثبت کرده و اکنون اماری در مورد در صد خرابی پارک هارد خود منتشر کرده است.
　
بر اساس بررسیهای این شرکت, یک هارد کلاسیک سه سیکل خرابی در طول چهار سال اول زندگیش دارد.
　
در سال اول, خطر خرابی یک هارد 5.1 درصد است و در سال دوم و سوم به 1.4 درصد کاهش میابد و بعد از ان بطرز محسوسی افزایش میابد. در واقع بعد از سه سال, خطر خراب شدن هارد به 11.8 درصد افزایش میابد.
　
از طرفی Backblaze قید کرده است که بعد از بررسی ای چهار ساله 20 درصد هاردها دچار مشکلی جدی گشته و به ناچار باید تعویض میشدند. Backblaze معتقد است که بعد از شش سال استفاده مدام, این تا 50 درصد افزایش میابد.
　
Backblaze قید کرده است که هاردهایش همانند همان هاردهائی هستند که در بازار یافت میشوند و در نتیجه شبیه همان هاردهائی میباشند که در کامپیوترهای ما و یا سایر دستگاه های ذخیره بکار میروند.
　
مگک نیز مینویسد که بر اساس این بررسیهای Backblaze, تعداد کمی از هاردها در اولین ماه های استفاده کاملا خراب میشوند و تجربه این بررسیها نشان داده که بخصوص باید مراقب هارردهای نو بود تا نگران انهائیکه بدون مشکل دو یا سه سال کار کرده اند.
　
خرابی هاردهای استفاده شده توسط این شرکت برای ذخیره 25 پتابایت داده بعد از 18 ماه اول استفاده از انها سالی 5.1 درصد بوده که مربوط به خرابی ساخت یا تنظیماتی بوده که میتوانند منجر به خرابیهای زودرس گردند.

در 18 ماهه دوم این درصد به 1.4 در سال کاهش میابد و در سال سوم به دلیل کهنگی تدریجی مکانیک به 11.8 درصد در سال افزایش میابد.
چهار پنجم هاردهای استفاده شده توسط این شرکت بدون مشکلی چهار سال را پشت سر میگذارند اما مهندسین ذخیره انلاین معتقدند که عمر متوسط یک هارد شش سال است.
　
متاسفانه مشکل میتوان خرابی یک هارد را پیش بینی کرد و دما و مقدار استفاده از ان تاثیر ثانویه روی مکانیک ان دارند و گزارش SMART مثبت یکروز مانع از اینکه فردای انروز هارد دچار مشکلی گردد نیست.
　
وقتی که جای شک است بهتر است که داده ها روی ساپورت دیگری ذخیره شوند و مسلما Backblaze نیز عکس اینرا نمیگوید.]]> [تصویر: 00508078098156525902.jpg]


به نقل از تومزگید, شرکت Backblaze که خدمات ذخیره انلاین ارائه میکند, مطالعاتی چهار ساله را روی 25000 هاردهای خود که دائما و هر روزه کار میکنند انجام داده است.
　
نتیجه این بررسیها نشان میدهد که هشتاد درصد هاردهای بازار کم و بیش چهار سال بدون مشکلی عمر میکنند.
　
Backblaze به مدت چهار سال با دقت بسیار کوچکترین خرابی هر یک از این هاردها را ثبت کرده و اکنون اماری در مورد در صد خرابی پارک هارد خود منتشر کرده است.
　
بر اساس بررسیهای این شرکت, یک هارد کلاسیک سه سیکل خرابی در طول چهار سال اول زندگیش دارد.
　
در سال اول, خطر خرابی یک هارد 5.1 درصد است و در سال دوم و سوم به 1.4 درصد کاهش میابد و بعد از ان بطرز محسوسی افزایش میابد. در واقع بعد از سه سال, خطر خراب شدن هارد به 11.8 درصد افزایش میابد.
　
از طرفی Backblaze قید کرده است که بعد از بررسی ای چهار ساله 20 درصد هاردها دچار مشکلی جدی گشته و به ناچار باید تعویض میشدند. Backblaze معتقد است که بعد از شش سال استفاده مدام, این تا 50 درصد افزایش میابد.
　
Backblaze قید کرده است که هاردهایش همانند همان هاردهائی هستند که در بازار یافت میشوند و در نتیجه شبیه همان هاردهائی میباشند که در کامپیوترهای ما و یا سایر دستگاه های ذخیره بکار میروند.
　
مگک نیز مینویسد که بر اساس این بررسیهای Backblaze, تعداد کمی از هاردها در اولین ماه های استفاده کاملا خراب میشوند و تجربه این بررسیها نشان داده که بخصوص باید مراقب هارردهای نو بود تا نگران انهائیکه بدون مشکل دو یا سه سال کار کرده اند.
　
خرابی هاردهای استفاده شده توسط این شرکت برای ذخیره 25 پتابایت داده بعد از 18 ماه اول استفاده از انها سالی 5.1 درصد بوده که مربوط به خرابی ساخت یا تنظیماتی بوده که میتوانند منجر به خرابیهای زودرس گردند.

در 18 ماهه دوم این درصد به 1.4 در سال کاهش میابد و در سال سوم به دلیل کهنگی تدریجی مکانیک به 11.8 درصد در سال افزایش میابد.
چهار پنجم هاردهای استفاده شده توسط این شرکت بدون مشکلی چهار سال را پشت سر میگذارند اما مهندسین ذخیره انلاین معتقدند که عمر متوسط یک هارد شش سال است.
　
متاسفانه مشکل میتوان خرابی یک هارد را پیش بینی کرد و دما و مقدار استفاده از ان تاثیر ثانویه روی مکانیک ان دارند و گزارش SMART مثبت یکروز مانع از اینکه فردای انروز هارد دچار مشکلی گردد نیست.
　
وقتی که جای شک است بهتر است که داده ها روی ساپورت دیگری ذخیره شوند و مسلما Backblaze نیز عکس اینرا نمیگوید.]]> <![CDATA[آیا واقعا خمیر دندان خط و خش های سی دی را ترمیم میکند؟]]> https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1648 Thu, 07 Nov 2013 21:54:44 +0000 https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1648 هر زمانی که یک مشکلی در تکنولوژی وجود داشته باشد که عموم مردم درباره آن اطلاعات کاملی نداشته باشند، افسانه ها و داستان های محلی ( چه درست و چه غلط ) به کار گرفته می شوند تا مشکل حل شود. خود شما حتما راه حل ها و داستان های غیر قابل باوری در مورد تکنولوژی های مختلف شنیده اید که مطمئنا می دانید کاملا غلط هستند و تنها به خاطر عدم آگاهی مردم از آن تکنولوژی ها به وجود آمده اند.

یکی از همین داستان ها و راه حل های شک برانگیز در مورد تکنولوژی، همین تمیز کردن و از بین بردن خطوط روی سی دی با استفاده از خمیر دندان است. اما آیا واقعا چنین راه حلی جواب می دهد؟ در ادامه می خواهیم کاملا منتطقی به این موضوع بپردازیم و ببینیم آیا این مساله واقعیت دارد یا خیر. با ما همراه باشید:

درست یا غلط:
با نگاهی ساده به این ماجرا، شاید به این نتیجه می رسید که این حرف کاملا اشتباه است. چطور ممکن است خمیر دندانی که روی سطح سی دی کشیده می شود، اطلاعات و داده هایی که در اعماق این لوح فشرده پنهان است را ترمیم کند؟ ادعای ترمیم سی دی با خمیر دندان از روش عملکرد و طراحی یک سی دی سخن به میان می آورد. این شکل لایه های مختلف یک سی دی را به شما نشان می دهد.

[تصویر: 262.jpg]
مهم ترین لایه های یک سی دی استاندارد در این عکس نشان داده شده اند. وقتی شما سی دی را جلوی نور قرار می دهید و به دنبال خط و خش روی سی دی می گردید، چیزی که مشاهده می کنید یک لایه « نازک » پلی کربنات پلاستیک است. عبارت نازک را داخل گیومه گذاشتم چون می خواستم تاکید کنم که این لایه واقعا نازک است و قطر آن حدود ۱.۲ میلی متر است.

حال اگر می توانستید مسیر لیزر را که به سی دی می تابد دنبال کنید، متوجه می شدید که لیزر پس از عبور از لایه پلی کربنات پلاستیک به لایه آلومینیومی برخورد می کرد. این لایه آلومینیوم در مرحله بعد نور لیزر را دوباره به سی دی خوان ( CD Reader ) باز می گرداند. در حالی که سی دی در سی دی خوان در حال چرخش است، مدت زمانی که طول می کشد تا نور لیزر به لایه آلومینیومی بتابد و سپس این لایه نور لیزر را بازتاب کند، به سی دی رام شمای می گوید که در کدام نقطه « حفره » وجود دارد و کدام نقاط « صاف » هستند- همان ساختار داخلی سی دی که اطلاعات در آن کد گذاری شده اند.

[تصویر: 278.jpg]
تکنولوژی ای که در لایه های سی دی یا دی وی دی های شما پنهان است بسیار جالب است. همین گذر لیزر از سطح پلی کربنات پلاستیک و تابش و بازتابش لیزر از لایه آلومینیومی باعث می شود که شما بتوانید به موسیقی مورد علاقه خود با کیفیتی خوب گوش فرا دهید یا این که بازی های کامپیوتری و کنسولی را اجرا کنید. اما اگر این لایه پلی کربنات پلاستیک خط و خش داشته باشد چه می شود؟

[تصویر: 283.jpg]
در حالی که لیزر در حال دریافت بازتاب ها از لایه آلومینیوم است و اطلاعات را رمزگشایی و اسکن می کند، ناگهان به یک خش در لایه پلی کربنات پلاستیک برخورد می کند و اتفاقی که می افتد این است که نور لیزر از مسیر خود منحرف شده و آن بخش از لایه آلومینیومی که پشت این خش وجود دارد را از دست می دهد و نمی تواند آن بخش از اطلاعات را اسکن کند.

با این حال، خط و خش های خیلی سطحی و کوچک مشکلی به وجود نمی آورند چون اطلاعات ذخیره شده روی سی دی و همین طور سی دی درایو، دارای سیستم یکپارچه چک کردن خطای کد هستند و می توانند از پس خط و خش های کوچک بر بیایند بدون اینکه اطلاعات از دست بروند. اما اگر این خط و خش ها عمقی و بزرگ باشند، در این صورت اطلاعات سی دی یا از دست می روند و یا سی دی به طور کل خوانده نمی شود.

خمیر دندان وارد عمل می شود:
بسیاری از افراد بر این عقیده اند که کشیدن مقداری خمیر دندان روی سطح سی دی می تواند مشکلی که در بالا ذکر شد را حل کند. آیا چنین چیزی واقعیت دارد؟ پاسخ این است: بله… اتفاقا خیلی هم خوب مشکل را حل می کند.

[تصویر: 31.gif]
وقتی که شما مقداری خمیر دندان ( ترجیحا خمیر و نه ژل ) روی خط و خش می کشید، در واقع خط و خش را از روی سطح پلی کربنات پلاستیک بر می دارید و در نتیجه از منحرف شدن مسیر لیزر در هنگام خواندن دیسک جلوگیری می کنید و اجازه می دهید لیزر از لایه پلی کربنات پلاستیک گذشته و به لایه آلومینیومی برسد.

مسلما اولین کاری که باید انجام دهید این است که قبل از استفاده از خمیر دندان مطمئن شوید هیچ گرد و خاکی روی سی دی وجود نداشته باشد، اگر گرد و خاک وجود داشت، سی دی را با آب بشویید. پس از اینکه سی دی را با آب خیس کردید، باید با یک پارچه یا دستمال نرم دستمال را خشک کنید. نحوه خشک کردن هم به این شکل است که پارچه را از قسمت مرکز سی دی به سمت لبه ها بکشید تا از به وجود آمدن خط و خش های اضافی روی سی دی جلوگیری کنید. وقتی سی دی کاملا خشک شد زمان استفاده از خمیر دندان فرا می رسد.

[تصویر: 292.jpg]
مقدار کمی خمیر دندان ( ژل نباشد لطفا ) را روی یک دستمال یا پارچه نرم بریزید و سپس دستمال را مستقیما روی قسمتی که خط و خش وجود دارد بگذارید. حالا دستمال را به صورت دایره ای ( دایره های خیلی کوچک ) روی خش بکشید – این کاملا مخالف تمام چیزهایی است که از دیگران شنیده اید که نباید به پشت سی دی دست زد. اما همه آن حرف ها را فراموش کنید و با خیال راحت دستمال را به شکل دایره ای روی خش ها بکشید. مطمئن باشید کار درستی انجام می دهید.

[تصویر: 302.jpg]
بعد از مدت کوتاهی متوجه می شوید که با اینکه چند خط و خش خیلی کوچک و ریز و سطحی روی سطح سی دی ایجاد شده، ولی خط و خش های عمقی تر بهتر شده اند یا کلا از بین رفته اند. ضمنا دقت کنید در زمان کشیدن خمیر دندان روی خش ها، نیاز نیست خیلی فشار روی سی دی بیاورید. همین که خیلی آرام و نرم، دایره هایی روی خش ها بکشید کافی است تا خش ها از بین بروند. بعد از اینکه به این نتیجه رسیدید که خش های عمقی، سطحی تر شده اند یا از بین رفته اند، یکبار دیگر سی دی را همانطور که بالاتر ذکر شد با آب بشویید و با دستمال نرم خشک کنید.

نتیجه:

[تصویر: 324-600x399.jpg]
پس متوجه شدید که بر خلاف آنچه که فرض می کردید، خمیر دندان واقعا می تواند راه حل خوبی برای خش های روی سی دی باشد. آیا تا به حال خمیر دندان را امتحان کردید؟ یا اینکه راه حل دیگری برای رفع خط و خش های سی دی دارید. نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید.
]]> هر زمانی که یک مشکلی در تکنولوژی وجود داشته باشد که عموم مردم درباره آن اطلاعات کاملی نداشته باشند، افسانه ها و داستان های محلی ( چه درست و چه غلط ) به کار گرفته می شوند تا مشکل حل شود. خود شما حتما راه حل ها و داستان های غیر قابل باوری در مورد تکنولوژی های مختلف شنیده اید که مطمئنا می دانید کاملا غلط هستند و تنها به خاطر عدم آگاهی مردم از آن تکنولوژی ها به وجود آمده اند.

یکی از همین داستان ها و راه حل های شک برانگیز در مورد تکنولوژی، همین تمیز کردن و از بین بردن خطوط روی سی دی با استفاده از خمیر دندان است. اما آیا واقعا چنین راه حلی جواب می دهد؟ در ادامه می خواهیم کاملا منتطقی به این موضوع بپردازیم و ببینیم آیا این مساله واقعیت دارد یا خیر. با ما همراه باشید:

درست یا غلط:
با نگاهی ساده به این ماجرا، شاید به این نتیجه می رسید که این حرف کاملا اشتباه است. چطور ممکن است خمیر دندانی که روی سطح سی دی کشیده می شود، اطلاعات و داده هایی که در اعماق این لوح فشرده پنهان است را ترمیم کند؟ ادعای ترمیم سی دی با خمیر دندان از روش عملکرد و طراحی یک سی دی سخن به میان می آورد. این شکل لایه های مختلف یک سی دی را به شما نشان می دهد.

[تصویر: 262.jpg]
مهم ترین لایه های یک سی دی استاندارد در این عکس نشان داده شده اند. وقتی شما سی دی را جلوی نور قرار می دهید و به دنبال خط و خش روی سی دی می گردید، چیزی که مشاهده می کنید یک لایه « نازک » پلی کربنات پلاستیک است. عبارت نازک را داخل گیومه گذاشتم چون می خواستم تاکید کنم که این لایه واقعا نازک است و قطر آن حدود ۱.۲ میلی متر است.

حال اگر می توانستید مسیر لیزر را که به سی دی می تابد دنبال کنید، متوجه می شدید که لیزر پس از عبور از لایه پلی کربنات پلاستیک به لایه آلومینیومی برخورد می کرد. این لایه آلومینیوم در مرحله بعد نور لیزر را دوباره به سی دی خوان ( CD Reader ) باز می گرداند. در حالی که سی دی در سی دی خوان در حال چرخش است، مدت زمانی که طول می کشد تا نور لیزر به لایه آلومینیومی بتابد و سپس این لایه نور لیزر را بازتاب کند، به سی دی رام شمای می گوید که در کدام نقطه « حفره » وجود دارد و کدام نقاط « صاف » هستند- همان ساختار داخلی سی دی که اطلاعات در آن کد گذاری شده اند.

[تصویر: 278.jpg]
تکنولوژی ای که در لایه های سی دی یا دی وی دی های شما پنهان است بسیار جالب است. همین گذر لیزر از سطح پلی کربنات پلاستیک و تابش و بازتابش لیزر از لایه آلومینیومی باعث می شود که شما بتوانید به موسیقی مورد علاقه خود با کیفیتی خوب گوش فرا دهید یا این که بازی های کامپیوتری و کنسولی را اجرا کنید. اما اگر این لایه پلی کربنات پلاستیک خط و خش داشته باشد چه می شود؟

[تصویر: 283.jpg]
در حالی که لیزر در حال دریافت بازتاب ها از لایه آلومینیوم است و اطلاعات را رمزگشایی و اسکن می کند، ناگهان به یک خش در لایه پلی کربنات پلاستیک برخورد می کند و اتفاقی که می افتد این است که نور لیزر از مسیر خود منحرف شده و آن بخش از لایه آلومینیومی که پشت این خش وجود دارد را از دست می دهد و نمی تواند آن بخش از اطلاعات را اسکن کند.

با این حال، خط و خش های خیلی سطحی و کوچک مشکلی به وجود نمی آورند چون اطلاعات ذخیره شده روی سی دی و همین طور سی دی درایو، دارای سیستم یکپارچه چک کردن خطای کد هستند و می توانند از پس خط و خش های کوچک بر بیایند بدون اینکه اطلاعات از دست بروند. اما اگر این خط و خش ها عمقی و بزرگ باشند، در این صورت اطلاعات سی دی یا از دست می روند و یا سی دی به طور کل خوانده نمی شود.

خمیر دندان وارد عمل می شود:
بسیاری از افراد بر این عقیده اند که کشیدن مقداری خمیر دندان روی سطح سی دی می تواند مشکلی که در بالا ذکر شد را حل کند. آیا چنین چیزی واقعیت دارد؟ پاسخ این است: بله… اتفاقا خیلی هم خوب مشکل را حل می کند.

[تصویر: 31.gif]
وقتی که شما مقداری خمیر دندان ( ترجیحا خمیر و نه ژل ) روی خط و خش می کشید، در واقع خط و خش را از روی سطح پلی کربنات پلاستیک بر می دارید و در نتیجه از منحرف شدن مسیر لیزر در هنگام خواندن دیسک جلوگیری می کنید و اجازه می دهید لیزر از لایه پلی کربنات پلاستیک گذشته و به لایه آلومینیومی برسد.

مسلما اولین کاری که باید انجام دهید این است که قبل از استفاده از خمیر دندان مطمئن شوید هیچ گرد و خاکی روی سی دی وجود نداشته باشد، اگر گرد و خاک وجود داشت، سی دی را با آب بشویید. پس از اینکه سی دی را با آب خیس کردید، باید با یک پارچه یا دستمال نرم دستمال را خشک کنید. نحوه خشک کردن هم به این شکل است که پارچه را از قسمت مرکز سی دی به سمت لبه ها بکشید تا از به وجود آمدن خط و خش های اضافی روی سی دی جلوگیری کنید. وقتی سی دی کاملا خشک شد زمان استفاده از خمیر دندان فرا می رسد.

[تصویر: 292.jpg]
مقدار کمی خمیر دندان ( ژل نباشد لطفا ) را روی یک دستمال یا پارچه نرم بریزید و سپس دستمال را مستقیما روی قسمتی که خط و خش وجود دارد بگذارید. حالا دستمال را به صورت دایره ای ( دایره های خیلی کوچک ) روی خش بکشید – این کاملا مخالف تمام چیزهایی است که از دیگران شنیده اید که نباید به پشت سی دی دست زد. اما همه آن حرف ها را فراموش کنید و با خیال راحت دستمال را به شکل دایره ای روی خش ها بکشید. مطمئن باشید کار درستی انجام می دهید.

[تصویر: 302.jpg]
بعد از مدت کوتاهی متوجه می شوید که با اینکه چند خط و خش خیلی کوچک و ریز و سطحی روی سطح سی دی ایجاد شده، ولی خط و خش های عمقی تر بهتر شده اند یا کلا از بین رفته اند. ضمنا دقت کنید در زمان کشیدن خمیر دندان روی خش ها، نیاز نیست خیلی فشار روی سی دی بیاورید. همین که خیلی آرام و نرم، دایره هایی روی خش ها بکشید کافی است تا خش ها از بین بروند. بعد از اینکه به این نتیجه رسیدید که خش های عمقی، سطحی تر شده اند یا از بین رفته اند، یکبار دیگر سی دی را همانطور که بالاتر ذکر شد با آب بشویید و با دستمال نرم خشک کنید.

نتیجه:

[تصویر: 324-600x399.jpg]
پس متوجه شدید که بر خلاف آنچه که فرض می کردید، خمیر دندان واقعا می تواند راه حل خوبی برای خش های روی سی دی باشد. آیا تا به حال خمیر دندان را امتحان کردید؟ یا اینکه راه حل دیگری برای رفع خط و خش های سی دی دارید. نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید.
]]> <![CDATA[چه نوع کامپیوتری با چه پردازنده ای بخرید؟]]> https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1558 Thu, 15 Aug 2013 06:40:32 +0000 https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1558 راهنمای كاربران، برای خرید پردازنده یك كامپیوتر خانگی
هركامپیوترخانگی، یك پردازنده یا CPU دارد كه مغزكامپیوتربه حساب می‌آید. در سال‌های پیش برای خرید یك كامپیوتر جدید نیازبه اطلاعاتی در مورد پردازنده آن نداشتید و از طرفی گزینه‌های زیادی نیز برای شما فراهم نبود. امروزه خرید یك CPU جدید، كار بسیار پیچیده‌ای است، و تصمیم‌ گیری منطقی می‌تواند به شدت توان محاسباتی سیستم شما را افزایش دهد. پس بیایید ببینیم امروزه برای خرید یك كامپیوتر شخصی جدید، خواه ازنوع رومیزی یا كیفی، چه چیزهایی را باید بدانید.
درگذشته ارتباط نزدیكی بین سرعت ساعت پردازنده سیستم و كارآیی آن وجود داشت. برای مثـال یك پردازنده ۱۶ مگاهرتزی تقریباً ۲ برابر سریع‌تر از یك پردازنده ۸ مگاهرتزی بود. یكی از موسسـان شركت اینتل به نام گوردون مـور (Gordon Moore) درسال ۱۹۶۵ پیش بینی كرد كه تعداد ترانزیستورهـای مورد‌استفاده در تراشه های كامپیوتری درهر سال به دو برابر افزایش خواهد‌ یافت. در سال ۱۹۷۵ اولین كامپیوتر خانگی شركت IBM ارائه شد و مور پیش‌بینی خود را به ۲ برابر شدن ترانزیستورها درهر۲ سال تغییر داد. قانون مور صنعت تراشه‌های كامپیوتری را از بسیاری جهات توسعه داد.
همه كارها به سادگی انجـام می‌شد و كاربران هر دوسال یك بار، ‌كامپیوتر جدیدی خریداری می‌كردند. همه افراد حتی افـراد تـازه كـار‌ هم می‌دانستند كه بـرای داشتن سرعت بالاتر باید به دنبال كامپیوتری باشند كه پردازنده سریع‌تری دارد.
با رسیـدن به سـال ۲۰۰۶ انتخاب‌هـای پیش روی شمـا از هر زمان دیگری بیشتر شـده است، اما خرید یك كامپیوتـرخانگی جدید، دیگر كار آسانـی به شمـار نمی‌آید. مجموعه گسترده‌ای از پردازنده‌های مختلف، پیش روی شما قراردارد وتصمیـم گیری دراین زمینه كه زمانـی بسیار آسان بود،‌ اكنون به یك كار پیچیده تبدیل شده است. برای مثال ممكن است با این سوال‌ها مواجه شوید:
۱) از چه پردازنده‌ای استفاده كنیم؟‌یك پردازنده دو هسته‌ای یا یك پردازنده با فناوری HT؟ یا یك پردازنده ساده تك‌هسته‌ای؟‌
۲) پردازنده‌ای كه تهیه می‌كنیم از نوع ۳۲ بیتی باشد یا ۶۴بیتی؟
۳) سرعت پردازنده ۳ گیگاهرتز باشد یا ۶/۱ گیگاهرتز؟
۴) از پردازنده‌های شركت Intel استفاده كنیم یا پردازنده‌های شركتAMD ؟
۵) پـردازنده‌ای را كه تهیه می‌كنیم با كدام نام تجـاری عرضه شـده باشد؟ ممكن است در بـازار با چنین نام‌هایی مواجه‌شوید:‌ Celeron ،Sempron ،Centrino ،Turion ،Athlon ،Pentium و Core ۲ Dou. در ادامـه ایـن سـوالات را به ترتیـب بررسی می‌كنیم.
● رابطه سرعت ساعت سیستم و كارآیی آن
اولین و مهم‌ترین چیزی كه باید بدانید این است كه شما همیشه نمی‌توانید كارآیی سیستم را با سرعت آن متعادل كنید. در دهه ۸۰ این رابطه كامـلا برقرار بود، یعنی هر چه سـرعت سیستـم بالاتر می‌رفت، كارآیی آن نیز افزایش می‌یافت. سرعت ساعت سیستم با واحدهای مگاهرتز یا گیگا هرتز اندازه گیری می‌شد و یك پردازنده۴۵۰ مگاهرتزی از یك پردازنده ۲۶۶ مگا هرتزی بسیار سریـع‌تر بود.
اما دراواخر دهه گذشته، زمانی‌كه AMD پـردازنده‌های خود را عرضه كرد، این پردازنده‌ها در مقـایسه با پردازنده‌های شركت Intel همان كارآیـی را با سـرعت كمتری عرضه می‌كردند. (برای مثال می‌توان پردازنده +۲۸۰۰ شركت AMD را با پـردازنده معادل آن از شـركـت Intel بـا سـرعت ۸/۲ گیگا هـرتز مقایسه كرد). Intel نیـز با عرضـه پردازنده پنتیوم M به عنـوان زیرمجموعـه‌ای از پردازنده‌های Centrino، به نقض رابطه فـوق كمك كـرد. كاربـران دیگـر نمی‌توانستند بیـن‌ سرعت پردازنده و كارآیـی آن رابطه‌ای در نظـر بگیرند.
درحال حاضر پردازنده پنتیوم M با سرعت ۲ گیگاهرتز،‌ تقریباً همان كارآیی پردازنده‌های پنتیوم ۴ با سرعـت ۲/۳ گیگاهرتز را عرضه می‌كند. یعنی با وجود عرضه كارآیی معادل با پردازنده‌های پنتیوم، مصرف انرژی آن كمتر است. در اكثر پردازنده‌های دیگر نیز كارآیـی سیستم با سرعت ساعت آن تناسب ندارد. به همین سبب، درحال حاضر كارآیی یك CPU با قیمت آن تناسب بیشتری دارد و مارك تجاری عرضه ‌شده برای یك كالا، برای مقایسه كامپیوترهـا عامل مطمئن‌تـری به حسـاب می‌آیـد. با مراجعه به سـایت‌های‌ AnandTech واقـع در آدرس دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
و Tom&#۰۳۹;s Hardware واقع درآدرس دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
اطلاعات كامل‌تری در مورد توانایی‌های‌ مارك‌های‌ معتبر،‌ بـه‌ دست‌ آورید.
● خرید پردازنده‌ای با قیمت مناسب
برای سال‌ها، شركت‌های تولید كننده‌ پردازنده،‌ آخرین محصول خود را با قیمت بالاتـر از حد معمول عرضـه می‌كردند. معمولاً در بازار برتـرین پردازنده‌ها، پردازنده‌ای كه تنها ۴ تا ۱۰ درصد از مدل‌های قبلی بهتر باشد،‌ بین ۱۵ تا ۶۰ درصد از آنها گران‌تر است. به همین ترتیب،‌ اگـر می‌خواهید پردازنـده‌ای تهیه كنید كه نسبت كارآیـی به قیمت در آن، بالاتـرین نسبت ممكن را داشته باشد. به دنبـال پردازنده‌ای بگردید كه افت قیمت روزهای اول برای آن رخ داده باشد، چنین پردازنده‌ای درمقایسه با سریع‌ترین پردازنده‌ها و همچنین پـردازنده‌های متوسط موجـود در بازار،‌ درحالت بینابین قرار دارد.
● كامپیوترهای كیفی یا كامپیوترهای رومیزی
تصمیم مهم دیگری كه باید بگیرید این است كه می‌خواهید یك كامپیوتر كیفی بخرید یا یك كامپیوتر رومیزی. سرعت پردازنده شما به نوع كامپیوتری كه می‌خواهید خریداری كنید، بستگی دارد. امـروزه بیشتر خـریداران از راحتـی كـار با كامپیوترهـای كیفی و در عیـن حال كارآیی بالای آنها لذت می‌برند. تـركیب این دو ویژگی در كامپیوترهای كیفی آنها را از كامپیوترهای رومیزی متمایز و برتر كرده‌است. (البته فاكتور‌هزینه هنوز مطرح است). اگر قصد داشته باشید كه دو كامپیوترخانگی بخرید یا اینكه فقط یك كامپیوتر بخرید كه احتیاج نداشته باشید آن‌را حركت بدهید،‌ مطمئناً، كامپیوتر رومیزی را ترجیح می‌دهید.
● پردازنده های كامپیوترهای رومیزی
زمانـی برای خرید یك كامپیوتـر خانگـی، تنها انتخاب منطقی، انتخـاب كامپیوتری با پـردازنده شركت Intel بود. اما در طول یك دهه گذشته، شركت AMD، در زمینه سازگاری پردازنده‌ها با سیستم‌های مبتنی بر IBM، كارآیی، قیمت و طراحی نوآورانه، پیشـرفت‌های قـابـل تـوجهی داشته است.
بیشتـر تحلیـلگـران معتقدند كه AMD رهبری دنیای پـردازنده‌های كامپیوترهای رومیـزی را از دست Intel خـارج كـرده است. ‌البته بعضـی‌ از تحقیقـات‌ جدید نشان می‌دهد كه Intel‌‌‌‌‌ با طراحـی‌ مجـدد خط پردازنده‌هـای Core۲ Duo خود، رهبـری دنیـای صنعتـی را تا حد زیـادی بازستانده است. خـوشبختـانه‌ در زمینه انتخاب پردازنده‌های خانگی گـزینه‌های بسیـاری پیش‌رو است و حتی شركتی كه پردازنده‌ای از آن می‌خرید نیز گزینه‌های متعددی را در اختیارتان می‌گذارد. البته راهكارها و راه حل‌هایی كه می‌توانند شما را در خرید پردازنده متناسب با نیازهایتان راهنمایی كنند، بسیار محدود هستند.
اولین سوالی كه باید از خود بپرسید این است كه قصد انجام چه كـاری را با كامپیوترخانگی خود دارید. اگر فعالیت‌های شما به استفاده از اینترنت،‌ ارسال پیام های الكترونیكی و ایجاد اسنـاد متنـی، محـدود می‌شـوند بهتـراست كامپیوتــری را خریـداری كنید كـه قیمـت آن منــاسب اسـت. پـردازنــده‌ای از نــوع AMD Sempron و Intel Celeron D می‌تواند برای شما گزینه مناسبی باشد. توانایی این پردازنده‌ها می‌تواند به راحتی كارآیی مورد نیاز شما را فراهم كند.
البتـه اگر شمـا یك كاربـر حرفه‌ای هستیـد و از برنامه‌های اداری سنگین استفاده می‌كنید، احتمالاً به پردازنده پرسرعتی مانند Athlon محصول شركت AMD نیاز دارید. زیرا معماری پردازنده های Athlon به شكلی طراحی شده است تا پردازش‌هایی از نوع محاسبه ‌با سرعت بالا را انجام دهد و معماری به كار رفته در پردازشگر شركت AMD، معمولاً برای ارائه كارآیـی مورد نظر به پردازش كمتری نیاز دارد.
اگر شمـا یك كاربـر حرفه‌ای نیستید و قیمت محصول نیز برای شما اهمیتی ندارد،‌ به سراغ آخرین پردازنده‌های شركت Intel یا AMD بروید. دو پردازنده Athlon ۶۴ FX شركت AMD و Core۲ Duo شركت Intel، به همراه یك نسخه از ویندوزهای ۶۴ بیتی‌مانند Microsoft Windows XP Professional X۶۴ انتخـاب‌هـای منـاسبــی هستند. این تـركیـب از سخـت‌افـزار و سیستم عامل، كمی مبهم است. هرچند برخورداری از محاسبـات ۶۴ بیتی ممكن است برای افـراد كم تجربه‌ بسیار اغوا كننده باشد، اما تصمیم به استفاده از چنین مجموعه‌ای مانند بالا رفتن از یك كوه صخره‌ای است كه شما را با مشكلات زیـادی مواجه خـواهد كرد. بـرای استفـاده از چنین مجموعه‌ای مجبـور هستید تا درایـو ۶۴ بیتی همه قطعـات سخت‌افزاری سیستـم خود را تهیه كنید. در ضمن برای استفـاده واقعی از توانایی‌های سیستم ۶۴ بیتی خود، باید برنامه‌های ۶۴ بیتی تهیه كنید.
بنابراین تا زمانی كه مطمئن نیستید این فناوری پیچیده را برای چه نیاز دارید یا آنكه می‌خواهید بین قطعات سیستم شما سازگاری كاملی وجود داشته باشد، بهتر است استفاده از سیستم‌های ۶۴ بیتی را به زمان دیگری موكول كنید تا كاربران ماهر در این زمینه، تمام موانع پیش روی شما را برطرف كنند. آیا این بدان معناست كه باید از خرید كامپیوتری با پردازنده ۶۴ بیتی صرف‌نظر كنید؟‌مطمئناً‌ این طور نیست، زیرا پردازنده‌های ۶۴ بیتی می‌توانند‌ از نسخه‌های كنونی سیستم عامل ویندوز پشتیبانی كنند و استفاده از پردازنده تركیبی كه امكان ارائه همه توانایی‌هـای پردازنده‌های ۳۲ بیتی و۶۴ بیتی را به طور همزمان دارد، هم كارآیی شما را بـالا می‌برد و هم می‌دانید كه اگر بخواهید روزی وارد دنیای محاسبات ۶۴ بیتی شوید، می‌توانید با راحتی بیشتـری سیستم خود را ارتقا دهید.
البتـه این راحتـی بیشتر جنبه روانـی دارد،‌ زیرا قبـل از درگیـر شدن با مشكلات مربوط به نصب یك سیستم‌عامل ۶۴ بیتی و سایر كارهای لازم بـرای انتقال پلت‌‌‌ فرم جدید، احتمالاً یك كامپیوتر جدید خریداری خواهید كرد.
علاقمندان به بازی‌های رایانه‌ای به دنبال یافتن كـارت گرافیكـی هستند كه سریع‌ترین و جدیدترین پردازنده تصویر، برروی آن نصب شده باشد.
اگـر از كامپیوتر خود برای كارهایـی مثل پردازش دیجیتالی،‌ پردازش صوت و تصویر (شامل تماشاكردن یا ذخیره برنامه‌ها وفیلم‌های تلویزیون)‌ یا تماشای DVDها استفاده می‌كنید، احتمالاً بهتریـن گزینه برای شما پردازنده‌ای مثل Viiv شركت Intel یا Live! Media Center PC شركت AMD است. هردوی این محصول‌ها تضمین می‌كنند كه پـردازنده شما بالاترین كارآیی را در زمینـه برنامه‌هـای چند رسانه‌ای ارائه می‌دهـد و از طرفی كارآیـی آن درسایر زمینه‌هـا نیز قابل قبـول است و در نهـایت از توانایی‌هـای دیگر مثل پشتیبانـی پیشرفته از صوت وتصویر و همچنین روشـن و خامـوش شدن سریع كامپیوتـر پشتیبانی می‌كنند.
نكته دیگـری كه بـاید در نظر داشت این است كه شما چگـونه شخصیتی دارید و چگـونه از كامپیوتر خود استفاده می‌كنید. اگر از آن دسته افرادی هستید كه چندین كار را به طور همزمان انجام می‌دهند،‌ از یك پردازنده دو هسته‌ای یا یك پردازنده ‌با تكنولوژی HT استفاده كنید. نمونه‌هایی از این پردازنده‌ها عبارتند از Athlon X۶۴ Dual Core شركت AMD یا Pentium D شـركت Intel یـا Core۲Duo شـركت Intel. پـردازنده‌هـای دو هسته‌ای در عمل دو پـردازنده هستند كه در یك مدار مجتمـع شده‌اند. مثال زیر را در نظر بگیرید:‌
یك پردازنده تك‌هسته‌ای با پردازش تك رشته‌ای (یعنی پردازش یك دستور در هرزمان) را می‌توان با مردی مقایسه كرد كه در هـر زمـان، تنها یك جعبه را بـر می‌دارد و روی نـوار نقـاله قرار می‌دهد تا جعبه‌هـا را به انبار انتقـال دهد، اما یـك پـردازنده دو‌هسته‌ای مثـل دو مرد عمل می‌كند كه برای انتقال جعبه‌ها به انبار، جعبه‌ها را روی دو نـوار نقاله قرار می‌دهند. فـرآیند خالـی كردن بار با استفاده از دو تسمه نقاله و كاركردن دو نفر، به جای یك نفر دو برابر سریع‌تر است. به همین صورت،‌ وقتی با استفاده از یك پردازنده دو هسته‌ای كامپیوتـر شما به صورت Multitasking (یـا چند وظیفه‌ای) كـار می‌كند، كارآیـی آن بهتـر می‌شود و از توانایی محاسباتی سریع‌تر و مطمئن‌تری برخوردار خواهید‌ بود.
تقریباً همه سیستم‌عامل‌ها نظیر ویندوز ۲۰۰۰، ویندوز XP و نسخه‌های مختلف لینوكس از پـردازش چند رشته‌ای پشتیبانی می‌كنند. البته اگـر از پردازنده‌ها وبرنامه‌هایی با قابلیت پردازش چند رشته‌ای نظیر پردازنده‌های دو هسته‌ای و HT و برنـامه‌های شـركت Adobe و یا برنامه Music Match Jukebox‌ استفاده كنید، می‌تـوانید از تركیب توانایی‌های سخت‌افزار سیستم‌عامل ونرم‌افزار بهترین استفاده را ببرید.
● پردازنده های كامپیوترهای كیفی
دریك‌ كامپیوتـر كیفـی به یك پردازنده با تـوان مصرفی پایین، سرعـت ساعت سیستم‌ كم و درعین‌ حال با كارآیـی بالا نیاز دارید. البته برای چنین پردازنده‌ای باید قیمت بیشتری بپردازید و از لحظه‌ای كه شما كامپیوتر خود را روشن می‌كنید، شمارش معكوس برای اتمام باتری آن آغاز می‌شود. در چنین شرایطی در خـانواده كامپیوترهای كیفـی، كیفیت كامپیوتـر شما به عمـر بـاتری آن نیز بستگـی دارد. فناوری Centrino شـركت Intel با هدف تولید پردازنده‌ای مناسب برای استفاده در سیستم‌های سیار ارائه شده است و باعث جهشی بزرگ در زمینه تولید كامپیوترهای كیفـی بهتـر، شده است.
محصولات ارائه شده با نـام تجاری Centrino، سه‌ مولفه Intel را گرد هم آورده‌اند. این سه مؤلفه عبارتند از:‌ مصرف كم، سرعت پایین پردازنده وحداكثر كارآیی ‌در خانواده پـردازنده‌های Intel. ویژگی‌های دیگر افزوده شده به این پردازنده عبارتند از:‌ یك تراشه برای ارتباط بی‌سیم‌ و یك سری تراشه‌های روی مادربرد به منظور ایجاد حداكثر كارآیی. افـراد سخت‌گیر، به روش كار شـركت Intel در تـركیب‌ كردن چندیـن تراشه و فروش آن به عنوان یك محصـول با نام تجاری خاص،‌ انتقاد دارند.
ثابت شده است كه موثرترین و معمول‌ترین راه برای ایجاد مجموعه‌ای از محصـولات با بالاترین سازگاری، كارآیـی، طول عمـر بـاتری و تولید حرارت كمتر، ارائه مجمـوع آنها به صـورت یك محصول واحد است.
شركت Intel با ارائه Centrino Duo، ابزارهـای جدیدی را به مجمـوع ابـزارهای ارائه‌شده با نـام تجـاری Centrino افزوده است كه ازطرفی قابلیت‌های آن‌ را دارد و از طرف دیگر از دو پردازنده بهره می‌برد‌. AMD برای رقابت در زمینه سیستم‌های سیار، پردازنده‌های Turion ۶۴ X۲ را عرضه كرد، اما این محصول هنوز در بازار به اندازه محصول مشابه از شركت Intel،‌ مورد پذیرش واقع نشده است.
● ارتقا
اگر می‌خواهید پردازنده‌ای را كه اكنون دراختیار شما است،‌ ارتقا دهید، باید برای تعیین سازگاری مادربرد خـود با پردازنده‌های جدید، وب سایت شركت تولیدكننده آن سخت‌افزار را بررسی‌كنید. هر پردازنده‌ای،‌ مجموعه‌ای از ویژگی‌ها را دارد نظیرنوع سوكت، سرعت انتقال‌اطلاعات از گذرگاه اصلی وسرعت خود پردازنده. همه این ویژگی‌ها باید توسط مادربـرد شما پشتیبانـی شوند. معمولاً دوست دارید كه پـردازنده و مادربرد را با هم تعویض كنید، امـا این كار از لحاظ مالـی به معنی تعویض بیشتـر از نیمی از تجهیـزات كامپیوتر شما است كه درچنین حالتـی خرید یك كامپیوتر جدید،‌ منطقی‌تر است.
● حركت به جلو بدون ترس
هر چند پردازنده‌ها ویژگی‌های دیگری نیز دارند،‌ اما به طور كلی باید بدانید كه هر چه این ویژگی‌ها عدد بزرگ‌تری داشته باشند، بهتـر هستند. اما همانطور كه در طول مطالعه این مقاله پی‌بردید، نباید ملاك انتخاب خود را تنها سرعت بالا بنا نهید. زیرا تفاوتی كه با افزایش مقدار یك ویـژگی ایجاد می‌شود، بسیار جزئی است و كاربران معمولی تفاوت زیادی را حس نخواهند كرد و نباید در این زمینه نگرانی داشته باشند]]> راهنمای كاربران، برای خرید پردازنده یك كامپیوتر خانگی
هركامپیوترخانگی، یك پردازنده یا CPU دارد كه مغزكامپیوتربه حساب می‌آید. در سال‌های پیش برای خرید یك كامپیوتر جدید نیازبه اطلاعاتی در مورد پردازنده آن نداشتید و از طرفی گزینه‌های زیادی نیز برای شما فراهم نبود. امروزه خرید یك CPU جدید، كار بسیار پیچیده‌ای است، و تصمیم‌ گیری منطقی می‌تواند به شدت توان محاسباتی سیستم شما را افزایش دهد. پس بیایید ببینیم امروزه برای خرید یك كامپیوتر شخصی جدید، خواه ازنوع رومیزی یا كیفی، چه چیزهایی را باید بدانید.
درگذشته ارتباط نزدیكی بین سرعت ساعت پردازنده سیستم و كارآیی آن وجود داشت. برای مثـال یك پردازنده ۱۶ مگاهرتزی تقریباً ۲ برابر سریع‌تر از یك پردازنده ۸ مگاهرتزی بود. یكی از موسسـان شركت اینتل به نام گوردون مـور (Gordon Moore) درسال ۱۹۶۵ پیش بینی كرد كه تعداد ترانزیستورهـای مورد‌استفاده در تراشه های كامپیوتری درهر سال به دو برابر افزایش خواهد‌ یافت. در سال ۱۹۷۵ اولین كامپیوتر خانگی شركت IBM ارائه شد و مور پیش‌بینی خود را به ۲ برابر شدن ترانزیستورها درهر۲ سال تغییر داد. قانون مور صنعت تراشه‌های كامپیوتری را از بسیاری جهات توسعه داد.
همه كارها به سادگی انجـام می‌شد و كاربران هر دوسال یك بار، ‌كامپیوتر جدیدی خریداری می‌كردند. همه افراد حتی افـراد تـازه كـار‌ هم می‌دانستند كه بـرای داشتن سرعت بالاتر باید به دنبال كامپیوتری باشند كه پردازنده سریع‌تری دارد.
با رسیـدن به سـال ۲۰۰۶ انتخاب‌هـای پیش روی شمـا از هر زمان دیگری بیشتر شـده است، اما خرید یك كامپیوتـرخانگی جدید، دیگر كار آسانـی به شمـار نمی‌آید. مجموعه گسترده‌ای از پردازنده‌های مختلف، پیش روی شما قراردارد وتصمیـم گیری دراین زمینه كه زمانـی بسیار آسان بود،‌ اكنون به یك كار پیچیده تبدیل شده است. برای مثال ممكن است با این سوال‌ها مواجه شوید:
۱) از چه پردازنده‌ای استفاده كنیم؟‌یك پردازنده دو هسته‌ای یا یك پردازنده با فناوری HT؟ یا یك پردازنده ساده تك‌هسته‌ای؟‌
۲) پردازنده‌ای كه تهیه می‌كنیم از نوع ۳۲ بیتی باشد یا ۶۴بیتی؟
۳) سرعت پردازنده ۳ گیگاهرتز باشد یا ۶/۱ گیگاهرتز؟
۴) از پردازنده‌های شركت Intel استفاده كنیم یا پردازنده‌های شركتAMD ؟
۵) پـردازنده‌ای را كه تهیه می‌كنیم با كدام نام تجـاری عرضه شـده باشد؟ ممكن است در بـازار با چنین نام‌هایی مواجه‌شوید:‌ Celeron ،Sempron ،Centrino ،Turion ،Athlon ،Pentium و Core ۲ Dou. در ادامـه ایـن سـوالات را به ترتیـب بررسی می‌كنیم.
● رابطه سرعت ساعت سیستم و كارآیی آن
اولین و مهم‌ترین چیزی كه باید بدانید این است كه شما همیشه نمی‌توانید كارآیی سیستم را با سرعت آن متعادل كنید. در دهه ۸۰ این رابطه كامـلا برقرار بود، یعنی هر چه سـرعت سیستـم بالاتر می‌رفت، كارآیی آن نیز افزایش می‌یافت. سرعت ساعت سیستم با واحدهای مگاهرتز یا گیگا هرتز اندازه گیری می‌شد و یك پردازنده۴۵۰ مگاهرتزی از یك پردازنده ۲۶۶ مگا هرتزی بسیار سریـع‌تر بود.
اما دراواخر دهه گذشته، زمانی‌كه AMD پـردازنده‌های خود را عرضه كرد، این پردازنده‌ها در مقـایسه با پردازنده‌های شركت Intel همان كارآیـی را با سـرعت كمتری عرضه می‌كردند. (برای مثال می‌توان پردازنده +۲۸۰۰ شركت AMD را با پـردازنده معادل آن از شـركـت Intel بـا سـرعت ۸/۲ گیگا هـرتز مقایسه كرد). Intel نیـز با عرضـه پردازنده پنتیوم M به عنـوان زیرمجموعـه‌ای از پردازنده‌های Centrino، به نقض رابطه فـوق كمك كـرد. كاربـران دیگـر نمی‌توانستند بیـن‌ سرعت پردازنده و كارآیـی آن رابطه‌ای در نظـر بگیرند.
درحال حاضر پردازنده پنتیوم M با سرعت ۲ گیگاهرتز،‌ تقریباً همان كارآیی پردازنده‌های پنتیوم ۴ با سرعـت ۲/۳ گیگاهرتز را عرضه می‌كند. یعنی با وجود عرضه كارآیی معادل با پردازنده‌های پنتیوم، مصرف انرژی آن كمتر است. در اكثر پردازنده‌های دیگر نیز كارآیـی سیستم با سرعت ساعت آن تناسب ندارد. به همین سبب، درحال حاضر كارآیی یك CPU با قیمت آن تناسب بیشتری دارد و مارك تجاری عرضه ‌شده برای یك كالا، برای مقایسه كامپیوترهـا عامل مطمئن‌تـری به حسـاب می‌آیـد. با مراجعه به سـایت‌های‌ AnandTech واقـع در آدرس دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
و Tom&#۰۳۹;s Hardware واقع درآدرس دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
اطلاعات كامل‌تری در مورد توانایی‌های‌ مارك‌های‌ معتبر،‌ بـه‌ دست‌ آورید.
● خرید پردازنده‌ای با قیمت مناسب
برای سال‌ها، شركت‌های تولید كننده‌ پردازنده،‌ آخرین محصول خود را با قیمت بالاتـر از حد معمول عرضـه می‌كردند. معمولاً در بازار برتـرین پردازنده‌ها، پردازنده‌ای كه تنها ۴ تا ۱۰ درصد از مدل‌های قبلی بهتر باشد،‌ بین ۱۵ تا ۶۰ درصد از آنها گران‌تر است. به همین ترتیب،‌ اگـر می‌خواهید پردازنـده‌ای تهیه كنید كه نسبت كارآیـی به قیمت در آن، بالاتـرین نسبت ممكن را داشته باشد. به دنبـال پردازنده‌ای بگردید كه افت قیمت روزهای اول برای آن رخ داده باشد، چنین پردازنده‌ای درمقایسه با سریع‌ترین پردازنده‌ها و همچنین پـردازنده‌های متوسط موجـود در بازار،‌ درحالت بینابین قرار دارد.
● كامپیوترهای كیفی یا كامپیوترهای رومیزی
تصمیم مهم دیگری كه باید بگیرید این است كه می‌خواهید یك كامپیوتر كیفی بخرید یا یك كامپیوتر رومیزی. سرعت پردازنده شما به نوع كامپیوتری كه می‌خواهید خریداری كنید، بستگی دارد. امـروزه بیشتر خـریداران از راحتـی كـار با كامپیوترهـای كیفی و در عیـن حال كارآیی بالای آنها لذت می‌برند. تـركیب این دو ویژگی در كامپیوترهای كیفی آنها را از كامپیوترهای رومیزی متمایز و برتر كرده‌است. (البته فاكتور‌هزینه هنوز مطرح است). اگر قصد داشته باشید كه دو كامپیوترخانگی بخرید یا اینكه فقط یك كامپیوتر بخرید كه احتیاج نداشته باشید آن‌را حركت بدهید،‌ مطمئناً، كامپیوتر رومیزی را ترجیح می‌دهید.
● پردازنده های كامپیوترهای رومیزی
زمانـی برای خرید یك كامپیوتـر خانگـی، تنها انتخاب منطقی، انتخـاب كامپیوتری با پـردازنده شركت Intel بود. اما در طول یك دهه گذشته، شركت AMD، در زمینه سازگاری پردازنده‌ها با سیستم‌های مبتنی بر IBM، كارآیی، قیمت و طراحی نوآورانه، پیشـرفت‌های قـابـل تـوجهی داشته است.
بیشتـر تحلیـلگـران معتقدند كه AMD رهبری دنیای پـردازنده‌های كامپیوترهای رومیـزی را از دست Intel خـارج كـرده است. ‌البته بعضـی‌ از تحقیقـات‌ جدید نشان می‌دهد كه Intel‌‌‌‌‌ با طراحـی‌ مجـدد خط پردازنده‌هـای Core۲ Duo خود، رهبـری دنیـای صنعتـی را تا حد زیـادی بازستانده است. خـوشبختـانه‌ در زمینه انتخاب پردازنده‌های خانگی گـزینه‌های بسیـاری پیش‌رو است و حتی شركتی كه پردازنده‌ای از آن می‌خرید نیز گزینه‌های متعددی را در اختیارتان می‌گذارد. البته راهكارها و راه حل‌هایی كه می‌توانند شما را در خرید پردازنده متناسب با نیازهایتان راهنمایی كنند، بسیار محدود هستند.
اولین سوالی كه باید از خود بپرسید این است كه قصد انجام چه كـاری را با كامپیوترخانگی خود دارید. اگر فعالیت‌های شما به استفاده از اینترنت،‌ ارسال پیام های الكترونیكی و ایجاد اسنـاد متنـی، محـدود می‌شـوند بهتـراست كامپیوتــری را خریـداری كنید كـه قیمـت آن منــاسب اسـت. پـردازنــده‌ای از نــوع AMD Sempron و Intel Celeron D می‌تواند برای شما گزینه مناسبی باشد. توانایی این پردازنده‌ها می‌تواند به راحتی كارآیی مورد نیاز شما را فراهم كند.
البتـه اگر شمـا یك كاربـر حرفه‌ای هستیـد و از برنامه‌های اداری سنگین استفاده می‌كنید، احتمالاً به پردازنده پرسرعتی مانند Athlon محصول شركت AMD نیاز دارید. زیرا معماری پردازنده های Athlon به شكلی طراحی شده است تا پردازش‌هایی از نوع محاسبه ‌با سرعت بالا را انجام دهد و معماری به كار رفته در پردازشگر شركت AMD، معمولاً برای ارائه كارآیـی مورد نظر به پردازش كمتری نیاز دارد.
اگر شمـا یك كاربـر حرفه‌ای نیستید و قیمت محصول نیز برای شما اهمیتی ندارد،‌ به سراغ آخرین پردازنده‌های شركت Intel یا AMD بروید. دو پردازنده Athlon ۶۴ FX شركت AMD و Core۲ Duo شركت Intel، به همراه یك نسخه از ویندوزهای ۶۴ بیتی‌مانند Microsoft Windows XP Professional X۶۴ انتخـاب‌هـای منـاسبــی هستند. این تـركیـب از سخـت‌افـزار و سیستم عامل، كمی مبهم است. هرچند برخورداری از محاسبـات ۶۴ بیتی ممكن است برای افـراد كم تجربه‌ بسیار اغوا كننده باشد، اما تصمیم به استفاده از چنین مجموعه‌ای مانند بالا رفتن از یك كوه صخره‌ای است كه شما را با مشكلات زیـادی مواجه خـواهد كرد. بـرای استفـاده از چنین مجموعه‌ای مجبـور هستید تا درایـو ۶۴ بیتی همه قطعـات سخت‌افزاری سیستـم خود را تهیه كنید. در ضمن برای استفـاده واقعی از توانایی‌های سیستم ۶۴ بیتی خود، باید برنامه‌های ۶۴ بیتی تهیه كنید.
بنابراین تا زمانی كه مطمئن نیستید این فناوری پیچیده را برای چه نیاز دارید یا آنكه می‌خواهید بین قطعات سیستم شما سازگاری كاملی وجود داشته باشد، بهتر است استفاده از سیستم‌های ۶۴ بیتی را به زمان دیگری موكول كنید تا كاربران ماهر در این زمینه، تمام موانع پیش روی شما را برطرف كنند. آیا این بدان معناست كه باید از خرید كامپیوتری با پردازنده ۶۴ بیتی صرف‌نظر كنید؟‌مطمئناً‌ این طور نیست، زیرا پردازنده‌های ۶۴ بیتی می‌توانند‌ از نسخه‌های كنونی سیستم عامل ویندوز پشتیبانی كنند و استفاده از پردازنده تركیبی كه امكان ارائه همه توانایی‌هـای پردازنده‌های ۳۲ بیتی و۶۴ بیتی را به طور همزمان دارد، هم كارآیی شما را بـالا می‌برد و هم می‌دانید كه اگر بخواهید روزی وارد دنیای محاسبات ۶۴ بیتی شوید، می‌توانید با راحتی بیشتـری سیستم خود را ارتقا دهید.
البتـه این راحتـی بیشتر جنبه روانـی دارد،‌ زیرا قبـل از درگیـر شدن با مشكلات مربوط به نصب یك سیستم‌عامل ۶۴ بیتی و سایر كارهای لازم بـرای انتقال پلت‌‌‌ فرم جدید، احتمالاً یك كامپیوتر جدید خریداری خواهید كرد.
علاقمندان به بازی‌های رایانه‌ای به دنبال یافتن كـارت گرافیكـی هستند كه سریع‌ترین و جدیدترین پردازنده تصویر، برروی آن نصب شده باشد.
اگـر از كامپیوتر خود برای كارهایـی مثل پردازش دیجیتالی،‌ پردازش صوت و تصویر (شامل تماشاكردن یا ذخیره برنامه‌ها وفیلم‌های تلویزیون)‌ یا تماشای DVDها استفاده می‌كنید، احتمالاً بهتریـن گزینه برای شما پردازنده‌ای مثل Viiv شركت Intel یا Live! Media Center PC شركت AMD است. هردوی این محصول‌ها تضمین می‌كنند كه پـردازنده شما بالاترین كارآیی را در زمینـه برنامه‌هـای چند رسانه‌ای ارائه می‌دهـد و از طرفی كارآیـی آن درسایر زمینه‌هـا نیز قابل قبـول است و در نهـایت از توانایی‌هـای دیگر مثل پشتیبانـی پیشرفته از صوت وتصویر و همچنین روشـن و خامـوش شدن سریع كامپیوتـر پشتیبانی می‌كنند.
نكته دیگـری كه بـاید در نظر داشت این است كه شما چگـونه شخصیتی دارید و چگـونه از كامپیوتر خود استفاده می‌كنید. اگر از آن دسته افرادی هستید كه چندین كار را به طور همزمان انجام می‌دهند،‌ از یك پردازنده دو هسته‌ای یا یك پردازنده ‌با تكنولوژی HT استفاده كنید. نمونه‌هایی از این پردازنده‌ها عبارتند از Athlon X۶۴ Dual Core شركت AMD یا Pentium D شـركت Intel یـا Core۲Duo شـركت Intel. پـردازنده‌هـای دو هسته‌ای در عمل دو پـردازنده هستند كه در یك مدار مجتمـع شده‌اند. مثال زیر را در نظر بگیرید:‌
یك پردازنده تك‌هسته‌ای با پردازش تك رشته‌ای (یعنی پردازش یك دستور در هرزمان) را می‌توان با مردی مقایسه كرد كه در هـر زمـان، تنها یك جعبه را بـر می‌دارد و روی نـوار نقـاله قرار می‌دهد تا جعبه‌هـا را به انبار انتقـال دهد، اما یـك پـردازنده دو‌هسته‌ای مثـل دو مرد عمل می‌كند كه برای انتقال جعبه‌ها به انبار، جعبه‌ها را روی دو نـوار نقاله قرار می‌دهند. فـرآیند خالـی كردن بار با استفاده از دو تسمه نقاله و كاركردن دو نفر، به جای یك نفر دو برابر سریع‌تر است. به همین صورت،‌ وقتی با استفاده از یك پردازنده دو هسته‌ای كامپیوتـر شما به صورت Multitasking (یـا چند وظیفه‌ای) كـار می‌كند، كارآیـی آن بهتـر می‌شود و از توانایی محاسباتی سریع‌تر و مطمئن‌تری برخوردار خواهید‌ بود.
تقریباً همه سیستم‌عامل‌ها نظیر ویندوز ۲۰۰۰، ویندوز XP و نسخه‌های مختلف لینوكس از پـردازش چند رشته‌ای پشتیبانی می‌كنند. البته اگـر از پردازنده‌ها وبرنامه‌هایی با قابلیت پردازش چند رشته‌ای نظیر پردازنده‌های دو هسته‌ای و HT و برنـامه‌های شـركت Adobe و یا برنامه Music Match Jukebox‌ استفاده كنید، می‌تـوانید از تركیب توانایی‌های سخت‌افزار سیستم‌عامل ونرم‌افزار بهترین استفاده را ببرید.
● پردازنده های كامپیوترهای كیفی
دریك‌ كامپیوتـر كیفـی به یك پردازنده با تـوان مصرفی پایین، سرعـت ساعت سیستم‌ كم و درعین‌ حال با كارآیـی بالا نیاز دارید. البته برای چنین پردازنده‌ای باید قیمت بیشتری بپردازید و از لحظه‌ای كه شما كامپیوتر خود را روشن می‌كنید، شمارش معكوس برای اتمام باتری آن آغاز می‌شود. در چنین شرایطی در خـانواده كامپیوترهای كیفـی، كیفیت كامپیوتـر شما به عمـر بـاتری آن نیز بستگـی دارد. فناوری Centrino شـركت Intel با هدف تولید پردازنده‌ای مناسب برای استفاده در سیستم‌های سیار ارائه شده است و باعث جهشی بزرگ در زمینه تولید كامپیوترهای كیفـی بهتـر، شده است.
محصولات ارائه شده با نـام تجاری Centrino، سه‌ مولفه Intel را گرد هم آورده‌اند. این سه مؤلفه عبارتند از:‌ مصرف كم، سرعت پایین پردازنده وحداكثر كارآیی ‌در خانواده پـردازنده‌های Intel. ویژگی‌های دیگر افزوده شده به این پردازنده عبارتند از:‌ یك تراشه برای ارتباط بی‌سیم‌ و یك سری تراشه‌های روی مادربرد به منظور ایجاد حداكثر كارآیی. افـراد سخت‌گیر، به روش كار شـركت Intel در تـركیب‌ كردن چندیـن تراشه و فروش آن به عنوان یك محصـول با نام تجاری خاص،‌ انتقاد دارند.
ثابت شده است كه موثرترین و معمول‌ترین راه برای ایجاد مجموعه‌ای از محصـولات با بالاترین سازگاری، كارآیـی، طول عمـر بـاتری و تولید حرارت كمتر، ارائه مجمـوع آنها به صـورت یك محصول واحد است.
شركت Intel با ارائه Centrino Duo، ابزارهـای جدیدی را به مجمـوع ابـزارهای ارائه‌شده با نـام تجـاری Centrino افزوده است كه ازطرفی قابلیت‌های آن‌ را دارد و از طرف دیگر از دو پردازنده بهره می‌برد‌. AMD برای رقابت در زمینه سیستم‌های سیار، پردازنده‌های Turion ۶۴ X۲ را عرضه كرد، اما این محصول هنوز در بازار به اندازه محصول مشابه از شركت Intel،‌ مورد پذیرش واقع نشده است.
● ارتقا
اگر می‌خواهید پردازنده‌ای را كه اكنون دراختیار شما است،‌ ارتقا دهید، باید برای تعیین سازگاری مادربرد خـود با پردازنده‌های جدید، وب سایت شركت تولیدكننده آن سخت‌افزار را بررسی‌كنید. هر پردازنده‌ای،‌ مجموعه‌ای از ویژگی‌ها را دارد نظیرنوع سوكت، سرعت انتقال‌اطلاعات از گذرگاه اصلی وسرعت خود پردازنده. همه این ویژگی‌ها باید توسط مادربـرد شما پشتیبانـی شوند. معمولاً دوست دارید كه پـردازنده و مادربرد را با هم تعویض كنید، امـا این كار از لحاظ مالـی به معنی تعویض بیشتـر از نیمی از تجهیـزات كامپیوتر شما است كه درچنین حالتـی خرید یك كامپیوتر جدید،‌ منطقی‌تر است.
● حركت به جلو بدون ترس
هر چند پردازنده‌ها ویژگی‌های دیگری نیز دارند،‌ اما به طور كلی باید بدانید كه هر چه این ویژگی‌ها عدد بزرگ‌تری داشته باشند، بهتـر هستند. اما همانطور كه در طول مطالعه این مقاله پی‌بردید، نباید ملاك انتخاب خود را تنها سرعت بالا بنا نهید. زیرا تفاوتی كه با افزایش مقدار یك ویـژگی ایجاد می‌شود، بسیار جزئی است و كاربران معمولی تفاوت زیادی را حس نخواهند كرد و نباید در این زمینه نگرانی داشته باشند]]> <![CDATA[آموزش نصب هارد دوم در 5 مرحله]]> https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1505 Fri, 12 Jul 2013 14:19:46 +0000 https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1505 یک حقیقت تغییر نیافتنی درباره کامپیوتر این است که داشتن فضای بیشتر بر روی هارددیسک غیر ممکن است. تصاویر دیجیتال، برنامه‏های اشغال کننده فضا و فایل‏های موسیقی نیاز به بیشترین فضای ذخیره سازی دارند.
خوشبختانه، هارددیسک‏‏های دارای ظرفیت‏‏های بالا، ارزان قیمت هستند و می‏‏تـوانیـد یکـی از آنهـا را در کمتـــر از۳۰ دقیقـه (بـدون احتسـاب زمـان لازم بــرای فـرمت کـردن آن) نصـب کنید. در اینجـا با نحـوه نصـب یک درایـو داخلـی جدیـد آشنــا خواهید شد.
[تصویر: hard_disk.JPG]
● تهیه نسخه پشتیبان و اعمال جانبی
ابتدا از فایل‏های ضروری خود بر روی دیسک‏‏های نوری، درایو خارجی یا فضای شبکه‏‏ای، یک نسخه پشتیبان تهیه کنید (آرشیو Outlook .PST خود را فراموش نکنید). سپس بررسی كنید آیا CD یا درایو جدیدی که خریداری کرده‏‏اید، از نظر اطلاعات خاص درایو و راهنمایی‏‏های عمومی برای نصب آن، تطابق دارد. این CD همچنین ممکن است برای کمک به انتقال محتوای یک درایو به درایو دیگر در آینده به كار آید. اگر چنین است، ابتدا این نرم‌افزار ‏‏را نصب کنید. اکنون كامپیوتر خانگی خود را خاموش کنید، تمام کابل‏‏ها را از آن جدا و كیس ‏‏را باز کرده و الکتریسته ساکن در بدن خود را با لمس یك شیء فلزی، تخلیه کنید.
درون كیس را نگاه کنید، اولین کاری که باید انجام دهید، تعیین محلی است که درایو جدید در آن جای می‏‏گیرد. شکاف‏‏های در نظر گرفته شده برای درایوهای داخلی، معمولا در زیر محلی که شكاف‌های بزرگ‌تر درایوهای CD یا DVD‏‏ جای دارند، قـرار دارد. اگر قصد دارید درایو راه‌انداز خود را با درایو جدید عوض کنید و شکاف خالی برای آن ندارید، باید مراحل بیشتری را انجام دهید که در این مقاله نمی‏توان به آنها پرداخت. اما اگر كیس کامپیوتر شما برای این منظور، دارای شکاف خالی است، مراحل زیر را برای افزودن درایو دوم دنبال کنید. پس از فرمت کردن درایو جدید، برنامه‏ Norton Ghost (یا برنامه‏های مشابه) برای شبیه‌سازی محتوای درایو راه‌انداز در درایو جدید، کمک خواهد کرد. سپس برای آشنایی با نحوه تنظیم کامپیوتر خود برای راه‌اندازی از درایو جدید، به مراحل ۳ و ۴ مراجعه کنید.
در اینجا مراحل نصب درایو SATA را معرفی می‌كنیم، ولی روند كار برای درایو متداول دیگر یعنی IDE نیز مشابه آن است. درایوهای SATA از یک کابل داده نازک هفت سوزنی استفاده می‏‏کنند؛ درایوهای IDE دارای یک کابل نواری ۴۰ سوزنی خاکستری رنگ هستند. اگر مطمئن نیستید کامپیوتر شما دارای کدام نوع درایو است، برچسب یا راهنمای آن ‏‏را بررسی کنید. اغلب کامپیوترهایی که یک یا دو سال از ساخت آنها می‏‏گذرد، دارای درایوهای IDE و نوری هستند و از درایوهای SATA پشتیبانی نمی‌كنند، مگر آن ‏‏که یک کارت SATA PCI در آنها نصب کرده باشید. اغلب كامپیوترهای رومیزی امروزی ممكن است از درایوهای SATA استفاده کنند (یا از آنها پشتیبانی كنند) اما باید از IDE نیز پشتیبانی کنند.
ـ نکته: اگرویندوز XP را از یک درایو به درایو دیگر منتقل می‏‏کنید، ممکن است مجبور به تائید مجدد ویندوز شوید.
● اتصال‏‏های داده و برق را بررسی کنید
اغلب دیسک‌ها شامل یک کابل داده (SATA یا IDE، بسته به نوع درایو)، یک کابل مبدل برق (در برخی درایوهای SATA) و پیچ‏‏های لازم هستند. اگر درایوی که خریداری کرده‏‏اید دارای این کابل‏‏ها نیست، می‏‏توانید آنها را جداگانه تهیه کنید.
ابتدا، اتصال‌های داده‏‏ را بررسی كنید. اگر یک درایو SATA را به‏‏ عنوان حافظه دوم نصب می‏‏کنید، کابل داده‏‏ را از درایو قبلی تا انتهای دیگر آن دنبال کنید (با فرض این‏‏ که آن هم یک SATA باشد). بررسی كنید كه آیا یک درگاه SATA استفاده نشده در نزدیکی آن بر روی مادربرد یا یک کارت رابط وجود دارد. در غیر این ‏‏صورت به کتابچه راهنمای كامپیوتر خانگی خود مراجعه کنید.
دنبال كردن كابل SATA مربوط به یك درایو نصب شده، شما را به كانكتورهای SATA در مادربرد هدایت می‌كند.
پس از یافتن شکاف خالی برای درایو جدید، اطمینان حاصل کنید که کابل‏‏های داده (چپ) و برق (راست) به اندازه کافی بلند هستند.
اگر یک درایو IDE را به‏‏ عنوان درایو دوم خود نصب می‏‏کنید، ممکن است بتوانید آن ‏‏را به همان کابل درایو اولیه IDE یا درایو نوری IDE متصل کنید. سپس در میانه کابلی که درایو IDE نصب شده را به مادربرد متصل کرده است، كانكتور آزاد دیگری را جست‌وجو کنید. توجه داشته باشید که برخی کامپیوترهای قدیمی از کابل‏‏های ۴۰IDE سوزنی، به‏‏جای ۸۰ سوزنی که در درایوهای امروزی به كار می‌روند، استفاده می‏‏کنند. (کابل درایو جدید را با کابل نصب شده قبلی مقایسه کنید، نوع ۸۰ سوزنی دارای سیم‏‏های بسیار نازک‏‏تری است.) کابل‏‏های ۸۰ سوزنی از نسل‌های پیشین خود نیز پشتیبانی می‏‏کنند (هر دو نوع كانكتور ۴۰ سوزنی مشابه استفاده می‏‏کنند). بنابراین، در صورت لزوم می‏‏توانید یک کابل ۴۰ سوزنی را با کابل ۸۰ سوزنی درایو جدید خود، عوض کنید. (درایو اصلی در انتها قرار می‏‏گیرد. به مرحله سوم توجه کنید.)
سپس، اتصال برق را بررسی کنید. درایوهای SATA دارای یک كانكتور ۱۵ سوزنی برق هستند. اگر دارای یک درایو SATA نصب شده هستید، کابل برق آن (كابل پهن‌تر) را دنبال کنید و ببینید آیا یک كانكتور استفاده نشده در نزدیکی آن وجود دارد یا خیر. اگر چنین بود، آن ‏‏را برای درایو جدید خود کنار بگذارید. اگر این کابل به درایو جدید در محل خالی نمی‏‏رسد، بررسی كنید آیا در جایی گره دارد.
همچنیـن برخـی از درایوهـای SATA از كانكتورهـای چهـار سوزنی Molex پشتیبانی می‌كنند که می‏‏توانید از آنها نیز استفاده کنید. بنابراین، اتصال نوع Molex را جست‌وجو کنید، اگر باز هم موفق به ایجاد اتصال نشدید، به مبدلی مانند Molex به SATA (برخی مدل‏‏ها این مبدل را در بسته خود دارند) یا یک مبدل Y که یک اتصال را به دو اتصال تبدیل می‏‏کند، نیاز خواهید داشت. درایوهای IDE ساده‏‏تر هستند و همیشه از اتصال Molex استفاده می‏‏کنند. تنها چیزی که لازم خواهید داشت، یک اتصال Molex استفاده نشده یا یک مبدل Y است.
● نصب كردن و اتصال درایو
هنگام نصب درایوهای SATA ، معمولاً تنظیم‏‏های جامپر مد نظر نیستند. اما این موضوع در مورد IDEها که در آنها جامپرها معرف درایو اولیه یا ثانویه هستند، صدق نمی‏‏کند. برای تنظیم صحیح، راهنمای آن ‏‏را بررسی کنید. اگر کامپیوتر شما تنها دارای یک هارددرایو IDE است، احتمالا به‏‏ عنوان درایو اولیه تنظیم شده است. اگر درایو IDE دیگری را از طریق کابل آن اضافه کنید، درایو جدید باید به‏‏ عنوان درایو ثانویه تنظیم شود. (بعدها اگر درایو راه‌انداز اولیه را حذف کرده و درایو جدید را به‏‏ عنوان درایو راه‌انداز تعیین کنید، مجبور خواهید بود جامپر را به درایو اولیه تغییر داده و آن ‏‏درایو را به انتهای کابل متصل کنید).
گزینه دیگر این است که هر دو درایو IDE را به یک کابل ۸۰ سوزنی برای تنظیم جامپر (Cable Select (CSEL متصل کنید. به این ترتیب کامپیوتر وضعیت اولیه یا ثانویه بودن درایوها را نسبت به محل اتصال آنها به کابل (اولیه در انتها، ثانویه در میانه)، تعیین می‏‏کند.
سپس، هارددرایو فعلی را بررسی کنید و ببینید آیا ریل‏‏های نصب آن در دو سمت آن متصل است یا خیر. اگر چنین بود، یک جفت ریل به درایو جدید پیچ کنید (ممکن است درون كیس پیچ‏‏های اضافه پیدا کنید)، اکنون درایو را در محل خود قرار دهید. اگر ریلی در دست ندارید، درایو را مستقیماً در محل خود پیچ کنید. برای این‏‏کار، چهار پیچ کافی خواهد بود. معمولاً سطح دارای برچسب، باید به سمت بالا باشد. نحوه قرار گرفتن آن ‏‏را طبق دستور‌العمل درایو راه‌انداز انجام دهید.
یک انتهای کابل داده‏‏ای SATA (که تنها یک راه صحیح برای اتصال آن وجود دارد) را به پورت SATA بر روی مادربرد یا کارت رابط و انتهای دیگر را به درایو متصل کنید. کابل‏‏های داده‌ای IDE نیز که تنها یک راه صحیح برای اتصال آنها وجود دارد، معمولا دارای یک سیم قرمز رنگ هستند که با سوزن ۱ روی درایو قرار می‌گیرند.
سپس، فیش اتصال دهنده برقی که در مرحله دوم آن ‏‏را کنار گذاشتید را با هر مبدل یا رابط مورد نیاز، به درایو متصل کنید و كیس را ببندید.
كانكتور کابل داده‏‏ای SATA تنها به یک طریق صحیح قابل اتصال است تا اشتباها آن ‏‏را برعکس متصل نکنید.
● پیکربندی BIOS
کامپیوتر خود را راه‏‏اندازی کرده و وارد برنامه‏ تنظیم BIOS شوید تا از شناسایی درایو جدید و محل صحیح آن در زنجیره درایوها توسط کامـپیـوتـر، مطمئن شوید. (اگر از نحوه اجرای برنامه‏ BIOS اطلاع ندارید، صفحه آغازین پس از راه‏‏اندازی کامپیوتر را برای آشنایی با کلیدهای اجرا کننده آن، بررسی کنید). در این صفحه همچنین بررسی كنید آیا گزینه Auto-Detect، در صورت وجود، برای این درایو انتخاب شده است یا خیر.
اگر BIOS امکان انتخاب ترتیب راه اندازی را به شما می‏‏دهد، به درایو راه‌انداز مورد نظر خود، نسبت به بقیه درایوها، اولویت بدهید. این اطلاعات ممکن است در بخش‌هایـی با عناویـن Boot Options ،Boot Order یـا Boot Sequence باشند. تغییرات ایجاد شده را ذخیره و از‏ برنامه‏ BIOS خارج شوید تا کامپیوتر مجدداً راه‏‏اندازی شود.
ـ نکته:
اگر از یک کارت رابط SATA استفاده می‏‏کنید، این کارت ممکن است دارای برنامه‏ BIOS مربوط به خود باشد که در این صورت باید آن ‏‏را بررسی کنید.
● هارد ‌درایو را پارتیشن‏‏ بندی و فرمت كنید
با فرض اینكه کامپیوتر شما دارای سیستم عامل ویندوز XP است و این امكان را فراهم می‌آورد كه درایوهای خود را از درون آن پارتیشن‏‏بندی و فرمت کنید، بقیه مراحل را ادامه دهید. نسخه‏‏های قدیمی ویندوز، مانند ۹۸ و Me شما را مجبور می‏‏ساختند این ‏‏کار را از طریق DOS انجام دهید؛ اما با وجود ویندوز XP و ۲۰۰۰، می‏‏توانید از برنامه‏ کمکی Disk Management ویندوز استفاده کنید. برای اجرای این برنامه‏، مسیر زیر را دنبال کنید :
< Start > Control Panel > Administrative Tools
Computer Mangement > Disk Management
درایـو جدید بـاید با نـوار سیاه که بیانگـر عـدم پارتیشن‏‏بندی آن است، نمایان شود. روی این نوار کلیـک راست کرده و در منوی میانبر ظاهر شده، گزینه New Partition را برای اجرای ویزاردی با همین نام، انتخاب کنید.
روی دکـمــه Next کلیــک کنـیـد و مطمئـــن شـویـد کــه Primary Partition انتخـاب شده است. بـاز هم روی Next کلیک کنید تا به صفحه Specify Partition Size وارد شوید (انـدازه پارتیشن را درفیلد Partition Size in MB تغییر ندهید) و این ‏بار هم روی دکمه Next کلیک کنید تا به صفحه بعدی که در آن Assign the following drive letter باید انتخاب شود، وارد شوید.
روی دکمه Next کلیک کنید و در صفحه Format Partition، اطمینان حاصل كنید ‏‏که گزینه زیر انتخاب شده است:
Format this Partition with the following settings و گزینه NTFS در لیست بازشوی File System دیده می‏شود. برای بار آخر روی دکمه Next و سپس Finish کلیک کنید تا فرمت‌بندی آغاز شود.
فرمت‌بندی ممکن است بسته به ظرفیت درایو جدید، یک ساعت یا بیشتر، طول بكشد.
ـ نکته: اگر درایو شما ۱۵۰ گیگابایت یا بیشتر ظرفیت داشته باشد، کامپیوترهای قدیمی ممکن است تنها ۱۳۷ گیگا بایت یا کمتر از آن را ببینند. برای رفع این مشکل، به آدرس زیر مراجعه کنید :
دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
]]> یک حقیقت تغییر نیافتنی درباره کامپیوتر این است که داشتن فضای بیشتر بر روی هارددیسک غیر ممکن است. تصاویر دیجیتال، برنامه‏های اشغال کننده فضا و فایل‏های موسیقی نیاز به بیشترین فضای ذخیره سازی دارند.
خوشبختانه، هارددیسک‏‏های دارای ظرفیت‏‏های بالا، ارزان قیمت هستند و می‏‏تـوانیـد یکـی از آنهـا را در کمتـــر از۳۰ دقیقـه (بـدون احتسـاب زمـان لازم بــرای فـرمت کـردن آن) نصـب کنید. در اینجـا با نحـوه نصـب یک درایـو داخلـی جدیـد آشنــا خواهید شد.
[تصویر: hard_disk.JPG]
● تهیه نسخه پشتیبان و اعمال جانبی
ابتدا از فایل‏های ضروری خود بر روی دیسک‏‏های نوری، درایو خارجی یا فضای شبکه‏‏ای، یک نسخه پشتیبان تهیه کنید (آرشیو Outlook .PST خود را فراموش نکنید). سپس بررسی كنید آیا CD یا درایو جدیدی که خریداری کرده‏‏اید، از نظر اطلاعات خاص درایو و راهنمایی‏‏های عمومی برای نصب آن، تطابق دارد. این CD همچنین ممکن است برای کمک به انتقال محتوای یک درایو به درایو دیگر در آینده به كار آید. اگر چنین است، ابتدا این نرم‌افزار ‏‏را نصب کنید. اکنون كامپیوتر خانگی خود را خاموش کنید، تمام کابل‏‏ها را از آن جدا و كیس ‏‏را باز کرده و الکتریسته ساکن در بدن خود را با لمس یك شیء فلزی، تخلیه کنید.
درون كیس را نگاه کنید، اولین کاری که باید انجام دهید، تعیین محلی است که درایو جدید در آن جای می‏‏گیرد. شکاف‏‏های در نظر گرفته شده برای درایوهای داخلی، معمولا در زیر محلی که شكاف‌های بزرگ‌تر درایوهای CD یا DVD‏‏ جای دارند، قـرار دارد. اگر قصد دارید درایو راه‌انداز خود را با درایو جدید عوض کنید و شکاف خالی برای آن ندارید، باید مراحل بیشتری را انجام دهید که در این مقاله نمی‏توان به آنها پرداخت. اما اگر كیس کامپیوتر شما برای این منظور، دارای شکاف خالی است، مراحل زیر را برای افزودن درایو دوم دنبال کنید. پس از فرمت کردن درایو جدید، برنامه‏ Norton Ghost (یا برنامه‏های مشابه) برای شبیه‌سازی محتوای درایو راه‌انداز در درایو جدید، کمک خواهد کرد. سپس برای آشنایی با نحوه تنظیم کامپیوتر خود برای راه‌اندازی از درایو جدید، به مراحل ۳ و ۴ مراجعه کنید.
در اینجا مراحل نصب درایو SATA را معرفی می‌كنیم، ولی روند كار برای درایو متداول دیگر یعنی IDE نیز مشابه آن است. درایوهای SATA از یک کابل داده نازک هفت سوزنی استفاده می‏‏کنند؛ درایوهای IDE دارای یک کابل نواری ۴۰ سوزنی خاکستری رنگ هستند. اگر مطمئن نیستید کامپیوتر شما دارای کدام نوع درایو است، برچسب یا راهنمای آن ‏‏را بررسی کنید. اغلب کامپیوترهایی که یک یا دو سال از ساخت آنها می‏‏گذرد، دارای درایوهای IDE و نوری هستند و از درایوهای SATA پشتیبانی نمی‌كنند، مگر آن ‏‏که یک کارت SATA PCI در آنها نصب کرده باشید. اغلب كامپیوترهای رومیزی امروزی ممكن است از درایوهای SATA استفاده کنند (یا از آنها پشتیبانی كنند) اما باید از IDE نیز پشتیبانی کنند.
ـ نکته: اگرویندوز XP را از یک درایو به درایو دیگر منتقل می‏‏کنید، ممکن است مجبور به تائید مجدد ویندوز شوید.
● اتصال‏‏های داده و برق را بررسی کنید
اغلب دیسک‌ها شامل یک کابل داده (SATA یا IDE، بسته به نوع درایو)، یک کابل مبدل برق (در برخی درایوهای SATA) و پیچ‏‏های لازم هستند. اگر درایوی که خریداری کرده‏‏اید دارای این کابل‏‏ها نیست، می‏‏توانید آنها را جداگانه تهیه کنید.
ابتدا، اتصال‌های داده‏‏ را بررسی كنید. اگر یک درایو SATA را به‏‏ عنوان حافظه دوم نصب می‏‏کنید، کابل داده‏‏ را از درایو قبلی تا انتهای دیگر آن دنبال کنید (با فرض این‏‏ که آن هم یک SATA باشد). بررسی كنید كه آیا یک درگاه SATA استفاده نشده در نزدیکی آن بر روی مادربرد یا یک کارت رابط وجود دارد. در غیر این ‏‏صورت به کتابچه راهنمای كامپیوتر خانگی خود مراجعه کنید.
دنبال كردن كابل SATA مربوط به یك درایو نصب شده، شما را به كانكتورهای SATA در مادربرد هدایت می‌كند.
پس از یافتن شکاف خالی برای درایو جدید، اطمینان حاصل کنید که کابل‏‏های داده (چپ) و برق (راست) به اندازه کافی بلند هستند.
اگر یک درایو IDE را به‏‏ عنوان درایو دوم خود نصب می‏‏کنید، ممکن است بتوانید آن ‏‏را به همان کابل درایو اولیه IDE یا درایو نوری IDE متصل کنید. سپس در میانه کابلی که درایو IDE نصب شده را به مادربرد متصل کرده است، كانكتور آزاد دیگری را جست‌وجو کنید. توجه داشته باشید که برخی کامپیوترهای قدیمی از کابل‏‏های ۴۰IDE سوزنی، به‏‏جای ۸۰ سوزنی که در درایوهای امروزی به كار می‌روند، استفاده می‏‏کنند. (کابل درایو جدید را با کابل نصب شده قبلی مقایسه کنید، نوع ۸۰ سوزنی دارای سیم‏‏های بسیار نازک‏‏تری است.) کابل‏‏های ۸۰ سوزنی از نسل‌های پیشین خود نیز پشتیبانی می‏‏کنند (هر دو نوع كانكتور ۴۰ سوزنی مشابه استفاده می‏‏کنند). بنابراین، در صورت لزوم می‏‏توانید یک کابل ۴۰ سوزنی را با کابل ۸۰ سوزنی درایو جدید خود، عوض کنید. (درایو اصلی در انتها قرار می‏‏گیرد. به مرحله سوم توجه کنید.)
سپس، اتصال برق را بررسی کنید. درایوهای SATA دارای یک كانكتور ۱۵ سوزنی برق هستند. اگر دارای یک درایو SATA نصب شده هستید، کابل برق آن (كابل پهن‌تر) را دنبال کنید و ببینید آیا یک كانكتور استفاده نشده در نزدیکی آن وجود دارد یا خیر. اگر چنین بود، آن ‏‏را برای درایو جدید خود کنار بگذارید. اگر این کابل به درایو جدید در محل خالی نمی‏‏رسد، بررسی كنید آیا در جایی گره دارد.
همچنیـن برخـی از درایوهـای SATA از كانكتورهـای چهـار سوزنی Molex پشتیبانی می‌كنند که می‏‏توانید از آنها نیز استفاده کنید. بنابراین، اتصال نوع Molex را جست‌وجو کنید، اگر باز هم موفق به ایجاد اتصال نشدید، به مبدلی مانند Molex به SATA (برخی مدل‏‏ها این مبدل را در بسته خود دارند) یا یک مبدل Y که یک اتصال را به دو اتصال تبدیل می‏‏کند، نیاز خواهید داشت. درایوهای IDE ساده‏‏تر هستند و همیشه از اتصال Molex استفاده می‏‏کنند. تنها چیزی که لازم خواهید داشت، یک اتصال Molex استفاده نشده یا یک مبدل Y است.
● نصب كردن و اتصال درایو
هنگام نصب درایوهای SATA ، معمولاً تنظیم‏‏های جامپر مد نظر نیستند. اما این موضوع در مورد IDEها که در آنها جامپرها معرف درایو اولیه یا ثانویه هستند، صدق نمی‏‏کند. برای تنظیم صحیح، راهنمای آن ‏‏را بررسی کنید. اگر کامپیوتر شما تنها دارای یک هارددرایو IDE است، احتمالا به‏‏ عنوان درایو اولیه تنظیم شده است. اگر درایو IDE دیگری را از طریق کابل آن اضافه کنید، درایو جدید باید به‏‏ عنوان درایو ثانویه تنظیم شود. (بعدها اگر درایو راه‌انداز اولیه را حذف کرده و درایو جدید را به‏‏ عنوان درایو راه‌انداز تعیین کنید، مجبور خواهید بود جامپر را به درایو اولیه تغییر داده و آن ‏‏درایو را به انتهای کابل متصل کنید).
گزینه دیگر این است که هر دو درایو IDE را به یک کابل ۸۰ سوزنی برای تنظیم جامپر (Cable Select (CSEL متصل کنید. به این ترتیب کامپیوتر وضعیت اولیه یا ثانویه بودن درایوها را نسبت به محل اتصال آنها به کابل (اولیه در انتها، ثانویه در میانه)، تعیین می‏‏کند.
سپس، هارددرایو فعلی را بررسی کنید و ببینید آیا ریل‏‏های نصب آن در دو سمت آن متصل است یا خیر. اگر چنین بود، یک جفت ریل به درایو جدید پیچ کنید (ممکن است درون كیس پیچ‏‏های اضافه پیدا کنید)، اکنون درایو را در محل خود قرار دهید. اگر ریلی در دست ندارید، درایو را مستقیماً در محل خود پیچ کنید. برای این‏‏کار، چهار پیچ کافی خواهد بود. معمولاً سطح دارای برچسب، باید به سمت بالا باشد. نحوه قرار گرفتن آن ‏‏را طبق دستور‌العمل درایو راه‌انداز انجام دهید.
یک انتهای کابل داده‏‏ای SATA (که تنها یک راه صحیح برای اتصال آن وجود دارد) را به پورت SATA بر روی مادربرد یا کارت رابط و انتهای دیگر را به درایو متصل کنید. کابل‏‏های داده‌ای IDE نیز که تنها یک راه صحیح برای اتصال آنها وجود دارد، معمولا دارای یک سیم قرمز رنگ هستند که با سوزن ۱ روی درایو قرار می‌گیرند.
سپس، فیش اتصال دهنده برقی که در مرحله دوم آن ‏‏را کنار گذاشتید را با هر مبدل یا رابط مورد نیاز، به درایو متصل کنید و كیس را ببندید.
كانكتور کابل داده‏‏ای SATA تنها به یک طریق صحیح قابل اتصال است تا اشتباها آن ‏‏را برعکس متصل نکنید.
● پیکربندی BIOS
کامپیوتر خود را راه‏‏اندازی کرده و وارد برنامه‏ تنظیم BIOS شوید تا از شناسایی درایو جدید و محل صحیح آن در زنجیره درایوها توسط کامـپیـوتـر، مطمئن شوید. (اگر از نحوه اجرای برنامه‏ BIOS اطلاع ندارید، صفحه آغازین پس از راه‏‏اندازی کامپیوتر را برای آشنایی با کلیدهای اجرا کننده آن، بررسی کنید). در این صفحه همچنین بررسی كنید آیا گزینه Auto-Detect، در صورت وجود، برای این درایو انتخاب شده است یا خیر.
اگر BIOS امکان انتخاب ترتیب راه اندازی را به شما می‏‏دهد، به درایو راه‌انداز مورد نظر خود، نسبت به بقیه درایوها، اولویت بدهید. این اطلاعات ممکن است در بخش‌هایـی با عناویـن Boot Options ،Boot Order یـا Boot Sequence باشند. تغییرات ایجاد شده را ذخیره و از‏ برنامه‏ BIOS خارج شوید تا کامپیوتر مجدداً راه‏‏اندازی شود.
ـ نکته:
اگر از یک کارت رابط SATA استفاده می‏‏کنید، این کارت ممکن است دارای برنامه‏ BIOS مربوط به خود باشد که در این صورت باید آن ‏‏را بررسی کنید.
● هارد ‌درایو را پارتیشن‏‏ بندی و فرمت كنید
با فرض اینكه کامپیوتر شما دارای سیستم عامل ویندوز XP است و این امكان را فراهم می‌آورد كه درایوهای خود را از درون آن پارتیشن‏‏بندی و فرمت کنید، بقیه مراحل را ادامه دهید. نسخه‏‏های قدیمی ویندوز، مانند ۹۸ و Me شما را مجبور می‏‏ساختند این ‏‏کار را از طریق DOS انجام دهید؛ اما با وجود ویندوز XP و ۲۰۰۰، می‏‏توانید از برنامه‏ کمکی Disk Management ویندوز استفاده کنید. برای اجرای این برنامه‏، مسیر زیر را دنبال کنید :
< Start > Control Panel > Administrative Tools
Computer Mangement > Disk Management
درایـو جدید بـاید با نـوار سیاه که بیانگـر عـدم پارتیشن‏‏بندی آن است، نمایان شود. روی این نوار کلیـک راست کرده و در منوی میانبر ظاهر شده، گزینه New Partition را برای اجرای ویزاردی با همین نام، انتخاب کنید.
روی دکـمــه Next کلیــک کنـیـد و مطمئـــن شـویـد کــه Primary Partition انتخـاب شده است. بـاز هم روی Next کلیک کنید تا به صفحه Specify Partition Size وارد شوید (انـدازه پارتیشن را درفیلد Partition Size in MB تغییر ندهید) و این ‏بار هم روی دکمه Next کلیک کنید تا به صفحه بعدی که در آن Assign the following drive letter باید انتخاب شود، وارد شوید.
روی دکمه Next کلیک کنید و در صفحه Format Partition، اطمینان حاصل كنید ‏‏که گزینه زیر انتخاب شده است:
Format this Partition with the following settings و گزینه NTFS در لیست بازشوی File System دیده می‏شود. برای بار آخر روی دکمه Next و سپس Finish کلیک کنید تا فرمت‌بندی آغاز شود.
فرمت‌بندی ممکن است بسته به ظرفیت درایو جدید، یک ساعت یا بیشتر، طول بكشد.
ـ نکته: اگر درایو شما ۱۵۰ گیگابایت یا بیشتر ظرفیت داشته باشد، کامپیوترهای قدیمی ممکن است تنها ۱۳۷ گیگا بایت یا کمتر از آن را ببینند. برای رفع این مشکل، به آدرس زیر مراجعه کنید :
دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
]]> <![CDATA[آشنايي با انواع هاردديسكها]]> https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1504 Fri, 12 Jul 2013 14:18:30 +0000 https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1504 علاوه بر هارددیسک‌هایی که در بازار برای عموم عرضه شده‌اند، گونه‌های دیگری نیز تولید می‌شوند که برای کاربری‌های مختلف، مشخصه‌های ویژه‌ای دارند. در این نشست سعی داریم درباره انواع و اقسام هارددیسک‌ها صحبت کنیم. راستش را بخواهید پرداختن به این موضوع از زمانی در ذهن حقیر جای گرفت که شیوه خرید هارددیسک در بازارهای داخلی را از نزدیک مشاهده کردم و تصمیم گرفتم تا وضعیت هارددیسک‌ها را تشریح کنم.
● دور در دقیقه (RPM)
اساس کار هارددیسک‌ها برای ذخیره‌سازی و بازیابی اطلاعات بر رفتار قطعات مکانیکی پلاتر و هد استوار است. ناگفته نماند که مشکلات اصلی هارددیسک‌ها که هم‌اکنون ضعف بزرگ این قطعات شمرده می‌شوند با این دو بخش در ارتباط است. پلاتر قطعه‌ای دایره‌ای شکل است که سطوح بالا و پایین آن محل قرارگیری داده‌ها هستند. هر هارددیسک به ‌طور معمول دو برابر تعداد پلاترهای خود، هد خواندن و نوشتن یکی برای رو و یکی برای زیر پلاتر دارد. شیوه کار این‌چنین است که جناب پلاتر با سرعتی مشخص می‌چرخد و هد خواندن و نوشتن نیز سطح دیسک را همانند برف پاک‌کن جارو می‌کند. این را نیز می‌دانید که سطح هر دیسک به‌ صورت فرضی به دایره‌های متحدالمرکز تقسیم می‌شود. این دایره‌ها توسط شعاع‌های منظمی که به‌ صورت فرضی از مرکز پلاتر رسم می‌شوند به ‌بخش‌های منظم تقسیم و در واقع داده‌ها در این بخش‌ها ذخیره می‌شوند. این جناب هد برای دسترسی به بخش‌هایی که در لبه پلاتر (دایره بیرونی) قرار دارند باید زمان بیشتری را منتظر بماند، ‌از این‌رو محور مرکزی هارددیسک با سرعتی بیشتر می‌چرخد تا زمان دسترسی به داده‌ها افزایش یابد. مشهود است که هرچه سرعت گردش پلاتر یا محور مرکزی بیشتر باشد، زمان دسترسی به داده‌ها توسط هد خواندن و نوشتن کاهش خواهد یافت. هارددیسک‌ها از منظر سرعت گردش محور مرکزی در پنج گروه ۴۲۰۰، ۵۴۰۰، ۷۲۰۰، ۱۰ و ۱۵ هزار دور در دقیقه قرار می‌گیرند. هارددیسک‌های کوچک‌اندام ۸/۱ و ۵/۲ اینچی که بیشتر در دستگاه‌های قابل‌حمل مانند دستگاه‌های پخش موسیقی و لپ‌تاپ‌ها استفاده می‌شوند از سرعت ۴۲۰۰ و ۵۴۰۰ دور در دقیقه پشتیبانی می‌کنند و برخی نمونه‌های جدید از سرعت ۷۲۰۰ دور در دقیقه بهره می‌برند. هارددیسک‌هایی که شما با آن آشنا هستید با سرعت ۷۲۰۰ دور در دقیقه می‌چرخند و هارددیسک‌های حرفه‌ای نیز با سرعت‌های ۱۰ و ۱۵ هزار دور در دقیقه گردش می‌کنند.
● بافر به‌عنوان حافظه موقت
حتم دارم می‌دانید که برخی اوقات هارددیسک قادر به انجام سریع تمامی دستورات و داده‌هایی که از سوی مادربرد صادر و ارسال می‌شود نیست. از این‌رو حافظه سریعی از جنس RAM روی برد کنترلی هارددیسک نصب می‌کنند تا فرصتی در اختیار هارددیسک برای انجام دستورالعمل‌های مختلف قرار دهد. هرچه اندازه این حافظه که بافر خوانده می‌شود بیشتر باشد کارایی کلی هارددیسک افزایش خواهد یافت. اندازه بافر رابطه مستقیمی با ظرفیت و کاربری هارددیسک دارد، برای مثال، میزان بافر هارددیسک‌های بندانگشتی ۸/۱ و ۵/۲ اینچی با ظرفیت‌های ۸۰ تا ۱۶۰ گیگابایت، ۲ مگابایت است. بافر مدل‌های ۵/۳ اینچی کنونی بین ۸ تا ۳۲ مگابایت با توجه به ظرفیت هارددیسک متغیر است. به‌ طور حتم استفاده از بافر حجیم‌تر در ظرفیت‌های برابر هارددیسک توصیه می‌شود.
● رابط PATA، SATA و غیره!
این هارددیسک‌ها بالاخره یک‌جوری باید به مادربرد وصل شوند و داده‌ها را مبادله کنند. هارددیسک‌های معمولی از رابط‌های Parallel ATA یا همان IDE قدیمی و رابط جدید Serial ATA استفاده می‌کنند. نسل رابط‌های PATA چند وقتی است که سرآمده و تمامی مدل‌های جدید از رابط SATA پشتیبانی می‌کنند. رابط‌های مورد استفاده توسط هارددیسک‌های حرفه‌ای قدری متفاوت است. این مدل‌ها از سه نوع رابط SCSI، Fiber Channel و SAS استفاده می‌کنند. رابط SAS جدیدترین و مقرون به‌صرفه‌ترین رابط کنونی است!
این را نیز گفته باشم که هر کدام از رابط‌های ذکر شده، شامل گونه‌های مختلفی هستند. برای مثال، رابط SATA خود شامل دو گونه SATA ۱۵۰ MB و SATA ۳۰۰ MB است که به SATA و SATA۲ معروف شده‌اند. این را نیز گفته باشم که مادربردهای عام فقط از رابط‌های SATA و PATA پشتیبانی می‌کنند و رابط‌های SAS، SCSI و Fiber Channel فقط روی مادربردهای حرفه‌ای عرضه می‌شوند!
این را هم بیافزایم که ارتباط مستقیمی بین نوع رابط‌ها و ظرفیت هارددیسک وجود دارد. هارددیسک‌های عام در ظرفیت‌های ۱۶۰، ۲۵۰، ۳۲۰، ۵۰۰، ۶۴۰، ۷۵۰ و ۱۰۰۰ گیگابایت تولید می‌شوند. این در حالی است که هارددیسک‌های حرفه‌ای در ظرفیت‌های ۳۶، ۷۴ و ۱۶۰ عرضه می‌شوند. در هارددیسک‌های عام، ظرفیت اهمیت دارد و در هارددیسک‌های حرفه‌ای، سرعت مورد توجه است.
● تعداد پلاتر
یک نکته خیلی ظریف در وادی هارددیسک‌ها وجود دارد که کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هر هارددیسک از تعدادی پلاتر تشکیل می‌شود. در حال حاضر ظرفیت پلاترها بین ۲۰۰ تا ۲۵۰ گیگابایت متغیر است. از این‌رو برای تولید هارددیسک یک ترابایتی لازم است از ۴ پلاتر ۲۵۰ گیگابایتی یا ۵ پلاتر ۲۰۰ گیگابایتی استفاده شود. هرچه تعداد پلاترهای هارددیسک به‌ عنوان یکی از اجزای مهم مکانیکی افزایش یابد، احتمال بروز مشکل نیز افزایش خواهد یافت. از این‌رو سازندگان هارددیسک تلاش می‌کنند تراکم ذخیره‌سازی داده‌ها را افزایش دهند تا از تعداد پلاترهای کمتری در ساخت هارددیسک استفاده شود. تا همین یک ماه پیش شرکت Samsung با تولید پلاترهای ۳۳۴ گیگابایتی رکوددار حجیم‌ترین پلاتر بود، اما Western Digital با تولید پلاتر ۵۰۰ گیگابایتی رکورددار کنونی بازار است. به ‌همین دلیل تولید هارددیسک‌های پرظرفیت با پلاترهای متراکم امکان‌پذیر خواهد شد. شما نیز به‌ عنوان خریدار باید دقت داشته باشید که از هارددیسک‌هایی استفاده کنید که از تعداد کمتری پلاتر استفاده می‌کنند!
● و اما بعد...
علاوه بر مواردی که در بالا به آن‌ها اشاره شد،‌ هارددیسک‌ها مشخصات فنی دیگری مانند تکنولوژی محافظت از پلاتر در برابر ضربات، تکنولوژی ثبت صحیح داده‌ها، الگوریتم مرتب‌سازی کارآمد داده‌ها (NCQ) و غیره را دارند که در فرصتی دیگر درباره آن‌ها صحبت خواهیم کرد. شرکت‌های سازنده، خانواده‌های مختلفی را روانه بازار می‌کنند که خریدارجماعت باید با مشخصات آن‌ها آشنا شود تا انتخابی صحیح داشته باشد. در این نوشتار بیشتر به کلیات پرداختیم و در نوبت‌های آتی بحث‌ها را به شکلی جدی‌تر دنبال خواهیم کرد]]> علاوه بر هارددیسک‌هایی که در بازار برای عموم عرضه شده‌اند، گونه‌های دیگری نیز تولید می‌شوند که برای کاربری‌های مختلف، مشخصه‌های ویژه‌ای دارند. در این نشست سعی داریم درباره انواع و اقسام هارددیسک‌ها صحبت کنیم. راستش را بخواهید پرداختن به این موضوع از زمانی در ذهن حقیر جای گرفت که شیوه خرید هارددیسک در بازارهای داخلی را از نزدیک مشاهده کردم و تصمیم گرفتم تا وضعیت هارددیسک‌ها را تشریح کنم.
● دور در دقیقه (RPM)
اساس کار هارددیسک‌ها برای ذخیره‌سازی و بازیابی اطلاعات بر رفتار قطعات مکانیکی پلاتر و هد استوار است. ناگفته نماند که مشکلات اصلی هارددیسک‌ها که هم‌اکنون ضعف بزرگ این قطعات شمرده می‌شوند با این دو بخش در ارتباط است. پلاتر قطعه‌ای دایره‌ای شکل است که سطوح بالا و پایین آن محل قرارگیری داده‌ها هستند. هر هارددیسک به ‌طور معمول دو برابر تعداد پلاترهای خود، هد خواندن و نوشتن یکی برای رو و یکی برای زیر پلاتر دارد. شیوه کار این‌چنین است که جناب پلاتر با سرعتی مشخص می‌چرخد و هد خواندن و نوشتن نیز سطح دیسک را همانند برف پاک‌کن جارو می‌کند. این را نیز می‌دانید که سطح هر دیسک به‌ صورت فرضی به دایره‌های متحدالمرکز تقسیم می‌شود. این دایره‌ها توسط شعاع‌های منظمی که به‌ صورت فرضی از مرکز پلاتر رسم می‌شوند به ‌بخش‌های منظم تقسیم و در واقع داده‌ها در این بخش‌ها ذخیره می‌شوند. این جناب هد برای دسترسی به بخش‌هایی که در لبه پلاتر (دایره بیرونی) قرار دارند باید زمان بیشتری را منتظر بماند، ‌از این‌رو محور مرکزی هارددیسک با سرعتی بیشتر می‌چرخد تا زمان دسترسی به داده‌ها افزایش یابد. مشهود است که هرچه سرعت گردش پلاتر یا محور مرکزی بیشتر باشد، زمان دسترسی به داده‌ها توسط هد خواندن و نوشتن کاهش خواهد یافت. هارددیسک‌ها از منظر سرعت گردش محور مرکزی در پنج گروه ۴۲۰۰، ۵۴۰۰، ۷۲۰۰، ۱۰ و ۱۵ هزار دور در دقیقه قرار می‌گیرند. هارددیسک‌های کوچک‌اندام ۸/۱ و ۵/۲ اینچی که بیشتر در دستگاه‌های قابل‌حمل مانند دستگاه‌های پخش موسیقی و لپ‌تاپ‌ها استفاده می‌شوند از سرعت ۴۲۰۰ و ۵۴۰۰ دور در دقیقه پشتیبانی می‌کنند و برخی نمونه‌های جدید از سرعت ۷۲۰۰ دور در دقیقه بهره می‌برند. هارددیسک‌هایی که شما با آن آشنا هستید با سرعت ۷۲۰۰ دور در دقیقه می‌چرخند و هارددیسک‌های حرفه‌ای نیز با سرعت‌های ۱۰ و ۱۵ هزار دور در دقیقه گردش می‌کنند.
● بافر به‌عنوان حافظه موقت
حتم دارم می‌دانید که برخی اوقات هارددیسک قادر به انجام سریع تمامی دستورات و داده‌هایی که از سوی مادربرد صادر و ارسال می‌شود نیست. از این‌رو حافظه سریعی از جنس RAM روی برد کنترلی هارددیسک نصب می‌کنند تا فرصتی در اختیار هارددیسک برای انجام دستورالعمل‌های مختلف قرار دهد. هرچه اندازه این حافظه که بافر خوانده می‌شود بیشتر باشد کارایی کلی هارددیسک افزایش خواهد یافت. اندازه بافر رابطه مستقیمی با ظرفیت و کاربری هارددیسک دارد، برای مثال، میزان بافر هارددیسک‌های بندانگشتی ۸/۱ و ۵/۲ اینچی با ظرفیت‌های ۸۰ تا ۱۶۰ گیگابایت، ۲ مگابایت است. بافر مدل‌های ۵/۳ اینچی کنونی بین ۸ تا ۳۲ مگابایت با توجه به ظرفیت هارددیسک متغیر است. به‌ طور حتم استفاده از بافر حجیم‌تر در ظرفیت‌های برابر هارددیسک توصیه می‌شود.
● رابط PATA، SATA و غیره!
این هارددیسک‌ها بالاخره یک‌جوری باید به مادربرد وصل شوند و داده‌ها را مبادله کنند. هارددیسک‌های معمولی از رابط‌های Parallel ATA یا همان IDE قدیمی و رابط جدید Serial ATA استفاده می‌کنند. نسل رابط‌های PATA چند وقتی است که سرآمده و تمامی مدل‌های جدید از رابط SATA پشتیبانی می‌کنند. رابط‌های مورد استفاده توسط هارددیسک‌های حرفه‌ای قدری متفاوت است. این مدل‌ها از سه نوع رابط SCSI، Fiber Channel و SAS استفاده می‌کنند. رابط SAS جدیدترین و مقرون به‌صرفه‌ترین رابط کنونی است!
این را نیز گفته باشم که هر کدام از رابط‌های ذکر شده، شامل گونه‌های مختلفی هستند. برای مثال، رابط SATA خود شامل دو گونه SATA ۱۵۰ MB و SATA ۳۰۰ MB است که به SATA و SATA۲ معروف شده‌اند. این را نیز گفته باشم که مادربردهای عام فقط از رابط‌های SATA و PATA پشتیبانی می‌کنند و رابط‌های SAS، SCSI و Fiber Channel فقط روی مادربردهای حرفه‌ای عرضه می‌شوند!
این را هم بیافزایم که ارتباط مستقیمی بین نوع رابط‌ها و ظرفیت هارددیسک وجود دارد. هارددیسک‌های عام در ظرفیت‌های ۱۶۰، ۲۵۰، ۳۲۰، ۵۰۰، ۶۴۰، ۷۵۰ و ۱۰۰۰ گیگابایت تولید می‌شوند. این در حالی است که هارددیسک‌های حرفه‌ای در ظرفیت‌های ۳۶، ۷۴ و ۱۶۰ عرضه می‌شوند. در هارددیسک‌های عام، ظرفیت اهمیت دارد و در هارددیسک‌های حرفه‌ای، سرعت مورد توجه است.
● تعداد پلاتر
یک نکته خیلی ظریف در وادی هارددیسک‌ها وجود دارد که کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هر هارددیسک از تعدادی پلاتر تشکیل می‌شود. در حال حاضر ظرفیت پلاترها بین ۲۰۰ تا ۲۵۰ گیگابایت متغیر است. از این‌رو برای تولید هارددیسک یک ترابایتی لازم است از ۴ پلاتر ۲۵۰ گیگابایتی یا ۵ پلاتر ۲۰۰ گیگابایتی استفاده شود. هرچه تعداد پلاترهای هارددیسک به‌ عنوان یکی از اجزای مهم مکانیکی افزایش یابد، احتمال بروز مشکل نیز افزایش خواهد یافت. از این‌رو سازندگان هارددیسک تلاش می‌کنند تراکم ذخیره‌سازی داده‌ها را افزایش دهند تا از تعداد پلاترهای کمتری در ساخت هارددیسک استفاده شود. تا همین یک ماه پیش شرکت Samsung با تولید پلاترهای ۳۳۴ گیگابایتی رکوددار حجیم‌ترین پلاتر بود، اما Western Digital با تولید پلاتر ۵۰۰ گیگابایتی رکورددار کنونی بازار است. به ‌همین دلیل تولید هارددیسک‌های پرظرفیت با پلاترهای متراکم امکان‌پذیر خواهد شد. شما نیز به‌ عنوان خریدار باید دقت داشته باشید که از هارددیسک‌هایی استفاده کنید که از تعداد کمتری پلاتر استفاده می‌کنند!
● و اما بعد...
علاوه بر مواردی که در بالا به آن‌ها اشاره شد،‌ هارددیسک‌ها مشخصات فنی دیگری مانند تکنولوژی محافظت از پلاتر در برابر ضربات، تکنولوژی ثبت صحیح داده‌ها، الگوریتم مرتب‌سازی کارآمد داده‌ها (NCQ) و غیره را دارند که در فرصتی دیگر درباره آن‌ها صحبت خواهیم کرد. شرکت‌های سازنده، خانواده‌های مختلفی را روانه بازار می‌کنند که خریدارجماعت باید با مشخصات آن‌ها آشنا شود تا انتخابی صحیح داشته باشد. در این نوشتار بیشتر به کلیات پرداختیم و در نوبت‌های آتی بحث‌ها را به شکلی جدی‌تر دنبال خواهیم کرد]]> <![CDATA[6 راه براي بالابردن كيفيت فن كامپيوتر]]> https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1495 Wed, 10 Jul 2013 14:43:55 +0000 https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1495 همان‏طور که به فصل تابستان نزدیک می‏شویم، علاوه بر افزایش دمای محیط خارج، دمای هوای محیط داخل منزل یا محیط کار نیز افزایش می‏یابد. به تناسب همین تغییرات دمای داخل کیس سیستم نیز افزایش می‏یابد. امروزه بسیاری از کارشناسان IT معتقدند که خنک کردن قطعات کیس به افزایش کارکرد و طولانی شدن عمر قطعات کمک شایانی می‏کند. یکی از وسایل بسیار پرکاربرد در سیستم‏های رایانه‏ای و حتی سرورها فن‏ها می‏باشند که اهمیت زیادی در خنک‏سازی و تهویه سیستم دارند. در این ترفند به معرفی 6 راهکار برای تهویه مطبوع محیط داخل کیس می‏پردازیم.

1- هر هفته درب کیس خود را باز کنید و تمامی فن‏ها، بویژه فن CPU را تمیز و گردگیری کنید.
2- هرگز با جاروبرقی و وسایل مشابه فن‏ها را تمیز نکنید، این کار باعث می شود فن‏ها با سرعت به چرخش درآیند و سبب گرم شدن ناگهانی موتور فن شده و از عمر مفید آن بشدت می‏کاهد و حتی ممکن است فن دیگر کار نکند. شما می‏توانید از دستمال با چند قطره آب برای تمیز کردن استفاده کند.
3- اگر کیس شما دارای جایگاه‏‏های ویژه فن است، فن را به این جایگاه‏ها اضافه کنید. با نگاه کردن به اطراف کیس خواهید دید که جاهای خالی برای نصب فن وجود دارد یا خیر. همچنین جعبه‏های کیس انواع مختلفی دارند که شما می‏توانید برای تهویه بهتر از کیس‏هایی که جایگاه فن بیشتری دارند استفاده کنید.
4- اگر قصد خرید فن برای قطعاتی نظیر CPU ،Power، کارت گرافیک و جعبه کیس را دارید (ترفندستان) از فروشنده بخواهید یک فن با دور چرخش بالا و پره‏های زیاد به شما بدهد. این فن‏ها به خاطر سرعت و پره‏های بیشتر در افزایش تهویه مطبوع به شما کمک خواهند کرد. همچنین چند سالی است که فن‏های آبی دربازار یافت می‏شود که کمی گران قیمت هستند، اگر از نظر مالی مشکلی ندارید پیشنهاد می‏کنیم از این فن‏ها استفاده کنید تا دما را به حداکثر کاهش دهند.
5- با کوچکترین صدای فن‏ها، سریعاً چک کنید چه مشکلی پیش آمده که سبب ایجاد صدا شده است. بیشترین عوامل صدا به دلیل تماس فن‏ها با یک شئ خارجی مثل کابل‏ها، گرد و خاک شدید دور فن و یا نیم‏سوز شدن فن‏ها می‏باشد.
6- فن CPU یکی از مهم‏ترین و حساس‏ترین فن‏های کیس است. سرعت و راندمان دمای CPU و مادربورد سیستم خود را از تنظیمات BIOS سیسم دنبال کنید. همچنین اگر احساس می کنید سیستم بدون دلیل Reset می‏شود و یا پی‏در‏پی هنگ می‏کند و یا کند عمل می کند ابتدا فن CPU را با توجه به توضیحاتی که داده شد چک کنید.]]> همان‏طور که به فصل تابستان نزدیک می‏شویم، علاوه بر افزایش دمای محیط خارج، دمای هوای محیط داخل منزل یا محیط کار نیز افزایش می‏یابد. به تناسب همین تغییرات دمای داخل کیس سیستم نیز افزایش می‏یابد. امروزه بسیاری از کارشناسان IT معتقدند که خنک کردن قطعات کیس به افزایش کارکرد و طولانی شدن عمر قطعات کمک شایانی می‏کند. یکی از وسایل بسیار پرکاربرد در سیستم‏های رایانه‏ای و حتی سرورها فن‏ها می‏باشند که اهمیت زیادی در خنک‏سازی و تهویه سیستم دارند. در این ترفند به معرفی 6 راهکار برای تهویه مطبوع محیط داخل کیس می‏پردازیم.

1- هر هفته درب کیس خود را باز کنید و تمامی فن‏ها، بویژه فن CPU را تمیز و گردگیری کنید.
2- هرگز با جاروبرقی و وسایل مشابه فن‏ها را تمیز نکنید، این کار باعث می شود فن‏ها با سرعت به چرخش درآیند و سبب گرم شدن ناگهانی موتور فن شده و از عمر مفید آن بشدت می‏کاهد و حتی ممکن است فن دیگر کار نکند. شما می‏توانید از دستمال با چند قطره آب برای تمیز کردن استفاده کند.
3- اگر کیس شما دارای جایگاه‏‏های ویژه فن است، فن را به این جایگاه‏ها اضافه کنید. با نگاه کردن به اطراف کیس خواهید دید که جاهای خالی برای نصب فن وجود دارد یا خیر. همچنین جعبه‏های کیس انواع مختلفی دارند که شما می‏توانید برای تهویه بهتر از کیس‏هایی که جایگاه فن بیشتری دارند استفاده کنید.
4- اگر قصد خرید فن برای قطعاتی نظیر CPU ،Power، کارت گرافیک و جعبه کیس را دارید (ترفندستان) از فروشنده بخواهید یک فن با دور چرخش بالا و پره‏های زیاد به شما بدهد. این فن‏ها به خاطر سرعت و پره‏های بیشتر در افزایش تهویه مطبوع به شما کمک خواهند کرد. همچنین چند سالی است که فن‏های آبی دربازار یافت می‏شود که کمی گران قیمت هستند، اگر از نظر مالی مشکلی ندارید پیشنهاد می‏کنیم از این فن‏ها استفاده کنید تا دما را به حداکثر کاهش دهند.
5- با کوچکترین صدای فن‏ها، سریعاً چک کنید چه مشکلی پیش آمده که سبب ایجاد صدا شده است. بیشترین عوامل صدا به دلیل تماس فن‏ها با یک شئ خارجی مثل کابل‏ها، گرد و خاک شدید دور فن و یا نیم‏سوز شدن فن‏ها می‏باشد.
6- فن CPU یکی از مهم‏ترین و حساس‏ترین فن‏های کیس است. سرعت و راندمان دمای CPU و مادربورد سیستم خود را از تنظیمات BIOS سیسم دنبال کنید. همچنین اگر احساس می کنید سیستم بدون دلیل Reset می‏شود و یا پی‏در‏پی هنگ می‏کند و یا کند عمل می کند ابتدا فن CPU را با توجه به توضیحاتی که داده شد چک کنید.]]> <![CDATA[چگونگي اتصال دو كامپيوتر از طريق كابل USB]]> https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1453 Thu, 04 Jul 2013 15:02:03 +0000 https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1453 آیا می دانید که می توان ۲ کامپیوتر را با یک کابل USBــ USB ساده به یکدیگر متصل کرد؟
اگر دو کامپیوتر در خانه یا محل کار خود دارید که برای استفاده اشتراکی از فایلهای موجود در هر کدام می خواهید آن دو را به یکدیگر وصل کنید. این روش یکی از سریعترین روشهای موجود است.
برای اتصال دو کامپیوتر استفاده از یک هاب یا روتر همیشه کار معقولی نیست. بلکه استفاده از یک کابل USBــ USB بسیار کاربردی و عملی تر است. با این روش حتی می توانید اتصال اینترنتی را بین دو کامپیوتر به اشتراک بگذارید.
در این آموزش کوتاه برای شما نحوه اتصال دو کامپیوتر با یک کابل خاص USBــ USB آموزش داده می شود.
۱) یک کابل USBــ USB بخرید.
اولین مرحله برای اتصال دو کامپیوتر از طریق USB پیدا کردن کابل USBــ USB است در این مرحله باید بسیار دقت کنید. شما به نوعی کابل احتیاج دارید که اصطلاحاً به آن Bridge یا کابل شبکه USB می گویند. این بدان معناست که در این کابل قابلیت اتصال دو کامپیوتر وجود دارد.
در این کابلها یک مدار الکتریکی واسط وجود دارد و دو سر کابل دارای سوکت نوع A است. شما می توانید کابلی بخرید که چیپ Bridge آن USB۱.۱ با سرعت ۱۲ Mb بر ثانیه یا USB۲.۰ با سرعت ۴۸۰ Mb بر ثانیه باشد البته توصیه ما USB۲.۰ است. چون سرعت آن به مراتب بیشتر است. به خاطر داشته باشید شبکه های اترنت دارای استاندارد ۱۰۰ Mb بر ثانیه هستند.
۲) نصب
بعد از اینکه کابل را بدست آوردید می توانید آن را متصل کنید. اولین کاری که باید بکنید نصب نرم افزار یا درایور کابل است.
▪ بیشتر کابل ها ۲ مود را پشتیبانی می کنند:
۱) link mode: در این حالت می توانید به آزادی فایل ها را بین دو کامپیوتر کپی کنید.
۲) network mode: در این حالت فقط کپی کردن فایل نیست که می توانید انجام دهید، بلکه می توانید فولدرها، پرینترها و ارتباط اینترنتی را هم به طور اشتراکی استفاده کنید.
۳) شروع به استفاده از اتصال خود کنید.
اگر از کابل خود در حالت لینک (link mode) استفاده کنید. به سادگی به برنامه ای که همراه نرم افزار کابل است دست پیدا می کنید و می توانید فایل های خود را انتقال دهید.
اگر از کابل خود در حالت شبکه (network mode) استفاده می کنید. باید کارهای زیر را انجام دهید.
ـ وارد قسمت network connection شوید.آدپترهای شبکه که متصل هستند را می بینید.
ـ اکنون بر روی آدپتری که کامپیوتر شما را به اینترنت متصل می کند راست کلیک کنید.
گزینه properties را انتخاب کنید. در برگه Advanced برای گزینه Allow other network users to connect through this computers Internet connection. یک علامت تیک قرار دهید.
ـ بعد از اینکه این کارها را انجام دادید کامپیوتر خود را restart کنید. اکنون کامپیوتر دیگر هم می تواند به اینترنت متصل شود.
شاید استفاده از هاب برای دو کامپیوتر کار مطمئن تری به نظر برسد ولی باید پول بیشتری هم خرج کنید به هر حال تصمیم با شماست.]]> آیا می دانید که می توان ۲ کامپیوتر را با یک کابل USBــ USB ساده به یکدیگر متصل کرد؟
اگر دو کامپیوتر در خانه یا محل کار خود دارید که برای استفاده اشتراکی از فایلهای موجود در هر کدام می خواهید آن دو را به یکدیگر وصل کنید. این روش یکی از سریعترین روشهای موجود است.
برای اتصال دو کامپیوتر استفاده از یک هاب یا روتر همیشه کار معقولی نیست. بلکه استفاده از یک کابل USBــ USB بسیار کاربردی و عملی تر است. با این روش حتی می توانید اتصال اینترنتی را بین دو کامپیوتر به اشتراک بگذارید.
در این آموزش کوتاه برای شما نحوه اتصال دو کامپیوتر با یک کابل خاص USBــ USB آموزش داده می شود.
۱) یک کابل USBــ USB بخرید.
اولین مرحله برای اتصال دو کامپیوتر از طریق USB پیدا کردن کابل USBــ USB است در این مرحله باید بسیار دقت کنید. شما به نوعی کابل احتیاج دارید که اصطلاحاً به آن Bridge یا کابل شبکه USB می گویند. این بدان معناست که در این کابل قابلیت اتصال دو کامپیوتر وجود دارد.
در این کابلها یک مدار الکتریکی واسط وجود دارد و دو سر کابل دارای سوکت نوع A است. شما می توانید کابلی بخرید که چیپ Bridge آن USB۱.۱ با سرعت ۱۲ Mb بر ثانیه یا USB۲.۰ با سرعت ۴۸۰ Mb بر ثانیه باشد البته توصیه ما USB۲.۰ است. چون سرعت آن به مراتب بیشتر است. به خاطر داشته باشید شبکه های اترنت دارای استاندارد ۱۰۰ Mb بر ثانیه هستند.
۲) نصب
بعد از اینکه کابل را بدست آوردید می توانید آن را متصل کنید. اولین کاری که باید بکنید نصب نرم افزار یا درایور کابل است.
▪ بیشتر کابل ها ۲ مود را پشتیبانی می کنند:
۱) link mode: در این حالت می توانید به آزادی فایل ها را بین دو کامپیوتر کپی کنید.
۲) network mode: در این حالت فقط کپی کردن فایل نیست که می توانید انجام دهید، بلکه می توانید فولدرها، پرینترها و ارتباط اینترنتی را هم به طور اشتراکی استفاده کنید.
۳) شروع به استفاده از اتصال خود کنید.
اگر از کابل خود در حالت لینک (link mode) استفاده کنید. به سادگی به برنامه ای که همراه نرم افزار کابل است دست پیدا می کنید و می توانید فایل های خود را انتقال دهید.
اگر از کابل خود در حالت شبکه (network mode) استفاده می کنید. باید کارهای زیر را انجام دهید.
ـ وارد قسمت network connection شوید.آدپترهای شبکه که متصل هستند را می بینید.
ـ اکنون بر روی آدپتری که کامپیوتر شما را به اینترنت متصل می کند راست کلیک کنید.
گزینه properties را انتخاب کنید. در برگه Advanced برای گزینه Allow other network users to connect through this computers Internet connection. یک علامت تیک قرار دهید.
ـ بعد از اینکه این کارها را انجام دادید کامپیوتر خود را restart کنید. اکنون کامپیوتر دیگر هم می تواند به اینترنت متصل شود.
شاید استفاده از هاب برای دو کامپیوتر کار مطمئن تری به نظر برسد ولی باید پول بیشتری هم خرج کنید به هر حال تصمیم با شماست.]]> <![CDATA[نحوه ساختن يك فلش مموري قابل بوت]]> https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1452 Thu, 04 Jul 2013 14:57:56 +0000 https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1452
من این آموزش را برای سیستم عامل ویندوز ویستا ( Vista ) توضیح میدهم و هیچ تفاوتی با ویندوز هفت ( Seven ) ندارد . برای انجام این کار به ترتیب زیر عمل کنید :

1- ابتدا یک فلش مموری با ظرفیت حداقل یک گیگا بایت را به یو اس بی ( USB ) کامپیوتر وصل کنید
2- برنامه Command Prompt یا CMD در ویندوز ویستا را اجرا کنید
3- بعد از اجرای نرم افزار Command Prompt ، در محیط داس عبارت diskpart را تایپ کنید و دکمه اینتر را فشار دهید
4- اینک عبارت list disk را تایپ کنید و دکمه اینتر را فشار دهید تا کلیه درایو دیسک های شما در این لیست نمایش داده شود . ( ظرفیت هارد لپ تاپ من 180 گیگابایت می باشد و برای آموزش بهتر به دوستان یک فلش مموری 2 گیگا بایتی به کامپیوترم وصل کردم که بعد از اجرای دستور list disk مطابق تصویر زیر این دو درایو دیسک را به صورت مجزا نشان میدهد که فلش مموری من با نام Disk 1 می باشد )

دستور LIST DISK برای نمایش درایو دیسک های کامپیوتر

5- حال دستور select disk X را تایپ کنید ( به جای عبارت X شماره درایو فلش مموری را تایپ کنید )
6- سپس دستور clean را تایپ کنید
7- بعد از اجرای دستور clean دستور create partition primary را تایپ کنید
8- بعد از اجرای دستور فوق دستور select partition 1 را تایپ کنید
9- بعد از اجرای دستور فوق دستور active را تایپ کنید
10- حال باید فلش مموری خود را فرمت کنید که برای اینکار دستور format fs=fat32 را تایپ کنید ( با انجام این کار فلش مموری با فرمت fat32 فرمت بندی میشود البته دوستان می توانند فلش مموری خود را با NTFS نیز فرمت بندی کنند
11- بعد از اجرای دستور فوق باید کمی منتظر بمانید تا فلش مموری شما فرمت بندی شود . بعد از فرمت بندی شدن فلش مموری عبارت assign را تایپ کنید .
12- در انتها دستور exit را تایپ کنید و از برنامه Command Prompt خارج شوید . دوستان می توانند برای درک بهتر مراحل فوق بروی تصویر زیر کلیک کنند و مراحل انجام این کار را در محیط داس مشاهده کنند .

برای بزرگ نمایی بروی تصویر کلیک نمائید ( برنامه Command Prompt و اجرای دستور DISKPART برای فلش مموری )

اینک دوستان می توانند به راحتی محتویات یک سی دی و یا دی وی دی نصب یک سیستم عامل ( مثلا ویندوز ایکس پی یا ویندوز هفت ) را در فلش مموری خود بریزند و از این فلش مموری قابل بوت برای نصب سیستم عامل بروی کامپیوتر استفاده کنند .

mpcomputer]]>
من این آموزش را برای سیستم عامل ویندوز ویستا ( Vista ) توضیح میدهم و هیچ تفاوتی با ویندوز هفت ( Seven ) ندارد . برای انجام این کار به ترتیب زیر عمل کنید :

1- ابتدا یک فلش مموری با ظرفیت حداقل یک گیگا بایت را به یو اس بی ( USB ) کامپیوتر وصل کنید
2- برنامه Command Prompt یا CMD در ویندوز ویستا را اجرا کنید
3- بعد از اجرای نرم افزار Command Prompt ، در محیط داس عبارت diskpart را تایپ کنید و دکمه اینتر را فشار دهید
4- اینک عبارت list disk را تایپ کنید و دکمه اینتر را فشار دهید تا کلیه درایو دیسک های شما در این لیست نمایش داده شود . ( ظرفیت هارد لپ تاپ من 180 گیگابایت می باشد و برای آموزش بهتر به دوستان یک فلش مموری 2 گیگا بایتی به کامپیوترم وصل کردم که بعد از اجرای دستور list disk مطابق تصویر زیر این دو درایو دیسک را به صورت مجزا نشان میدهد که فلش مموری من با نام Disk 1 می باشد )

دستور LIST DISK برای نمایش درایو دیسک های کامپیوتر

5- حال دستور select disk X را تایپ کنید ( به جای عبارت X شماره درایو فلش مموری را تایپ کنید )
6- سپس دستور clean را تایپ کنید
7- بعد از اجرای دستور clean دستور create partition primary را تایپ کنید
8- بعد از اجرای دستور فوق دستور select partition 1 را تایپ کنید
9- بعد از اجرای دستور فوق دستور active را تایپ کنید
10- حال باید فلش مموری خود را فرمت کنید که برای اینکار دستور format fs=fat32 را تایپ کنید ( با انجام این کار فلش مموری با فرمت fat32 فرمت بندی میشود البته دوستان می توانند فلش مموری خود را با NTFS نیز فرمت بندی کنند
11- بعد از اجرای دستور فوق باید کمی منتظر بمانید تا فلش مموری شما فرمت بندی شود . بعد از فرمت بندی شدن فلش مموری عبارت assign را تایپ کنید .
12- در انتها دستور exit را تایپ کنید و از برنامه Command Prompt خارج شوید . دوستان می توانند برای درک بهتر مراحل فوق بروی تصویر زیر کلیک کنند و مراحل انجام این کار را در محیط داس مشاهده کنند .

برای بزرگ نمایی بروی تصویر کلیک نمائید ( برنامه Command Prompt و اجرای دستور DISKPART برای فلش مموری )

اینک دوستان می توانند به راحتی محتویات یک سی دی و یا دی وی دی نصب یک سیستم عامل ( مثلا ویندوز ایکس پی یا ویندوز هفت ) را در فلش مموری خود بریزند و از این فلش مموری قابل بوت برای نصب سیستم عامل بروی کامپیوتر استفاده کنند .

mpcomputer]]> <![CDATA[رمزگشايي خطاهاي سخت افزاري كامپيوتر]]> https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1448 Thu, 04 Jul 2013 08:05:53 +0000 https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1448
Code 1

پغام خطا: This Device is not configured correctly یعنی: این سخت افزار به خوبی تنظیم نشده است.

حال چه کنم؟!

بعد از دانلود درایور سازگار سخت افزار بر روی دکمه Update Driver کلیک کرده و مراحل جادوگر نصب را دنبال کنید!



Code 3

پیغام خطا: The driver for this device might be corrupted, or your system might be running low on memory or other resources یعنی: درایور این سخت افزار ممکن است مشکل پیدا کرده باشد یا سیستم شما ممکن است در وضعیت حافظه کم یا کمبود دیگر منابع باشد.

حال چه کنم؟!

حفظه موجود را چک کرده و اگر لازم بعضی از برنامه ها را ببندید تا مقداری حافظه Ram آزاد شود. اگر حافظه کافی دارید، درایور را حذف کرده و دوباره آن را نصب کنید.



Code 10

پیغام خطا: This device cannot start یعنی: این سخت افزار نمی تواند اجرا شود.

حال چه کنم؟!

بر روی دکمه Update Driver کلیک کنید تا اگر درایوری وجود دارد نصب کنید.



Code 12

پیغام خطا: This device cannot find enough free resource that it can use. If you want to use this device, you need to disable one of the other devices on thid system یعنی: این سخت افزار نمی تواند منابع آزاد کافی برای استفاده پیدا کند. اگر می خواهید تا از این سخت افزار استاده کنید لازم است تا یکی دیگر از سخت افزارها را غیر فعال کنید.

حال چه کنم؟!

یک یا تعداد بیشتری پورت I/O ، IRQ یا کانال های DMA توسط سخت افزارهای دیگر مورد استفاده قرار می گیرند. این پیغام خطا در صورت تنظیم بد بایوس نیز می تواند ظاهر شود ( به عنوان مثال اگر یک کنترلر USB از بایوس IRQنگیرد). تنظیمات بایوس را چک کنید. از سربرگ Resource برای مشخص کردن سخت افزار مشکل دار استفاده کنید.



Code 14

پیغام خطا: This device cannot work properly until you restart your computer یعنی: این سخت افزار به خوبی کار نمی کند تا وقتی که رایانه را ریستارت کنید.

حال چه کنم؟!

برای استفاده از سخت افزار باید رایانه را یک بار ریستارت کنید.



Code 16

پیغام خطا: windows cannot identify all the resource this device uses یعنی: ویندوز نمی تواند تمام منابع ای که سخت افزار مورد استفاده قرار می دهد را مشخص کند.

حال چه کنم؟!

یک سخت افزار قدیمی به درستی تنظیم نشده. می توانید از سربرگ Resoureces برای درست کردن جزییات از بین رفته استفاده کنید.



Code 18

پیغام خطا: Reinstall the drivers for this device یعنی: نصب مجدد درایور برای این سخت افزار.

حال چه کنم؟!

درایور را دوباره نصب کنید. برای این کار می توانید روی Update Driver کلیک کنید تا با ویزارد Update Hardware درایور را دوباره نصب کنید.



Code 19

پیغام خطا: your registry might be corrupted یعنی: ممکن است رجیستری خراج شده باشد.

حال چه کنم؟!

تنظیمات رجیستری بهم خورده است و یا اطلاعات مشکل دار وارد تنظیمات شده است. می توانید پس از حذف درایور دوباره به نصب آن بپردازید. در ضمن از ابزار system Restore نیز می توانید جهت برگرداندن تنظیمات به زمان سلامتی سخت افزار نیز استفاده کنید.



Code 21

پیغام خطا: Windows is removing this device یعنی: ویندوز این سخت افزار را حذف می کند.

حال چه کنم؟!

مدت کوتاهی تحمل کنید و سپس حالت نمایش دیوایس منینجر را دوباره بروز کنید. اگر مشکل برطرف نشد رایانه را به روز نمایید.



Code 22

پیغام خطا: This device is disabled یعنی: این سخت افزار غیر فعال است.

حال چه کنم؟!

سخت افزار به وسیله Device Manager غیر فعال شده است. برای فعال کردن می توانید بر روی Enable Device کلیک کنید.



Code 24

پیغام خطا: This device is not present, is not working properly, or does not have all its drivers installed یعنی: این سخت افزار آماده نیست، به خوبی کار کار نمی کند یا تمام درایورهای آن نصب نشده است.

حال چه کنم؟!

ممکن است این خطا توسط یک سخت افزار مشکل دار یا درایور ناسازگار یا خراب به وجود آمده باشد. برای حل این مشکل سخت افزار را از قسمت Device Manager حذف کنید و سپس از قسمت جادوگر نصب Add/Remove Hardware به بازنصب آن بپردازید.



Code 28

پیغام خطا: The drivers for this device are not installedیعنی: درایورهای این سخت افزار نصب نیستند.

حال چه کنم؟!

بعد از دانلود یک درایور سازگار با سخت افزار روی دکمه Update Driver کلیک نموده و دستورات جادوگر نصب را دنبال کنید تا درایور را به صورت صحیح و کامل نصب نمایید.



Code 29

پیغام خطا: This device is disabled because the firmware of the device did not give it the required resources یعنی: این سخت افزار غیر فعال است به این دلیل که firmware آن منابع مورد نیاز را در اختیارش قرار نمی دهد.

حال چه کنم؟!

این خطای عادی برای سخت افزارهایی است که بایوس مختص خود را دارند که برای سخت افزار شما غیر فعال شده است. برای بدست آوردن اطلاعات و چگونگی فعال کردن سخت افزار از دستورالعمل هایی که همراه دستگاه ارایه شده است استفاده کنید.



Code 31

پیغام خطا: This device is not working properly because Windows cannot load the drivers required for this device یعنی: این ابزار به خوبی کار نمی کند، زیرا ویندوز نمی تواند درایورهای مورد نیاز آن را بارگزاری نماید.

حال چه کنم؟!

ویندوز نمی تواند درایور را بارگزاری کند. شاید از شاید از Microsoft 6to4 adapter پشتیبانی نمی کند. ممکن است به این خاطر باشد که درایور شما با ویرایش ویندوز شما همخوانی ندارد. بعد از دانلود یک درایور سازگار با ویرایش سیستم عامل خود اقدام به نصب آن نمایید.



Code 32

پیغام خطا: A driver (service) for this device has been disabled. An alternate driver may be providing this functionality یعنی: یک سرویس درایور برای این سخت افزار مورد نیاز نیست و غیر فعال شده است.

حال چه کنم؟!

درایور در رجستری Disabled شده است. باید آن را Start نمایید. اگر درایور واقعا مورد نیاز است، نوع اجرا را در بایوس تغییر دهید. در ضمن می توانید با حذف کردن آن درایور و سپس کلیک بر روی Scan for hardware changes به بازنصب یا ارتقاع آن درایور بپردازید.



Code 33

پیغام خطا: Windows cannot determine which resources are required for this device یعنی: ویندوز نمی تواند تعیین کند که کدام منابع برای این سخت افزار مورد نیاز هستند.

حال چه کنم؟!

این خطا عموما به این موضوع اشاره دارد که یک سخت افزار قدیمی درست تنظیم نشده یا نشان دهنده به وجود آمدن یک خطای سخت افزاری است. با فروشنده سخت افزار خود تماس بگیرید و سپس به کانفیگ و جایگزینی سخت افزار اقدام نمایید.



Code 34

پیغام خطا: Windows cannot determine the settings for this device. Consult the documentation that came with this device and use the Resource tab to set the configuration یعنی: ویندوز نمی تواند تنظیمات این سخت افزار را تعیین کند. با راهنماهر ماه سخت افزار مشورت کنید یا از سربرگ Resource برای انجام تنظیمات استفاده نمایید.

حال چه کنم؟!

این سخت افزار قدیمی نیازمند یک پیکربندی و تنظیم سخت افزاری است. تنظیمات این سخت افزار را از طریق تغییر جامپر ها یا نرمافزار تغییر داده و سپس از طریق سربرگ Resources در Device Manager برای تنظیمات این سخت افزار اقدام نمایید.



Code 35

پیغام خطا: Your computer’s system firmware does not include enough information to properly configure and use this device. To use this device, contact your computer manufacturer to obtain a firmware or BIOS update یعنی: بایوس سیستم رایانه شما حاوی اطلاعات کافی برای پیکربندی صحیح و استفاده از این سخت افزار نیست برای استفاده از این سخت افزار، با شرکت سازنده رایانه خود تماس بگیرید تا یک firmware یا به روزرسانی بایوس را بدست آورید.

حال چه کنم؟!

یک بایوس جدید از فروشنده رایانه خود دریافت نمایید. سایت سازنده رایانه خود را بدین منظور چک کنید.



Code 36

پیغام خطا: This device is requesting a PCI interrupt but is configured for an ISA interrupt (or vice versa). Please use the computer’s system setup program to reconfigure the interrupt for this device یعنی: این ابزار نیازمند یک وقفه PCI است اما برای یک وقفه ISA پیکربندی شده است (و یا برعکس)، لطفا از برنامه Setup سیستم رایانه برای پیکربندی مجدد این ابزار استفاده کنید.

حال چه کنم؟!

ترجمه IRQ مشکل پیدا کرده است. تنظیمات بایوس را چک کنید تا ببینید که اگر IRQ های خاصی به اشتباه معکوس شده اند یا نه. اگر ممکن است به یک بایوس ACPI ارتقاع دهید.



Code 37

پیغام خطا: Windows cannot initialize the device driver for this hardware یعنی: ویندوز نمی تواند از درایور این ابزار برای سخت افزار استفاده کند.

حال چه کنم؟!

درایور را حذف کنید و سپس بر روی Scan for hardware changes کلیک کنید تا به ارتقا یا بازنصب درایور اقدام نمایید. می توانید درایور جدید را نیز از سایت سازنده دریافت نمایید و سپس اقدام به نصب آن کنید.



Code 38

پیغام خطا: Windows cannot load the device driver for this hardware because a previous instance of the device driver is still in memory یعنی: ویندوز نمی توان درایور سخت افزاری را برای این سخت افزار بارگذاری کند زیرا یک نمونه قبلا از این درایور هنوز در حافظه است.

حال چه کنم؟!

رایانه را رستارت کنید. یا با سازنده ابزار خود تماس بگیرید و آخرین اطلاعات را درباره استفاده از ابزارتان در ویرایش سیستم عامل رایانه تان را از آن ها طلب کنید.



Code 40

پیغام خطا: Windows cannot access this hardware because its service key information in the registry is missing or recorded incorrectly یعنی: ویندوز نمی تواند به این سخت افزار دسترسی پیدا کند زیرا اطلاعات کلیدی سرویس آن در رجیستری گم شده یا به اشتباه ثبت شده اند.

حال چه کنم؟!

اطلاعات در کلید سرویس رجیستری برای ویندوز اشتباه است. درایور را حذف کنید و سپس پس از دریافت درایور جدید به نصب آن اقدام نمایید یا از طریق Scan for hardware changes به بارگزاری مجدد درایور اقدام کنید.



Code 41

پیغام خطا: Windows successfully loaded the device driver for this hardware but cannot find the hardware device یعنی: ویندوز با موفقیت درایور ابزار شما را برای این سخت افزار بارگذاری کرده است اما نمی تواند سخت افزار مورد نیاز را پیدا کند.

حال چه کنم؟!

ویندوز درایور را بارگذاری کرده است اما نمی تواند سخت افزار را پیدا کند. این خطا با سخت افزارهای قدیمی اتفاق می افتد زیرا Plug and Play نمی تواند آن ها را شناسایی کند. از Device Manager برای حذف درایور مورد نظر استفاده کرده و سپس از Add Hardware برای نصب مجدد آن بر روی سیستم استفاده کنید.



Code 42

پیغام خطا: Windows cannot load the device driver for this hardware because there is a duplicate device already running in the system یعنی: ویندوز نمی تواند درایور سخت افزار را برای این سخت افزار نصب کند زیرا یک سخت افزار مشابه هم اکنون در سیستم در حال اجرا است.

حال چه کنم؟!

رایانه را رستارت کنید.



Code 43

پیغام خطا: Windows has stopped this device because it has reported problems یعنی: ویندوز این سخت افزار را متوقف کرده است زیرا دارای مشکلات گزارش شده است.

حال چه کنم؟!

یک درایور یک خطای سخت افزاری را گزارش داده است. سخت افزار را حذف کرده و آن ارا دوباره نصب کنید. اگر این کار نکرد با شرکت سازنده سخت افزار خود تماس حاصل نمایید.



Code 44

پیغام خطا: An application or service has shut down this hardware device یعنی: یک برنامه یا سرویس این سخت افزار را خاموش کرده است.

حال چه کنم؟!

سخت افزار توسط یک برنامه یا سرویس متوقف شده است. رایانه را ریستارت کنید.



Code 47

پیغام خطا: Windows cannot use this hardware device because it has been prepared for safe removal, but it has not been removed from the computer یعنی: ویندوز نمی تواند از این سخت افزار استفاده کند زیرا برای حذف امن آماده شده است اما از رایانه حذف نشده است.

حال چه کنم؟!

سخت افزار برای خارج شدن از یک اسلات PCMCI، USB یا داک استیشن آماده است. سخت افزار را جدا کرده و آن را دوباره وصل کنید یا رایانه را ریستارت نمایید



Code 48

پیغام خطا: The software for this device has been blocked from starting because it is known to have problems with Windows. Contact the hardware vendor for a new driver یعنی: نرم افزار این سخت افزار اجازه اجرا ندارد زیرا برای داشتن مشکل با ویندوز شناخته شده است. با شرکت سازنده سخت افزار برای یک درایور جدید تماس بگیرید.

حال چه کنم؟!

با شرکت سازنده سخت افزار خود تماس بگیرید و یک درایور جدید دریافت نمایید.]]>
Code 1

پغام خطا: This Device is not configured correctly یعنی: این سخت افزار به خوبی تنظیم نشده است.

حال چه کنم؟!

بعد از دانلود درایور سازگار سخت افزار بر روی دکمه Update Driver کلیک کرده و مراحل جادوگر نصب را دنبال کنید!



Code 3

پیغام خطا: The driver for this device might be corrupted, or your system might be running low on memory or other resources یعنی: درایور این سخت افزار ممکن است مشکل پیدا کرده باشد یا سیستم شما ممکن است در وضعیت حافظه کم یا کمبود دیگر منابع باشد.

حال چه کنم؟!

حفظه موجود را چک کرده و اگر لازم بعضی از برنامه ها را ببندید تا مقداری حافظه Ram آزاد شود. اگر حافظه کافی دارید، درایور را حذف کرده و دوباره آن را نصب کنید.



Code 10

پیغام خطا: This device cannot start یعنی: این سخت افزار نمی تواند اجرا شود.

حال چه کنم؟!

بر روی دکمه Update Driver کلیک کنید تا اگر درایوری وجود دارد نصب کنید.



Code 12

پیغام خطا: This device cannot find enough free resource that it can use. If you want to use this device, you need to disable one of the other devices on thid system یعنی: این سخت افزار نمی تواند منابع آزاد کافی برای استفاده پیدا کند. اگر می خواهید تا از این سخت افزار استاده کنید لازم است تا یکی دیگر از سخت افزارها را غیر فعال کنید.

حال چه کنم؟!

یک یا تعداد بیشتری پورت I/O ، IRQ یا کانال های DMA توسط سخت افزارهای دیگر مورد استفاده قرار می گیرند. این پیغام خطا در صورت تنظیم بد بایوس نیز می تواند ظاهر شود ( به عنوان مثال اگر یک کنترلر USB از بایوس IRQنگیرد). تنظیمات بایوس را چک کنید. از سربرگ Resource برای مشخص کردن سخت افزار مشکل دار استفاده کنید.



Code 14

پیغام خطا: This device cannot work properly until you restart your computer یعنی: این سخت افزار به خوبی کار نمی کند تا وقتی که رایانه را ریستارت کنید.

حال چه کنم؟!

برای استفاده از سخت افزار باید رایانه را یک بار ریستارت کنید.



Code 16

پیغام خطا: windows cannot identify all the resource this device uses یعنی: ویندوز نمی تواند تمام منابع ای که سخت افزار مورد استفاده قرار می دهد را مشخص کند.

حال چه کنم؟!

یک سخت افزار قدیمی به درستی تنظیم نشده. می توانید از سربرگ Resoureces برای درست کردن جزییات از بین رفته استفاده کنید.



Code 18

پیغام خطا: Reinstall the drivers for this device یعنی: نصب مجدد درایور برای این سخت افزار.

حال چه کنم؟!

درایور را دوباره نصب کنید. برای این کار می توانید روی Update Driver کلیک کنید تا با ویزارد Update Hardware درایور را دوباره نصب کنید.



Code 19

پیغام خطا: your registry might be corrupted یعنی: ممکن است رجیستری خراج شده باشد.

حال چه کنم؟!

تنظیمات رجیستری بهم خورده است و یا اطلاعات مشکل دار وارد تنظیمات شده است. می توانید پس از حذف درایور دوباره به نصب آن بپردازید. در ضمن از ابزار system Restore نیز می توانید جهت برگرداندن تنظیمات به زمان سلامتی سخت افزار نیز استفاده کنید.



Code 21

پیغام خطا: Windows is removing this device یعنی: ویندوز این سخت افزار را حذف می کند.

حال چه کنم؟!

مدت کوتاهی تحمل کنید و سپس حالت نمایش دیوایس منینجر را دوباره بروز کنید. اگر مشکل برطرف نشد رایانه را به روز نمایید.



Code 22

پیغام خطا: This device is disabled یعنی: این سخت افزار غیر فعال است.

حال چه کنم؟!

سخت افزار به وسیله Device Manager غیر فعال شده است. برای فعال کردن می توانید بر روی Enable Device کلیک کنید.



Code 24

پیغام خطا: This device is not present, is not working properly, or does not have all its drivers installed یعنی: این سخت افزار آماده نیست، به خوبی کار کار نمی کند یا تمام درایورهای آن نصب نشده است.

حال چه کنم؟!

ممکن است این خطا توسط یک سخت افزار مشکل دار یا درایور ناسازگار یا خراب به وجود آمده باشد. برای حل این مشکل سخت افزار را از قسمت Device Manager حذف کنید و سپس از قسمت جادوگر نصب Add/Remove Hardware به بازنصب آن بپردازید.



Code 28

پیغام خطا: The drivers for this device are not installedیعنی: درایورهای این سخت افزار نصب نیستند.

حال چه کنم؟!

بعد از دانلود یک درایور سازگار با سخت افزار روی دکمه Update Driver کلیک نموده و دستورات جادوگر نصب را دنبال کنید تا درایور را به صورت صحیح و کامل نصب نمایید.



Code 29

پیغام خطا: This device is disabled because the firmware of the device did not give it the required resources یعنی: این سخت افزار غیر فعال است به این دلیل که firmware آن منابع مورد نیاز را در اختیارش قرار نمی دهد.

حال چه کنم؟!

این خطای عادی برای سخت افزارهایی است که بایوس مختص خود را دارند که برای سخت افزار شما غیر فعال شده است. برای بدست آوردن اطلاعات و چگونگی فعال کردن سخت افزار از دستورالعمل هایی که همراه دستگاه ارایه شده است استفاده کنید.



Code 31

پیغام خطا: This device is not working properly because Windows cannot load the drivers required for this device یعنی: این ابزار به خوبی کار نمی کند، زیرا ویندوز نمی تواند درایورهای مورد نیاز آن را بارگزاری نماید.

حال چه کنم؟!

ویندوز نمی تواند درایور را بارگزاری کند. شاید از شاید از Microsoft 6to4 adapter پشتیبانی نمی کند. ممکن است به این خاطر باشد که درایور شما با ویرایش ویندوز شما همخوانی ندارد. بعد از دانلود یک درایور سازگار با ویرایش سیستم عامل خود اقدام به نصب آن نمایید.



Code 32

پیغام خطا: A driver (service) for this device has been disabled. An alternate driver may be providing this functionality یعنی: یک سرویس درایور برای این سخت افزار مورد نیاز نیست و غیر فعال شده است.

حال چه کنم؟!

درایور در رجستری Disabled شده است. باید آن را Start نمایید. اگر درایور واقعا مورد نیاز است، نوع اجرا را در بایوس تغییر دهید. در ضمن می توانید با حذف کردن آن درایور و سپس کلیک بر روی Scan for hardware changes به بازنصب یا ارتقاع آن درایور بپردازید.



Code 33

پیغام خطا: Windows cannot determine which resources are required for this device یعنی: ویندوز نمی تواند تعیین کند که کدام منابع برای این سخت افزار مورد نیاز هستند.

حال چه کنم؟!

این خطا عموما به این موضوع اشاره دارد که یک سخت افزار قدیمی درست تنظیم نشده یا نشان دهنده به وجود آمدن یک خطای سخت افزاری است. با فروشنده سخت افزار خود تماس بگیرید و سپس به کانفیگ و جایگزینی سخت افزار اقدام نمایید.



Code 34

پیغام خطا: Windows cannot determine the settings for this device. Consult the documentation that came with this device and use the Resource tab to set the configuration یعنی: ویندوز نمی تواند تنظیمات این سخت افزار را تعیین کند. با راهنماهر ماه سخت افزار مشورت کنید یا از سربرگ Resource برای انجام تنظیمات استفاده نمایید.

حال چه کنم؟!

این سخت افزار قدیمی نیازمند یک پیکربندی و تنظیم سخت افزاری است. تنظیمات این سخت افزار را از طریق تغییر جامپر ها یا نرمافزار تغییر داده و سپس از طریق سربرگ Resources در Device Manager برای تنظیمات این سخت افزار اقدام نمایید.



Code 35

پیغام خطا: Your computer’s system firmware does not include enough information to properly configure and use this device. To use this device, contact your computer manufacturer to obtain a firmware or BIOS update یعنی: بایوس سیستم رایانه شما حاوی اطلاعات کافی برای پیکربندی صحیح و استفاده از این سخت افزار نیست برای استفاده از این سخت افزار، با شرکت سازنده رایانه خود تماس بگیرید تا یک firmware یا به روزرسانی بایوس را بدست آورید.

حال چه کنم؟!

یک بایوس جدید از فروشنده رایانه خود دریافت نمایید. سایت سازنده رایانه خود را بدین منظور چک کنید.



Code 36

پیغام خطا: This device is requesting a PCI interrupt but is configured for an ISA interrupt (or vice versa). Please use the computer’s system setup program to reconfigure the interrupt for this device یعنی: این ابزار نیازمند یک وقفه PCI است اما برای یک وقفه ISA پیکربندی شده است (و یا برعکس)، لطفا از برنامه Setup سیستم رایانه برای پیکربندی مجدد این ابزار استفاده کنید.

حال چه کنم؟!

ترجمه IRQ مشکل پیدا کرده است. تنظیمات بایوس را چک کنید تا ببینید که اگر IRQ های خاصی به اشتباه معکوس شده اند یا نه. اگر ممکن است به یک بایوس ACPI ارتقاع دهید.



Code 37

پیغام خطا: Windows cannot initialize the device driver for this hardware یعنی: ویندوز نمی تواند از درایور این ابزار برای سخت افزار استفاده کند.

حال چه کنم؟!

درایور را حذف کنید و سپس بر روی Scan for hardware changes کلیک کنید تا به ارتقا یا بازنصب درایور اقدام نمایید. می توانید درایور جدید را نیز از سایت سازنده دریافت نمایید و سپس اقدام به نصب آن کنید.



Code 38

پیغام خطا: Windows cannot load the device driver for this hardware because a previous instance of the device driver is still in memory یعنی: ویندوز نمی توان درایور سخت افزاری را برای این سخت افزار بارگذاری کند زیرا یک نمونه قبلا از این درایور هنوز در حافظه است.

حال چه کنم؟!

رایانه را رستارت کنید. یا با سازنده ابزار خود تماس بگیرید و آخرین اطلاعات را درباره استفاده از ابزارتان در ویرایش سیستم عامل رایانه تان را از آن ها طلب کنید.



Code 40

پیغام خطا: Windows cannot access this hardware because its service key information in the registry is missing or recorded incorrectly یعنی: ویندوز نمی تواند به این سخت افزار دسترسی پیدا کند زیرا اطلاعات کلیدی سرویس آن در رجیستری گم شده یا به اشتباه ثبت شده اند.

حال چه کنم؟!

اطلاعات در کلید سرویس رجیستری برای ویندوز اشتباه است. درایور را حذف کنید و سپس پس از دریافت درایور جدید به نصب آن اقدام نمایید یا از طریق Scan for hardware changes به بارگزاری مجدد درایور اقدام کنید.



Code 41

پیغام خطا: Windows successfully loaded the device driver for this hardware but cannot find the hardware device یعنی: ویندوز با موفقیت درایور ابزار شما را برای این سخت افزار بارگذاری کرده است اما نمی تواند سخت افزار مورد نیاز را پیدا کند.

حال چه کنم؟!

ویندوز درایور را بارگذاری کرده است اما نمی تواند سخت افزار را پیدا کند. این خطا با سخت افزارهای قدیمی اتفاق می افتد زیرا Plug and Play نمی تواند آن ها را شناسایی کند. از Device Manager برای حذف درایور مورد نظر استفاده کرده و سپس از Add Hardware برای نصب مجدد آن بر روی سیستم استفاده کنید.



Code 42

پیغام خطا: Windows cannot load the device driver for this hardware because there is a duplicate device already running in the system یعنی: ویندوز نمی تواند درایور سخت افزار را برای این سخت افزار نصب کند زیرا یک سخت افزار مشابه هم اکنون در سیستم در حال اجرا است.

حال چه کنم؟!

رایانه را رستارت کنید.



Code 43

پیغام خطا: Windows has stopped this device because it has reported problems یعنی: ویندوز این سخت افزار را متوقف کرده است زیرا دارای مشکلات گزارش شده است.

حال چه کنم؟!

یک درایور یک خطای سخت افزاری را گزارش داده است. سخت افزار را حذف کرده و آن ارا دوباره نصب کنید. اگر این کار نکرد با شرکت سازنده سخت افزار خود تماس حاصل نمایید.



Code 44

پیغام خطا: An application or service has shut down this hardware device یعنی: یک برنامه یا سرویس این سخت افزار را خاموش کرده است.

حال چه کنم؟!

سخت افزار توسط یک برنامه یا سرویس متوقف شده است. رایانه را ریستارت کنید.



Code 47

پیغام خطا: Windows cannot use this hardware device because it has been prepared for safe removal, but it has not been removed from the computer یعنی: ویندوز نمی تواند از این سخت افزار استفاده کند زیرا برای حذف امن آماده شده است اما از رایانه حذف نشده است.

حال چه کنم؟!

سخت افزار برای خارج شدن از یک اسلات PCMCI، USB یا داک استیشن آماده است. سخت افزار را جدا کرده و آن را دوباره وصل کنید یا رایانه را ریستارت نمایید



Code 48

پیغام خطا: The software for this device has been blocked from starting because it is known to have problems with Windows. Contact the hardware vendor for a new driver یعنی: نرم افزار این سخت افزار اجازه اجرا ندارد زیرا برای داشتن مشکل با ویندوز شناخته شده است. با شرکت سازنده سخت افزار برای یک درایور جدید تماس بگیرید.

حال چه کنم؟!

با شرکت سازنده سخت افزار خود تماس بگیرید و یک درایور جدید دریافت نمایید.]]> <![CDATA[هارد دیسک چیست و چگونه کار می کند ؟]]> https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1425 Mon, 17 Jun 2013 12:10:01 +0000 https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1425 تقریبا هر کامپیوتر رومیزی و سرور دارای یک یا چند هارد دیسک میباشد. هر پردازنده مرکزی و سوپرکامپیوتر در حالت عادی به صدها عدد از این هارد دیسک متصل است. امروزه دستگاههای زیادی را می توان یافت که تا چندی پیش از نوار (Tape) استفاده میکردند ولی حال از هارد دیسک استفاده میکنند. این تعداد انبوه از هارد دیسکها یک کار را به خوبی انجام میدهند. آنها اطلاعات دیحیتال را به یک فرم تقریباً همیشگی ذخیره میکنند. آنها این توانایی را به کامپیوترها می دهند تا در هنگامی که برق میرود اطلاعات خود را بیاد بیاورند. اساس هارد دیسک هارد دیسکها در دهه ۱۹۵۰ اختراع شدند. در ابتدا آنها دیسکهای بزرگی به ضخامت ۲۰ اینچ بودند و فقط مقدار محدودی مگابایت اطلاعات میتوانستند ذخیره کنند. در ابتدا نام آنها “دیسکهای ثابت یا ماندنی” (Fixed Disks) یا وینچسترز (Winchesters) (یک اسم رمز که قبلا برای یک محصول محبوب IBM استفاده می شده.) بود. بعدا برای تشخیص هارد دیسک از فلاپی دیسک نام هارد دیسک بر روی آنها گذاشته شد.
هارد دیسکها یک صفحه گرد سخت (بشقاب) دارند که قادر است میدان مغناطیسی را نگه دارد، بر خلاف لایه پلاستیکی انعطاف پذیری که در فلاپیها و کاستها دیده می شود.
در ساده ترین حالت یک هارد دیسک هیچ تفاوتی با یک نوار کاست ندارد. هم هارد دیسک و هم نوار کاست از یک تکنیک برای ذخیره کردن اطلاعات استفاده میکنند . این دو وسیله از مزایای عمده ذخیره سازی مغناطیسی استفاده میکنند. میدان مغناطیسی براحتی پاک و دوباره نوشته می شود. این میدان براحتی می تواند الگوی شار مغناطیسیای که بر روی میدان ذخیره شده را بیاد بیاورد.

نوار کاست در برابر هارد دیسک بیایید باهم نگاهی به بزرگترین تفاوتهای بین نوار کاست و هارد دیسک داشته باشیم :
- ماده مغناطیسی قابل ضبط در کاست بر روی یک نوار نازک پلاستیکی روکش شده است. در یک هارد دیسک ماده مغناطیسی قابل ضبط روی یک صفحه آلومینیومی یا شیشه ای با دقت بالا، لایه بندی شده است، همچنین این صفحه به خوبی صیقل داده شده تا هر گونه ناهمواری از بین برود.
- در نوار کاست هِدِ خواندن/نوشتن (Read/Write Head) مستقیما با نوار در تماس است. در یک هارد دیسک هد خواندن/نوشتن در بالای صفحه حرکت میکند و در حقیقت هیچ وقت با صفحه تماس نمی یابد.
- در یک نوار کاست شما برای اینکه به یک نقطه خاص دسترسی داشته باشید باید از دکمه های جلوبر (Fast-Forward) و معکوس (Reverse) استفاده کنید که این امر در یک نوار طولانی می تواند زمان زیادی صرف کند. در یک هارد دیسک شما بطور تقریبی میتوانید فورا به هر نقطه روی سطح دیسک حرکت کنید.
- در یک نوار کاست، نوار با سرعت ۲ اینچ در ثانیه (تقریبا ۵/۰۸ cm در ثانیه) از بالای هد حرکت میکند درحالی که در هارد دیسک یک صفحه آن میتواند با سرعتی بالغ بر ۳۰۰۰ اینچ در ثانیه در زیر هد چرخش کند.
- در یک هارد دیسک اطلاعات در دامنه های مغناطیسی بی نهایت کوچکی در مقایسه با نوار کاست ضبط میشوند. کوچک بودن این دامنه ها بعلت دقت صفحه (بشقاب) و سرعت هارد دیسک می باشد.
بعلت این تفاوتها یک هارد دیسک قادر است مقدار شگفت انگیزی از اطلاعات را در فضای کوچکی ذخیره کند. یک هارد دیسک همچنین میتواند در کسری از ثانیه به هرکدام از اطلاعات دسترسی داشته باشد.

ظرفیت و توان اجرایی یک کامپیوتر رومیزی به طور معمول یک هارد دیسک با ظرفیتی بین ۲۰ تا ۱۲۰ گیگابایت دارد که اطلاعات بصورت فایلها در آن ذخیره شده اند. در ساده ترین تعریف یک فایل به مجموعهای از بایتها گفته میشود. در این بایتها ممکن است کدهای اسکــــِی (ASCII Codes) کاراکترهای مربوط به یک نوشته ذخیره شده باشد، یا اینکه می توانند شامل دستورات یک برنامه نرم افزاری برای اجرا شدن توسط کامپیوتر باشند، یا اینکه می توانند شامل پیکسل رنگهای یک تصویر GIF باشند، هیچ فرقی نمی کند که در این بایتها چه چیزی ذخیره شده است، به هرحال یک فایل حقیقتاً یک رشته از بایتها می باشد. هنگامی که یک برنامه در حال اجرا شدن است و تقاضای یک فایل را می کند، هارد دیسک بایتهای آن را بازیابی میکند و آنها را به CPU میفرستد.
ما دو راه برای اندازه گیری توان اجرایی یک هارد دیسک داریم:
- سرعت انتقال اطلاعات (Data Rate): سرعت انتقال اطلاعات برابر است با تعداد بایتهایی که هارد دیسک می تواند در هر ثانیه در اختیار CPU قرار دهد. سرعتهایی مانند ۵ تا ۴۰ مگابایت در ثانیه معمول هستند.
- زمان جستجو (Seek Time): زمان جستجو مقدار زمان بین درخواست CPU برای یک فایل و اولین بایت فرستاده شده به CPU میباشد. زمانهایی بین ۱۰ تا ۲۰ میلی ثانیه معمول هستند.
پارامتر دیگری که در اینجا برای هارد دیسک ها مطرح است ظرفیت میباشد، که عبارت است از تعداد بایتهایی که هارد دیسک میتواند نگهداری کند.
اعضای داخلی: بورد الکترونیکی بهترین راه برای اینکه بفهمیم یک هارد دیسک چگونه کار میکند این است که نگاهی بدرون آن داشته باشیم؛ (بخاطر بسپارید که باز کردن یک هارد دیسک باعث خرابی آن می شود، بنابراین این بخش چیزی نیست که شما بتوانید در خانه امتحان کنید مگر اینکه یک هارد از بین رفته داشته باشید.)
هارد دیسک در واقع یک جعبه آلومینیومی مهر و موم شده میباشد که مدارات الکترونیکی کنترل کننده در یک طرف آن ضمیمه شده است. همچنین کنترلهای الکترونیکی، سیستم خواندن/نوشتن و همچنین موتور که صفحات را میچرخاند در آنجا وجود دارند.
این مدارات الکترونیکی یک میدان مغناطیسی نیز بر روی سطح دیسک در میان بایتها ایجاد می کنند (برای خواندن) و یک میدان مغناطیسی نیز بر روی بایتها متفاوت با میدان اولی ایجاد می کنند (برای نوشتن)، این اجزای الکترونیکی بر روی یک بورد کوچک جمع شده اند تا از دیگر اجزاء جدا شوند.
اعضای داخلی: در زیر بورد
در قسمت زیرین بورد اتصالات موتور چرخاننده صفحات قرار دارد و همچنین حفرهای —– شده (برای جلوگیری از ورود گرد و غبار) برای یکسان کردن فشار هوای بیرون و درون هارد دیسک قرار دارد .
با برداشتن پوشش هارد دیسک قسمت درونی هارد دیسک آشکار میشود که بینهایت ساده ولی بسیار دقیق و مختصر میباشد :
- بشقاب ها (Platters): این صفحات معمولاً با سرعت ۳۶۰۰ تا ۷۲۰۰ دور در دقیقه (rpm) در هنگام فعالیت درایو چرخش میکنند. این صفحات به شکلی ساخته شدهاند تا تحمل این چرخش را داشته باشند، همچنین این صفحات بسیار صاف و صیقلی هستند (بطوری که شما در تصویر میتوانید انعکاس تصویر عکاس را در صفحات ببینید… راه سادهای برای اجتناب از آن وجود نداشت!).
- بازوی متحرک (Arm): این قطعه هد خواندن/نوشتن را در بالای صفحات نگهداری میکند و بوسیلۀ دستگاهی که در قسمت گوشۀ بالا قرار دارد کنترل میشود. بازو قادر است هدها را از مرکز تا لبۀ صفحات حرکت دهد. مکانیزم عمل بازو و دستگاه آن بسیار دقیق و سریع میباشد. یک بازو در یک هارد دیسک معمولی فاصلۀ بین مرکز تا لبۀ دیسکها را می تواند ۵۰ بار در ثانیه طی کند – دیدن این عمل از نزدیک حتماً شما را متحیر خواهد کرد!
اعضای داخلی: صفحات و هدها
برای افزایش مقدار اطلاعاتی که درایو قادر است ذخیره کند اکثر هارد دیسکها دارای سیستم چند بشقابی (Multi Platters) هستند. درایوی که در شکل زیر مشاهده می کنید سه بشقاب و شش هد خواندن/نوشتن دارد.
بعضی از درایوها از یک کانال مارپیچ صوتی (Voice Coil) استفاده میکنند – همان تکنیکی که در بلندگو برای به لرزش درآوردن مخروط بلندگو استفاده شده در اینجا نیز برای حرکت بازوها استفاده میشود.

ذخیرۀ اطلاعات اطلاعات برروی صفحات هارد دیسک بصورت قطاعهای دایرهای (Sectors) و شیارها (Tracks) ذخیره میشوند. ترکها دوایر متحدالمرکزی هستند و سکتورها قسمتهای جدا شدهای روی این شیارها هستند.
یک سکتور تعداد ثابتی از بایتها را در خود دارد – برای مثال ۲۵۶ یا ۵۱۲٫ بعداً سکتورهای درایو در سیستم عامل گروه بندی میشوند و به هر گروه از این سکتورها یک خوشه (Cluster) گفته میشود.
ترکها و سکتورها در مرحله شکل دادن سطح پایین (Low Level Format) شکل میگیرند. در این مرحله نقاط شروع و پایان سکتورها بر روی صفحات نوشته میشود. این مرحله درایو را آماده می کند تا بلوکهایی از بایتها را در خود نگهداری کند. ساختمان بندی درایو برای ذخیرۀ فایلها در شکل دادن سطح بالا (High Level Format) صورت میگیرد، عملی که در این نوع فرمت صورت می گیرد مانند این است که بخواهیم کمدهای مخصوص پرونده ها را در سکتورها قرار دهیم. این نوع فرمت درایو را برای نگهداری فایلها آماده می کند.[/b]]]> تقریبا هر کامپیوتر رومیزی و سرور دارای یک یا چند هارد دیسک میباشد. هر پردازنده مرکزی و سوپرکامپیوتر در حالت عادی به صدها عدد از این هارد دیسک متصل است. امروزه دستگاههای زیادی را می توان یافت که تا چندی پیش از نوار (Tape) استفاده میکردند ولی حال از هارد دیسک استفاده میکنند. این تعداد انبوه از هارد دیسکها یک کار را به خوبی انجام میدهند. آنها اطلاعات دیحیتال را به یک فرم تقریباً همیشگی ذخیره میکنند. آنها این توانایی را به کامپیوترها می دهند تا در هنگامی که برق میرود اطلاعات خود را بیاد بیاورند. اساس هارد دیسک هارد دیسکها در دهه ۱۹۵۰ اختراع شدند. در ابتدا آنها دیسکهای بزرگی به ضخامت ۲۰ اینچ بودند و فقط مقدار محدودی مگابایت اطلاعات میتوانستند ذخیره کنند. در ابتدا نام آنها “دیسکهای ثابت یا ماندنی” (Fixed Disks) یا وینچسترز (Winchesters) (یک اسم رمز که قبلا برای یک محصول محبوب IBM استفاده می شده.) بود. بعدا برای تشخیص هارد دیسک از فلاپی دیسک نام هارد دیسک بر روی آنها گذاشته شد.
هارد دیسکها یک صفحه گرد سخت (بشقاب) دارند که قادر است میدان مغناطیسی را نگه دارد، بر خلاف لایه پلاستیکی انعطاف پذیری که در فلاپیها و کاستها دیده می شود.
در ساده ترین حالت یک هارد دیسک هیچ تفاوتی با یک نوار کاست ندارد. هم هارد دیسک و هم نوار کاست از یک تکنیک برای ذخیره کردن اطلاعات استفاده میکنند . این دو وسیله از مزایای عمده ذخیره سازی مغناطیسی استفاده میکنند. میدان مغناطیسی براحتی پاک و دوباره نوشته می شود. این میدان براحتی می تواند الگوی شار مغناطیسیای که بر روی میدان ذخیره شده را بیاد بیاورد.

نوار کاست در برابر هارد دیسک بیایید باهم نگاهی به بزرگترین تفاوتهای بین نوار کاست و هارد دیسک داشته باشیم :
- ماده مغناطیسی قابل ضبط در کاست بر روی یک نوار نازک پلاستیکی روکش شده است. در یک هارد دیسک ماده مغناطیسی قابل ضبط روی یک صفحه آلومینیومی یا شیشه ای با دقت بالا، لایه بندی شده است، همچنین این صفحه به خوبی صیقل داده شده تا هر گونه ناهمواری از بین برود.
- در نوار کاست هِدِ خواندن/نوشتن (Read/Write Head) مستقیما با نوار در تماس است. در یک هارد دیسک هد خواندن/نوشتن در بالای صفحه حرکت میکند و در حقیقت هیچ وقت با صفحه تماس نمی یابد.
- در یک نوار کاست شما برای اینکه به یک نقطه خاص دسترسی داشته باشید باید از دکمه های جلوبر (Fast-Forward) و معکوس (Reverse) استفاده کنید که این امر در یک نوار طولانی می تواند زمان زیادی صرف کند. در یک هارد دیسک شما بطور تقریبی میتوانید فورا به هر نقطه روی سطح دیسک حرکت کنید.
- در یک نوار کاست، نوار با سرعت ۲ اینچ در ثانیه (تقریبا ۵/۰۸ cm در ثانیه) از بالای هد حرکت میکند درحالی که در هارد دیسک یک صفحه آن میتواند با سرعتی بالغ بر ۳۰۰۰ اینچ در ثانیه در زیر هد چرخش کند.
- در یک هارد دیسک اطلاعات در دامنه های مغناطیسی بی نهایت کوچکی در مقایسه با نوار کاست ضبط میشوند. کوچک بودن این دامنه ها بعلت دقت صفحه (بشقاب) و سرعت هارد دیسک می باشد.
بعلت این تفاوتها یک هارد دیسک قادر است مقدار شگفت انگیزی از اطلاعات را در فضای کوچکی ذخیره کند. یک هارد دیسک همچنین میتواند در کسری از ثانیه به هرکدام از اطلاعات دسترسی داشته باشد.

ظرفیت و توان اجرایی یک کامپیوتر رومیزی به طور معمول یک هارد دیسک با ظرفیتی بین ۲۰ تا ۱۲۰ گیگابایت دارد که اطلاعات بصورت فایلها در آن ذخیره شده اند. در ساده ترین تعریف یک فایل به مجموعهای از بایتها گفته میشود. در این بایتها ممکن است کدهای اسکــــِی (ASCII Codes) کاراکترهای مربوط به یک نوشته ذخیره شده باشد، یا اینکه می توانند شامل دستورات یک برنامه نرم افزاری برای اجرا شدن توسط کامپیوتر باشند، یا اینکه می توانند شامل پیکسل رنگهای یک تصویر GIF باشند، هیچ فرقی نمی کند که در این بایتها چه چیزی ذخیره شده است، به هرحال یک فایل حقیقتاً یک رشته از بایتها می باشد. هنگامی که یک برنامه در حال اجرا شدن است و تقاضای یک فایل را می کند، هارد دیسک بایتهای آن را بازیابی میکند و آنها را به CPU میفرستد.
ما دو راه برای اندازه گیری توان اجرایی یک هارد دیسک داریم:
- سرعت انتقال اطلاعات (Data Rate): سرعت انتقال اطلاعات برابر است با تعداد بایتهایی که هارد دیسک می تواند در هر ثانیه در اختیار CPU قرار دهد. سرعتهایی مانند ۵ تا ۴۰ مگابایت در ثانیه معمول هستند.
- زمان جستجو (Seek Time): زمان جستجو مقدار زمان بین درخواست CPU برای یک فایل و اولین بایت فرستاده شده به CPU میباشد. زمانهایی بین ۱۰ تا ۲۰ میلی ثانیه معمول هستند.
پارامتر دیگری که در اینجا برای هارد دیسک ها مطرح است ظرفیت میباشد، که عبارت است از تعداد بایتهایی که هارد دیسک میتواند نگهداری کند.
اعضای داخلی: بورد الکترونیکی بهترین راه برای اینکه بفهمیم یک هارد دیسک چگونه کار میکند این است که نگاهی بدرون آن داشته باشیم؛ (بخاطر بسپارید که باز کردن یک هارد دیسک باعث خرابی آن می شود، بنابراین این بخش چیزی نیست که شما بتوانید در خانه امتحان کنید مگر اینکه یک هارد از بین رفته داشته باشید.)
هارد دیسک در واقع یک جعبه آلومینیومی مهر و موم شده میباشد که مدارات الکترونیکی کنترل کننده در یک طرف آن ضمیمه شده است. همچنین کنترلهای الکترونیکی، سیستم خواندن/نوشتن و همچنین موتور که صفحات را میچرخاند در آنجا وجود دارند.
این مدارات الکترونیکی یک میدان مغناطیسی نیز بر روی سطح دیسک در میان بایتها ایجاد می کنند (برای خواندن) و یک میدان مغناطیسی نیز بر روی بایتها متفاوت با میدان اولی ایجاد می کنند (برای نوشتن)، این اجزای الکترونیکی بر روی یک بورد کوچک جمع شده اند تا از دیگر اجزاء جدا شوند.
اعضای داخلی: در زیر بورد
در قسمت زیرین بورد اتصالات موتور چرخاننده صفحات قرار دارد و همچنین حفرهای —– شده (برای جلوگیری از ورود گرد و غبار) برای یکسان کردن فشار هوای بیرون و درون هارد دیسک قرار دارد .
با برداشتن پوشش هارد دیسک قسمت درونی هارد دیسک آشکار میشود که بینهایت ساده ولی بسیار دقیق و مختصر میباشد :
- بشقاب ها (Platters): این صفحات معمولاً با سرعت ۳۶۰۰ تا ۷۲۰۰ دور در دقیقه (rpm) در هنگام فعالیت درایو چرخش میکنند. این صفحات به شکلی ساخته شدهاند تا تحمل این چرخش را داشته باشند، همچنین این صفحات بسیار صاف و صیقلی هستند (بطوری که شما در تصویر میتوانید انعکاس تصویر عکاس را در صفحات ببینید… راه سادهای برای اجتناب از آن وجود نداشت!).
- بازوی متحرک (Arm): این قطعه هد خواندن/نوشتن را در بالای صفحات نگهداری میکند و بوسیلۀ دستگاهی که در قسمت گوشۀ بالا قرار دارد کنترل میشود. بازو قادر است هدها را از مرکز تا لبۀ صفحات حرکت دهد. مکانیزم عمل بازو و دستگاه آن بسیار دقیق و سریع میباشد. یک بازو در یک هارد دیسک معمولی فاصلۀ بین مرکز تا لبۀ دیسکها را می تواند ۵۰ بار در ثانیه طی کند – دیدن این عمل از نزدیک حتماً شما را متحیر خواهد کرد!
اعضای داخلی: صفحات و هدها
برای افزایش مقدار اطلاعاتی که درایو قادر است ذخیره کند اکثر هارد دیسکها دارای سیستم چند بشقابی (Multi Platters) هستند. درایوی که در شکل زیر مشاهده می کنید سه بشقاب و شش هد خواندن/نوشتن دارد.
بعضی از درایوها از یک کانال مارپیچ صوتی (Voice Coil) استفاده میکنند – همان تکنیکی که در بلندگو برای به لرزش درآوردن مخروط بلندگو استفاده شده در اینجا نیز برای حرکت بازوها استفاده میشود.

ذخیرۀ اطلاعات اطلاعات برروی صفحات هارد دیسک بصورت قطاعهای دایرهای (Sectors) و شیارها (Tracks) ذخیره میشوند. ترکها دوایر متحدالمرکزی هستند و سکتورها قسمتهای جدا شدهای روی این شیارها هستند.
یک سکتور تعداد ثابتی از بایتها را در خود دارد – برای مثال ۲۵۶ یا ۵۱۲٫ بعداً سکتورهای درایو در سیستم عامل گروه بندی میشوند و به هر گروه از این سکتورها یک خوشه (Cluster) گفته میشود.
ترکها و سکتورها در مرحله شکل دادن سطح پایین (Low Level Format) شکل میگیرند. در این مرحله نقاط شروع و پایان سکتورها بر روی صفحات نوشته میشود. این مرحله درایو را آماده می کند تا بلوکهایی از بایتها را در خود نگهداری کند. ساختمان بندی درایو برای ذخیرۀ فایلها در شکل دادن سطح بالا (High Level Format) صورت میگیرد، عملی که در این نوع فرمت صورت می گیرد مانند این است که بخواهیم کمدهای مخصوص پرونده ها را در سکتورها قرار دهیم. این نوع فرمت درایو را برای نگهداری فایلها آماده می کند.[/b]]]> <![CDATA[چند روش برای زندگی تازه بخشیدن به هارد قدیمی تان!]]> https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1410 Mon, 10 Jun 2013 14:39:15 +0000 https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1410

به نظر میرسد که میزان ظرفیت ذخیره سازی هارد در مقابل تقاضای روز افزون مردم برای افزایش فضای ذخیره سازی بسیار کند است. اکنون ما به واسطه در دست قرار گرفتن فضای ذخیره سازی رایگان کلود به نقطه عطفی رسیده ایم. با این تغییرات به نظر میرسد که انقلابی در ذخیره سازی داده ها بوقوع پیوسته است. در این مقاله به شما درباره چگونگی استفاده بهینه از هارد قدیمی تان را می آموزیم.

مقدمه

در این مقاله بدون درنظر گرفتن اینکه از چه نوع هاردی استفاده می کنید نوشته شده است. ممکن است هارتان ساتا یا آی دی ای باشد(SATA or IDE)، ممکن است آن یک هارد درایور ۳.۵ از یک سیستم رومیزی یا یک هارد درایو ۲.۵ لپ تاپ باشد. یا شاید یک هارد هارد خارجی باشد.

[تصویر: SATA03.png]

نصب یک سیستم RAID

شایعات از مرگ سیستم های رومیزی خبر می دهند اما اگر هنوز از آنها استفاده می کنید یک سیستم RAID را راه اندازی کنید. بهترین کار استفاده از به عنوان mirror هارد اصلی است.. بنابر این چیزی که نیاز دارید یک هارد با اندازه هارد اصلی اتان است.

[تصویر: raid1.png]

اجرا با سیستم عامل جدید

آیا مایلید که یک بوت دوگانه داشته باشید و دو سیستم عامل را در کنار هم روی سیستم تان نصب کنید؟ بنظر عجیب و پیچیده می آید. اگر یک هارد یدکی دارید می توانید این کار را تجربه کنید. شما دو گزینه دارید. اگر یک اسلات آزاد روی کامپیوتر رومیزی تان دارید، می توانید هارد یدکی تان را به آن متصل کنید و یک سیستم عامل جدید را روی آن نصب کنید. برای مثال می توانید ابونتو را در کنار ویندوز سون نصب کنید. اگر این اسلات وجود ندارد باید هارد یدکی تان را جایگزین هارد اصلی تان کنید و پس از نصب سیتم عامل مورد نظر خود از کار با آن لذت ببرید و اگر نظرتان عوض شد می توانید هارد اصلی را بجای خود بازگردانید. شما همچنین بوت دوگانه دو سیستم عامل را می توانید روی یک هارد داشته باشید. برای این کار نیازمند یک پارتیشن جاگانه برای سیستم عامل دوم خود هستید.

[تصویر: dualboot-question.png]

ایجاد یک هارد خارجی مفید

شما می توانید یک محفظه بگیرید که هارد داخلی تان را به هارد خارجی USB تبدیل می کند. کیس ها برای اتصالات SATA و IDE برای هارد های ۲.۵ و ۳.۵ موجودند. قیمت این کیس ها از ۲۵ هزار تومان شروع می شود و می توانید در بازار رضا آن را تهیه کنید

ذخیره بک آپ ها

دقت کنید که هارد هر چه از عمر آن بگذرد امکان از بین رفتن اطلاعات روی آن بیشتر می شود. بنابر این نباید اطلاعات مهم تان را روی یک هارد قدیمی قرار دهید. بنابر این برای اطمینان می توانیدآن را روی یک هارد یدکی قرار دهید. برای اطمینان از اینکه داده های مهم تان در معرض از بین رفتن قرار نمی گیرند بهتر است یکی از بک آپ ها را در یک مکان جدا قرار دهید.

[تصویر: backup.jpg]

ایمج گرفتن از سیستم

علاوه بر استفاده از درایو یدکی برای بک آپ گیری از داده ها می توانید از سیستم تان یک ایمیج بگیرید و یا از هارد سیستم تان یکی کپی بگیرید.

تبدیل آن به مرکز رسانه ای (Media Center)

یک هارد یدکی با فضای کافی برای فایل های موسیقی و فیلم تان می تواند به عنوان مرکز رسانه ای کوچک شخصی تان باشد. شما نیازمند TV سازگار یا صفحه نمایشی خواهید بود و ممکن است مجبور به تبدیل هاردتان به فرمت FAT32 باشید.

[تصویر: muo-rasppisetup-pi.jpg]]]>

به نظر میرسد که میزان ظرفیت ذخیره سازی هارد در مقابل تقاضای روز افزون مردم برای افزایش فضای ذخیره سازی بسیار کند است. اکنون ما به واسطه در دست قرار گرفتن فضای ذخیره سازی رایگان کلود به نقطه عطفی رسیده ایم. با این تغییرات به نظر میرسد که انقلابی در ذخیره سازی داده ها بوقوع پیوسته است. در این مقاله به شما درباره چگونگی استفاده بهینه از هارد قدیمی تان را می آموزیم.

مقدمه

در این مقاله بدون درنظر گرفتن اینکه از چه نوع هاردی استفاده می کنید نوشته شده است. ممکن است هارتان ساتا یا آی دی ای باشد(SATA or IDE)، ممکن است آن یک هارد درایور ۳.۵ از یک سیستم رومیزی یا یک هارد درایو ۲.۵ لپ تاپ باشد. یا شاید یک هارد هارد خارجی باشد.

[تصویر: SATA03.png]

نصب یک سیستم RAID

شایعات از مرگ سیستم های رومیزی خبر می دهند اما اگر هنوز از آنها استفاده می کنید یک سیستم RAID را راه اندازی کنید. بهترین کار استفاده از به عنوان mirror هارد اصلی است.. بنابر این چیزی که نیاز دارید یک هارد با اندازه هارد اصلی اتان است.

[تصویر: raid1.png]

اجرا با سیستم عامل جدید

آیا مایلید که یک بوت دوگانه داشته باشید و دو سیستم عامل را در کنار هم روی سیستم تان نصب کنید؟ بنظر عجیب و پیچیده می آید. اگر یک هارد یدکی دارید می توانید این کار را تجربه کنید. شما دو گزینه دارید. اگر یک اسلات آزاد روی کامپیوتر رومیزی تان دارید، می توانید هارد یدکی تان را به آن متصل کنید و یک سیستم عامل جدید را روی آن نصب کنید. برای مثال می توانید ابونتو را در کنار ویندوز سون نصب کنید. اگر این اسلات وجود ندارد باید هارد یدکی تان را جایگزین هارد اصلی تان کنید و پس از نصب سیتم عامل مورد نظر خود از کار با آن لذت ببرید و اگر نظرتان عوض شد می توانید هارد اصلی را بجای خود بازگردانید. شما همچنین بوت دوگانه دو سیستم عامل را می توانید روی یک هارد داشته باشید. برای این کار نیازمند یک پارتیشن جاگانه برای سیستم عامل دوم خود هستید.

[تصویر: dualboot-question.png]

ایجاد یک هارد خارجی مفید

شما می توانید یک محفظه بگیرید که هارد داخلی تان را به هارد خارجی USB تبدیل می کند. کیس ها برای اتصالات SATA و IDE برای هارد های ۲.۵ و ۳.۵ موجودند. قیمت این کیس ها از ۲۵ هزار تومان شروع می شود و می توانید در بازار رضا آن را تهیه کنید

ذخیره بک آپ ها

دقت کنید که هارد هر چه از عمر آن بگذرد امکان از بین رفتن اطلاعات روی آن بیشتر می شود. بنابر این نباید اطلاعات مهم تان را روی یک هارد قدیمی قرار دهید. بنابر این برای اطمینان می توانیدآن را روی یک هارد یدکی قرار دهید. برای اطمینان از اینکه داده های مهم تان در معرض از بین رفتن قرار نمی گیرند بهتر است یکی از بک آپ ها را در یک مکان جدا قرار دهید.

[تصویر: backup.jpg]

ایمج گرفتن از سیستم

علاوه بر استفاده از درایو یدکی برای بک آپ گیری از داده ها می توانید از سیستم تان یک ایمیج بگیرید و یا از هارد سیستم تان یکی کپی بگیرید.

تبدیل آن به مرکز رسانه ای (Media Center)

یک هارد یدکی با فضای کافی برای فایل های موسیقی و فیلم تان می تواند به عنوان مرکز رسانه ای کوچک شخصی تان باشد. شما نیازمند TV سازگار یا صفحه نمایشی خواهید بود و ممکن است مجبور به تبدیل هاردتان به فرمت FAT32 باشید.

[تصویر: muo-rasppisetup-pi.jpg]]]> <![CDATA[تکنولوژی لمسی در تلفن های هوشمند چگونه کار می کند؟]]> https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1242 Mon, 11 Mar 2013 04:23:54 +0000 https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1242 آیا تلفن های هوشمند امروزی را بدون قابلیت لمسی می توانید تصور کنید؟ اصلا این تکنولوژی چگونه کار می کند و در اسمارت فون ها و تبلت های امروزی از چه فناوری لمسی استفاده شده است؟ چه چیزی باعث افتراق میان تکنولوژی تاچ مورد استفاده در یک تلفن هوشمند با تلفن دیگر می شود؟ اینکه اپل می گوید در آیفون 5 از in-cell touch استفاده شده یعنی چه؟ و on-cell touch به کار رفته در نمایشگرهای Super AMOLED سامسونگ به چه معنایی است؟

در این مقاله سعی داریم به صورت خلاصه، اما تا حد لازم گویا به توضیح تکنولوژی لمسی مدرن مورد استفاده در ابزارهای همراه دور و اطراف مان بپردازیم که روز به روز و ماه به ماه نازک تر، سبک تر و حساس تر می شوند.

پس اگر شما هم به این موضوع علاقه مند بوده و به دنبال جوابی برای سوالات بالا می گردید، در ادامه مطلب با دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
همراه باشید.

شرح کار تکنولوژی لمسی نوین
فناوری لمسی سالیان درازی است که در دنیای تکنولوژی وجود داشته و مورد استفاده قرار می گیرد، اما در ۵-۴ سال اخیر شاهد موج عظیم استفاده از آن در اسمارت فون ها و تبلت ها ها بوده ایم. با معرفی اولین آیفون اپل، دیدیم که اغلب شرکت ها به تکنولوژی capacitive touch یا لمسی خازنی روی آوردند. قبل از آیفون، کارخانه ها معمولا از تکنولوژی resistive touch یا لمسی مقاومتی استفاده می کردند و برخی از صفحات لمسی خارج از دنیای موبایل هم از تکنولوژی لمسی مادون قرمز بهره می بردند.

لمس خازنی امروزه تبدیل به یک هنجار و قاعده مرسوم شده است و تقریبا در تمامی تبلت ها و اسمارت فون ها مورد استفاده قرار می گیرد. بنابرین ما هم در مقاله مان تمرکز را بر تکنولوژی capacitive touch یا لمس خازنی و انواع جدید آن می گذاریم که باعث تحول این صنعت شدند. البته قبل از شروع داستان، بهتر است بدانیم که اصلا صفحه لمس خازنی چیست؟

به طور ساده، یک صفحه لمسی خازنی، شبکه ای نازک و شفاف از الکترود ها است. الکترودها به صورت رشته هایی در ردیف های عمودی و افقی قرار گرفته اند و در هر نقطه ای که همپوشانی صورت بگیرد، یک دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
تشکیل می شود.

بدن انسان یک رسانای الکتریسیته است و هنگامی که شما با انگشت تان صفحه را لمس می کنید، این لمس قابل اندازه گیری است. زیرا سنسور لمس می تواند نسبت به تغییر میدان الکترواستاتیکی واکنش نشان دهد.

تکنولوژی لمس خازنی می تواند اندازه گیری میزان لمس را مستقیما بر روی صفحه و همان نقطه لمس شده انجام دهد و برای مثال مانند تکنولوژی لمس مادون قرمز برای این کار وابسته به اندازه گیری فاصله از کناره های صفحه نیست. لذا تکنولوژی لمس خازنی می تواند از قابلیت چندلمس هم پشتیبانی کند. یعنی اینکه می تواند نقاط لمس شده همزمان روی لایه خازنی را ثبت و مشخص نماید.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

در تصویر می توانید شمای کلی یک صفحه لمس خازنی را ببینید. الگوی شبکه ای می تواند به شکل های گوناگونی ساخته شود و هنر آن، در این است که ۱۰۰ درصد نامرئی خواهد بود.

در بیشتر نمایشگرهای لمسی که امروزه تولید می شوند، لایه لمسی در میان پنل نمایشگر LCD در زیر و لایه محافظ بالایی (که معمولا گوریلا گلاس است) پیچیده می شود. معمولا میان پنل نمایشگر و لایه لمسی هم یک فاصله وجود دارد که با هوا پر شده و باعث می شود میزان اطمینان از عدم تاثیر این دو لایه تا حد امکان بالا رود.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
همان طور که می بینید، لایه لمسی میان پنل ال سی دی و لایه محافظ بیرونی قرار می گیرد.

آنچه که تا به اینجا آموختیم، این است که تکنولوژی لمسی خازنی نیازمند یک لایه اضافی بر روی صفحه واقعی موبایل است. اما چرا تکنولوژی لمس را مستقیما درون پنل نمایشگر نسازیم یا اینکه آن را با لایه شیشه ای بالایی ادغام نکنیم؟ خب، این همان چیزی است که قصد داریم در ادامه داستان درباره اش صحبت کنیم. و دقیقا همان چیزی است که اکنون در صنعت با دو رویکرد کاملا متفاوت در حال وقوع است.

به تازگی عبارت in-cell را زیاد می شنویم که در آیفون 5 مورد استفاده قرار گرفته و اپل به آن «تاچ مجتمع» یا integrated touch می گوید. و از سمت دیگرِ بازار اسمارت فون هم عبارت on-cell شنیده می شود که در اسمارت فون های ال جی و نمایشگرهای سوپر AMOLED سامسونگ مورد استفاده قرار گرفته و برخی هم آن را با نام G2 می شناسند.

این دو تکنولوژی لمسی، در واقع دو رویکرد کاملا متفاوت هستند و البته تولید in-cell بسیار مشکل تر و پیچیده تر است. هر دو این رویکردها هم به نازک تر شدن قابل توجه نمایشگرها و همچنین بهبود اشباع رنگ ها کمک می کنند.

In-Cell در مقابل On-Cell
همان طور که در عکس بالا دیدید، کارخانه ها معمولا از سه لایه استفاده می کنند. چرا؟ خب، زیرا تولید کنندگان LCD پنل های ال سی دی را می سازند. سپس کارخانه های سازنده سنسور لمسی، لایه صفحه لمسی را می سازند و در انتها هم شرکت هایی مانند کورنینگ، شیشه های محافظ رویی مانند گوریلا گلاس را تولید می کنند. و آنگاه شرکت موبایل ساز باید این سه لایه را در کنار هم قرار دهد.

اما به جای این کار شما می توانید تکنولوژی لمس را به داخل لایه شیشه ای بیرونی انتقال دهید. که به این شیوه on-cell یا G2 می گویند. شما همچنین انتخاب دیگری را هم پیش رو دارید که سنسور های لمسی را به پنل نمایشگر اصلی منتقل کنید. این شیوه را هم in-cell می نامند. خوشبختانه هر دو این لایه ها همراهان و ملازمان خوبی برای الکترودهای لمس هستند.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

سامسونگ از تکنولوژی لمسی on-cell در نمایشگرهای سوپر AMOLED خود استفاده کرده است و محصولاتی همچون Galaxy SIII از این شیوه بهره می برند.

با استفاده از on-cell چالش پیش رو این است که چگونه الکترودها را درون گوریلا گلاس قرار دهیم که مشکلی برای استحکام این شیشه محافظ پیش نیاید. پس از عبور از قدم اول و حل مشکل استحکام، قدم بعدی این است که استفاده از تکنولوژی تاچ درون شیشه بسیار مشکل تر از به کار بردن آن به صورت جداگانه و به شکل قدیم است. و البته این کار ممکن است از میزان تاثیر لمس هم بکاهد.

با استفاده از in-cell الکترودها به جای لایه شیشه ای، درون پنل ال سی دی قرار می گیرند. اما در اینجا با دو چالش مهم روبرو هستیم. اول اینکه قرار دادن خازن های لمس که وابسته به الکترودها هستند درون نمایشگری که آن هم وابسته به الکترودها است می تواند باعث ایجاد نویز و اغتشاش شود. دوم اینکه هنگامی که لایه لمسی به صورت مستقیم با بخش نمایشگر ادغام می شود، عیب در نمایشگر یا پیاده سازی تاچ باعث می شود که کل ماژول غیر قابل استفاده گردد. با on-cell هم شما تنها می توانید لایه شیشه ای را بیرون بیندازید، در حالی که قبلا هر یک از سه لایه در صورت معیوب بودن، به صورت جداگانه تعویض می شد.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

با حذف لایه لمسی، پنل های نمایش می توانند بسیار نازک تر شوند.

تولید صفحات لمسی in-cell و on-cell اکنون در یک مرحله گذار قرار دارد و در ماه ها و سال های آینده خواهیم دید که چگونه اسمارت فون ها و تبلت ها بر اساس این دو رویکرد تکنولوژیک، به شکل قابل توجهی نازک تر خواهند شد. در اینجا به ذکر نمونه هایی از سه رویکرد فعلی تکنولوژی لمسی خازنی در بازار اسمارت فون ها می پردازیم:

سه لایه: هنوز بخش زیادی از تلفن های هوشمند و تبلت ها از این شیوه قدیمی، اما به صرفه سه لایه ای استفاده می کنند. اغلب اسمارت فون های فعلی (از جمله آیفون 4 و 4S یا گلکسی اس دوم) را می توان جزو این گروه دانست.

on-cell: از نمونه های خوب این رویکرد می توان به پنل های سوپر AMOLED سامسونگ اشاره کرد. به خاطر داشته باشید که صفحات AMOLED معمولی سامسونگ که لقب Super را یدک نمی کشند این گونه نیستند. سامسونگ محصولاتی چون گلکسی اس سوم و گلکسی نکسوس را به این صفحه نمایش مجهز کرده است.

in-cell: فعلا تلفن های بسیار محدودی از این تکنولوژی استفاده می کنند. در این میان شاید تنها بتوان اکسپریا p سونی و آیفون 5 اپل را جزو سردمداران استفاده از رویکرد صفحات in-cell دانست.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

آیفون ۵ یکی از اولین اسمارت فون هایی است که از تکنولوژی تاچ in-cell بهره می برد و این مورد یکی از دلایل نازکی خارق العاده آن است.

آینده، هم اکنون اینجا است
خب، شما منتظر چه هستید و انتظار چه چیزی را خواهید داشت؟ اگر تلفن های بسیار نازک تر می خواهید؛ نه تنها صفحات لمسی به نمایشگرها نزدیکتر شده اند، بلکه نمایشگرها هم نازکتر شده و حتی گوریلا گلاس هم در حال نازک تر شدن است. با هر دو تکنولوژی in-cell و on-cell شما می توانید انتظار اشباع رنگ بهتری را داشته باشید و نور هم برای رسیدن به شما از لایه های کمتری عبور می کند.

بسته به شیوه پیاده سازی و اجرا هم، واکنش صفحه لمسی روز به روز دقیق تر می شود. و در آخر، این دو تکنولوژی چنان احساسی را به وجود می آورند که انگار شما خود صفحه نمایش اصلی اسمارت فون را لمس می کنید و خبری از صفحه بیرونی نیست.

و البته در پایان یک سوال باقی می ماند: چرا تنها یکی از این دو رویکرد انتخاب نشوند؟ در حقیقت این سوالی درباره پول است. کارخانجات تولید کننده صفحه لمسی همچون Wintek و TPK که معمولا لایه های لمسی مجزا تولید می کنند، می توانند با کمی تغییر به تولید گونه on-cell ادامه دهند. اما با استفاده از in-cell تکنولوژی لمس به سمت نمایشگر منتقل می شود. پس در اختیار کارخانجات سازنده پنل های نمایشگر همچون سامسونگ، ال جی، شارپ و ژاپن دیسپلی قرار خواهد گرفت.

در نتیجه این کار پول بیشتری برای صنعت نمایشگر به ارمغان خواهد آورد و صنعت صفحات لمسی را هم تعطیل خواهد کرد. لذا کارخانه های صفحه لمسی فعلی به حمایت از on-cell ادامه می دهند و کارخانه های سازنده نمایشگر هم ترجیح می دهند سراغ in-cell بروند.
منبع:نارنجی
]]> آیا تلفن های هوشمند امروزی را بدون قابلیت لمسی می توانید تصور کنید؟ اصلا این تکنولوژی چگونه کار می کند و در اسمارت فون ها و تبلت های امروزی از چه فناوری لمسی استفاده شده است؟ چه چیزی باعث افتراق میان تکنولوژی تاچ مورد استفاده در یک تلفن هوشمند با تلفن دیگر می شود؟ اینکه اپل می گوید در آیفون 5 از in-cell touch استفاده شده یعنی چه؟ و on-cell touch به کار رفته در نمایشگرهای Super AMOLED سامسونگ به چه معنایی است؟

در این مقاله سعی داریم به صورت خلاصه، اما تا حد لازم گویا به توضیح تکنولوژی لمسی مدرن مورد استفاده در ابزارهای همراه دور و اطراف مان بپردازیم که روز به روز و ماه به ماه نازک تر، سبک تر و حساس تر می شوند.

پس اگر شما هم به این موضوع علاقه مند بوده و به دنبال جوابی برای سوالات بالا می گردید، در ادامه مطلب با دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
همراه باشید.

شرح کار تکنولوژی لمسی نوین
فناوری لمسی سالیان درازی است که در دنیای تکنولوژی وجود داشته و مورد استفاده قرار می گیرد، اما در ۵-۴ سال اخیر شاهد موج عظیم استفاده از آن در اسمارت فون ها و تبلت ها ها بوده ایم. با معرفی اولین آیفون اپل، دیدیم که اغلب شرکت ها به تکنولوژی capacitive touch یا لمسی خازنی روی آوردند. قبل از آیفون، کارخانه ها معمولا از تکنولوژی resistive touch یا لمسی مقاومتی استفاده می کردند و برخی از صفحات لمسی خارج از دنیای موبایل هم از تکنولوژی لمسی مادون قرمز بهره می بردند.

لمس خازنی امروزه تبدیل به یک هنجار و قاعده مرسوم شده است و تقریبا در تمامی تبلت ها و اسمارت فون ها مورد استفاده قرار می گیرد. بنابرین ما هم در مقاله مان تمرکز را بر تکنولوژی capacitive touch یا لمس خازنی و انواع جدید آن می گذاریم که باعث تحول این صنعت شدند. البته قبل از شروع داستان، بهتر است بدانیم که اصلا صفحه لمس خازنی چیست؟

به طور ساده، یک صفحه لمسی خازنی، شبکه ای نازک و شفاف از الکترود ها است. الکترودها به صورت رشته هایی در ردیف های عمودی و افقی قرار گرفته اند و در هر نقطه ای که همپوشانی صورت بگیرد، یک دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
تشکیل می شود.

بدن انسان یک رسانای الکتریسیته است و هنگامی که شما با انگشت تان صفحه را لمس می کنید، این لمس قابل اندازه گیری است. زیرا سنسور لمس می تواند نسبت به تغییر میدان الکترواستاتیکی واکنش نشان دهد.

تکنولوژی لمس خازنی می تواند اندازه گیری میزان لمس را مستقیما بر روی صفحه و همان نقطه لمس شده انجام دهد و برای مثال مانند تکنولوژی لمس مادون قرمز برای این کار وابسته به اندازه گیری فاصله از کناره های صفحه نیست. لذا تکنولوژی لمس خازنی می تواند از قابلیت چندلمس هم پشتیبانی کند. یعنی اینکه می تواند نقاط لمس شده همزمان روی لایه خازنی را ثبت و مشخص نماید.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

در تصویر می توانید شمای کلی یک صفحه لمس خازنی را ببینید. الگوی شبکه ای می تواند به شکل های گوناگونی ساخته شود و هنر آن، در این است که ۱۰۰ درصد نامرئی خواهد بود.

در بیشتر نمایشگرهای لمسی که امروزه تولید می شوند، لایه لمسی در میان پنل نمایشگر LCD در زیر و لایه محافظ بالایی (که معمولا گوریلا گلاس است) پیچیده می شود. معمولا میان پنل نمایشگر و لایه لمسی هم یک فاصله وجود دارد که با هوا پر شده و باعث می شود میزان اطمینان از عدم تاثیر این دو لایه تا حد امکان بالا رود.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
همان طور که می بینید، لایه لمسی میان پنل ال سی دی و لایه محافظ بیرونی قرار می گیرد.

آنچه که تا به اینجا آموختیم، این است که تکنولوژی لمسی خازنی نیازمند یک لایه اضافی بر روی صفحه واقعی موبایل است. اما چرا تکنولوژی لمس را مستقیما درون پنل نمایشگر نسازیم یا اینکه آن را با لایه شیشه ای بالایی ادغام نکنیم؟ خب، این همان چیزی است که قصد داریم در ادامه داستان درباره اش صحبت کنیم. و دقیقا همان چیزی است که اکنون در صنعت با دو رویکرد کاملا متفاوت در حال وقوع است.

به تازگی عبارت in-cell را زیاد می شنویم که در آیفون 5 مورد استفاده قرار گرفته و اپل به آن «تاچ مجتمع» یا integrated touch می گوید. و از سمت دیگرِ بازار اسمارت فون هم عبارت on-cell شنیده می شود که در اسمارت فون های ال جی و نمایشگرهای سوپر AMOLED سامسونگ مورد استفاده قرار گرفته و برخی هم آن را با نام G2 می شناسند.

این دو تکنولوژی لمسی، در واقع دو رویکرد کاملا متفاوت هستند و البته تولید in-cell بسیار مشکل تر و پیچیده تر است. هر دو این رویکردها هم به نازک تر شدن قابل توجه نمایشگرها و همچنین بهبود اشباع رنگ ها کمک می کنند.

In-Cell در مقابل On-Cell
همان طور که در عکس بالا دیدید، کارخانه ها معمولا از سه لایه استفاده می کنند. چرا؟ خب، زیرا تولید کنندگان LCD پنل های ال سی دی را می سازند. سپس کارخانه های سازنده سنسور لمسی، لایه صفحه لمسی را می سازند و در انتها هم شرکت هایی مانند کورنینگ، شیشه های محافظ رویی مانند گوریلا گلاس را تولید می کنند. و آنگاه شرکت موبایل ساز باید این سه لایه را در کنار هم قرار دهد.

اما به جای این کار شما می توانید تکنولوژی لمس را به داخل لایه شیشه ای بیرونی انتقال دهید. که به این شیوه on-cell یا G2 می گویند. شما همچنین انتخاب دیگری را هم پیش رو دارید که سنسور های لمسی را به پنل نمایشگر اصلی منتقل کنید. این شیوه را هم in-cell می نامند. خوشبختانه هر دو این لایه ها همراهان و ملازمان خوبی برای الکترودهای لمس هستند.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

سامسونگ از تکنولوژی لمسی on-cell در نمایشگرهای سوپر AMOLED خود استفاده کرده است و محصولاتی همچون Galaxy SIII از این شیوه بهره می برند.

با استفاده از on-cell چالش پیش رو این است که چگونه الکترودها را درون گوریلا گلاس قرار دهیم که مشکلی برای استحکام این شیشه محافظ پیش نیاید. پس از عبور از قدم اول و حل مشکل استحکام، قدم بعدی این است که استفاده از تکنولوژی تاچ درون شیشه بسیار مشکل تر از به کار بردن آن به صورت جداگانه و به شکل قدیم است. و البته این کار ممکن است از میزان تاثیر لمس هم بکاهد.

با استفاده از in-cell الکترودها به جای لایه شیشه ای، درون پنل ال سی دی قرار می گیرند. اما در اینجا با دو چالش مهم روبرو هستیم. اول اینکه قرار دادن خازن های لمس که وابسته به الکترودها هستند درون نمایشگری که آن هم وابسته به الکترودها است می تواند باعث ایجاد نویز و اغتشاش شود. دوم اینکه هنگامی که لایه لمسی به صورت مستقیم با بخش نمایشگر ادغام می شود، عیب در نمایشگر یا پیاده سازی تاچ باعث می شود که کل ماژول غیر قابل استفاده گردد. با on-cell هم شما تنها می توانید لایه شیشه ای را بیرون بیندازید، در حالی که قبلا هر یک از سه لایه در صورت معیوب بودن، به صورت جداگانه تعویض می شد.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

با حذف لایه لمسی، پنل های نمایش می توانند بسیار نازک تر شوند.

تولید صفحات لمسی in-cell و on-cell اکنون در یک مرحله گذار قرار دارد و در ماه ها و سال های آینده خواهیم دید که چگونه اسمارت فون ها و تبلت ها بر اساس این دو رویکرد تکنولوژیک، به شکل قابل توجهی نازک تر خواهند شد. در اینجا به ذکر نمونه هایی از سه رویکرد فعلی تکنولوژی لمسی خازنی در بازار اسمارت فون ها می پردازیم:

سه لایه: هنوز بخش زیادی از تلفن های هوشمند و تبلت ها از این شیوه قدیمی، اما به صرفه سه لایه ای استفاده می کنند. اغلب اسمارت فون های فعلی (از جمله آیفون 4 و 4S یا گلکسی اس دوم) را می توان جزو این گروه دانست.

on-cell: از نمونه های خوب این رویکرد می توان به پنل های سوپر AMOLED سامسونگ اشاره کرد. به خاطر داشته باشید که صفحات AMOLED معمولی سامسونگ که لقب Super را یدک نمی کشند این گونه نیستند. سامسونگ محصولاتی چون گلکسی اس سوم و گلکسی نکسوس را به این صفحه نمایش مجهز کرده است.

in-cell: فعلا تلفن های بسیار محدودی از این تکنولوژی استفاده می کنند. در این میان شاید تنها بتوان اکسپریا p سونی و آیفون 5 اپل را جزو سردمداران استفاده از رویکرد صفحات in-cell دانست.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

آیفون ۵ یکی از اولین اسمارت فون هایی است که از تکنولوژی تاچ in-cell بهره می برد و این مورد یکی از دلایل نازکی خارق العاده آن است.

آینده، هم اکنون اینجا است
خب، شما منتظر چه هستید و انتظار چه چیزی را خواهید داشت؟ اگر تلفن های بسیار نازک تر می خواهید؛ نه تنها صفحات لمسی به نمایشگرها نزدیکتر شده اند، بلکه نمایشگرها هم نازکتر شده و حتی گوریلا گلاس هم در حال نازک تر شدن است. با هر دو تکنولوژی in-cell و on-cell شما می توانید انتظار اشباع رنگ بهتری را داشته باشید و نور هم برای رسیدن به شما از لایه های کمتری عبور می کند.

بسته به شیوه پیاده سازی و اجرا هم، واکنش صفحه لمسی روز به روز دقیق تر می شود. و در آخر، این دو تکنولوژی چنان احساسی را به وجود می آورند که انگار شما خود صفحه نمایش اصلی اسمارت فون را لمس می کنید و خبری از صفحه بیرونی نیست.

و البته در پایان یک سوال باقی می ماند: چرا تنها یکی از این دو رویکرد انتخاب نشوند؟ در حقیقت این سوالی درباره پول است. کارخانجات تولید کننده صفحه لمسی همچون Wintek و TPK که معمولا لایه های لمسی مجزا تولید می کنند، می توانند با کمی تغییر به تولید گونه on-cell ادامه دهند. اما با استفاده از in-cell تکنولوژی لمس به سمت نمایشگر منتقل می شود. پس در اختیار کارخانجات سازنده پنل های نمایشگر همچون سامسونگ، ال جی، شارپ و ژاپن دیسپلی قرار خواهد گرفت.

در نتیجه این کار پول بیشتری برای صنعت نمایشگر به ارمغان خواهد آورد و صنعت صفحات لمسی را هم تعطیل خواهد کرد. لذا کارخانه های صفحه لمسی فعلی به حمایت از on-cell ادامه می دهند و کارخانه های سازنده نمایشگر هم ترجیح می دهند سراغ in-cell بروند.
منبع:نارنجی
]]> <![CDATA[شایعه مذاکرات اپل و اینتل برای تولید چیپ های آیفون و آیپد بعدی]]> https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1241 Mon, 11 Mar 2013 04:22:34 +0000 https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1241 رویترز گزارش می دهد استراتژی اینتل برای راه اندازی خط تولید ویژه چیپ های دیگر کارخانه ها، اکنون به سمتی می رود که احتمالا مشتری بعدی این شرکت، چیپ های سری A آیفون و آیپد اپل باشند. به این شکل اپل هم با اعتماد به نفس بیشتری سامسونگ و دیگر تولید کنندگان چیپ را از دایره تامین قطعات خود کنار خواهد گذاشت.
[تصویر: a6x-package.jpeg]
یک منبع نزدیک به هیئت مدیره اپل و اینتل می گوید این دو شرکت طی سال گذشته در حال مذاکره در این خصوص بوده اند، اما هنوز به نتیجه ای نرسیده اند. اینتل تا کنون همیشه چیپ های طراحی شده توسط خودش را برای سی پی یو کامپیوترها تولید می کرده و تولید کنندگان کامپیوتر شخصی مانند اپل از خریداران آنها بوده اند. البته اینتل پیش از این هم علاقه خود به تولید چیپ های سفارشی برای شرکت های طرف قرارداد را اعلام کرده بود. که البته بیش از همه علاقه مند به کار بر روی پروژه هایی است که بر پایه تکنولوژی هایی باشند که این شرکت آنها را در اختیار دارد.

اما با توجه به رشد روز افزون صنعت موبایل و کاهش توجه به دنیای کامپیوترهای رومیزی باعث شده اینتل نگران هسته مرکزی صنعت خود باشد. به همین دلیل سعی دارد با جلب توجه دیگر شرکت ها به تولید چیپ های طراحی شده و اختصاصی آنها پپردازد. سونیت ریکی معاون ارشد اینتل به رویترز گفته گروه تحت مدیریت وی آماده است تا با یک مشتری موبایل ناشناس وارد قراردادی با پتانسیل بالا شود. وی همچنین توضیح می دهد که آنها با اپل هم مذاکراتی داشته اند.

چانک مالی سخنگوی اینتل هم می گوید آنها یک گفتگوی همیشگی با اپل دارند، زیرا این شرکت یکی از خریداران چیپ های کامپیوترهای شخصی اینتل است. اما وی درباره مذاکره با اپل در رابطه تولید چیپ های طراحی این شرکت چیزی نگفته است. سخنگوی اپل هم تا کنون در این خصوص نظری اعلام نکرده است. برخی تحلیلگران معتقدند این حرکت برای هر دو شرکت کاملا منطقی و مفید خواهد بود. اگر شما بتوانید یک رابطه تجاری استراتژیک با یکی از بزرگترین بازیگران موبایل دنیا داشته باشید و چیپ های لازم را برایش تولید کنید، مطمئنا این فرصت را از دست نخواهید داد. و برای اپل هم، این حرکت به آنها یک موقعیت و فرصت استثنائی را در بازار رقابت می دهد و همچنین امکان تصمیم گیری بهتر و موثرتری را در انتخاب همکاران زنجیره تولید قطعات فراهم می آورد.
منبع:نارنجی
]]> رویترز گزارش می دهد استراتژی اینتل برای راه اندازی خط تولید ویژه چیپ های دیگر کارخانه ها، اکنون به سمتی می رود که احتمالا مشتری بعدی این شرکت، چیپ های سری A آیفون و آیپد اپل باشند. به این شکل اپل هم با اعتماد به نفس بیشتری سامسونگ و دیگر تولید کنندگان چیپ را از دایره تامین قطعات خود کنار خواهد گذاشت.
[تصویر: a6x-package.jpeg]
یک منبع نزدیک به هیئت مدیره اپل و اینتل می گوید این دو شرکت طی سال گذشته در حال مذاکره در این خصوص بوده اند، اما هنوز به نتیجه ای نرسیده اند. اینتل تا کنون همیشه چیپ های طراحی شده توسط خودش را برای سی پی یو کامپیوترها تولید می کرده و تولید کنندگان کامپیوتر شخصی مانند اپل از خریداران آنها بوده اند. البته اینتل پیش از این هم علاقه خود به تولید چیپ های سفارشی برای شرکت های طرف قرارداد را اعلام کرده بود. که البته بیش از همه علاقه مند به کار بر روی پروژه هایی است که بر پایه تکنولوژی هایی باشند که این شرکت آنها را در اختیار دارد.

اما با توجه به رشد روز افزون صنعت موبایل و کاهش توجه به دنیای کامپیوترهای رومیزی باعث شده اینتل نگران هسته مرکزی صنعت خود باشد. به همین دلیل سعی دارد با جلب توجه دیگر شرکت ها به تولید چیپ های طراحی شده و اختصاصی آنها پپردازد. سونیت ریکی معاون ارشد اینتل به رویترز گفته گروه تحت مدیریت وی آماده است تا با یک مشتری موبایل ناشناس وارد قراردادی با پتانسیل بالا شود. وی همچنین توضیح می دهد که آنها با اپل هم مذاکراتی داشته اند.

چانک مالی سخنگوی اینتل هم می گوید آنها یک گفتگوی همیشگی با اپل دارند، زیرا این شرکت یکی از خریداران چیپ های کامپیوترهای شخصی اینتل است. اما وی درباره مذاکره با اپل در رابطه تولید چیپ های طراحی این شرکت چیزی نگفته است. سخنگوی اپل هم تا کنون در این خصوص نظری اعلام نکرده است. برخی تحلیلگران معتقدند این حرکت برای هر دو شرکت کاملا منطقی و مفید خواهد بود. اگر شما بتوانید یک رابطه تجاری استراتژیک با یکی از بزرگترین بازیگران موبایل دنیا داشته باشید و چیپ های لازم را برایش تولید کنید، مطمئنا این فرصت را از دست نخواهید داد. و برای اپل هم، این حرکت به آنها یک موقعیت و فرصت استثنائی را در بازار رقابت می دهد و همچنین امکان تصمیم گیری بهتر و موثرتری را در انتخاب همکاران زنجیره تولید قطعات فراهم می آورد.
منبع:نارنجی
]]> <![CDATA[شتاب سنج چگونه کار می کند و در تلفن های هوشمند چه نقشی دارد؟]]> https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1240 Mon, 11 Mar 2013 04:21:34 +0000 https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1240 در نسل پیشرفته امروزی تلفن های هوشمند و تبلت ها، خریداران اغلب هنگام خرید ابتدا به دنبال لیست امکانات محصول می گردند و می خواهند گجت شان به قول معروف همه چیز تمام باشد. از حافظه داخلی گرفته تا مگاپیکسل دوربین، رم، پردازنده و غیره. یکی دیگر از بخش هایی که در هنگام خرید باید به آن توجه داشت، سنسورهای تلفن همراه یا تبلت هستند که حتما قطعاتی مانند جی پی اس، شتاب سنج ، تشخیص نزدیکی و مانند آن را داشته باشد. این سنسورها اکنون دیگر جزو ضروریات محسوب شده و بر روی کیفیت کار، قدرت و قابلیت های اسمارت فون تاثیر فراوانی می گذارند.

اما یکی از مهم ترین و کاراترین سنسورهای هر اسمارت فون و تبلت، شتاب سنج (Accelerometer) آن است که برخی هم آن را به نام سنسور حرکتی می شناسند. در این مطلب تصمیم داریم در خصوص این سنسور، کارایی ها و چگونگی کارکردش بیشتر صحبت کنیم.

سنسور شتاب سنج چیست؟
سنسور شتاب سنج یکی از ابزارهای درون اسمارت فون است که اجازه می دهد دستگاه جهت قرار گیری را تشخیص داده و محتوا را بر اساس همان جهت برای کاربر به نمایش در آورد. با این کار ابزار برای کاربر خوش دست تر شده و تجربه کاربری بهتری را به ارمغان خواهد آورد.

برای مثال هنگامی که شما موبایل تان را به بغل چرخانده و به صورت طولی آن را در دست می گیرید، مرورگرها به صورت خودکار می چرخند و در حالت Landscape قرار می گیرند و در نتیجه فضای عریض تری برای وب گردی و با اسکرول کمتر در اختیارتان قرار می گیرد.

هنگام پخش ویدیو بر روی موبایل هم چنین تاثیر مشابهی می تواند به یاری تان بیاید. هنگامی که موبایل را به سمت طول آن می چرخانیم، ویدیو به صورت تمام صفحه پخش شده و نمای بهتری را خواهیم داشت. و همه این اتفاقات به دلیل حضور سنسور شتاب سنج در موبایل است. تاثیر این سنسور را بیش از همه در بازی هایی که به جهت حساس هستند می توانیم ببینیم.

اپل یکی از اولین شرکت هایی بود که از ایده سنسور شتاب سنج در اسمارت فون ها بهره برد،

[تصویر: combined-001-500px-narenji-ir.jpg]
سنسور شتاب سنج درون اسمارت فون
سنسورهای شتاب سنج درون اسمارت فون برای اندازه گیری «شتاب صحیح» موبایل کاربر نسبت به اشیاء مجاور آن به کار می روند. شتاب صحیح، تجربه سنسور شتاب سنج نسبت به سقوط آزاد است. همان طور که می دانید، واحد شتاب متر بر ثانیه بر ثانیه یا جی (m/s^2 یا g) است. اسمارت فون های متفاوت هم دامنه دقت مختلفی در این زمنیه دارند. مانند آیفون که دقت 0.019 g دارد.

در عکس بالا می توانید به شکل ساده اصول کار سنسور شتاب سنج را ببینید. درون این سنسور توده ای از یک ماده پیزوالکتریک نگهداری می شود. بسته به میزان حرکت موبایل و چرخش های آن، این کریستال پیزوالکتریک میزان مشخصی ولتاژ بالقوه تولید کرده و به پردازنده دستگاه ارسال می کند. بسته به شدت ولتاژ دریافتی، اسمارت فون شما عکس العمل مناسبی را نشان می دهد.

[تصویر: accelorometer-sensor-1.png]
سنسور شتاب سنج در اسمارت فون
سنسور شتاب سنج به کار رفته در اسمارت فون ها شتاب را در سه محور x و y و z اندازه گیری می کند. لذا تلفن هوشمند شما می تواند حرکت در هر یک از سه محور را حس کرده و جهت را از عمودی به افقی یا برعکس تغییر دهد و تجربه کاربری بهتری را برای تان فراهم می آورد. به خصوص اینکه شتاب سنج های امروزی از تمامی اپلیکیشن های موبایل از قبیل بازی ها و برنامه های جانبی نصب شده هم پشتیبانی کرده و در آنها هم قابل استفاده هستند.

کاربردهای سنسور شتاب سنج
از کاربردهای ساده و همه گیر سنسور شتاب سنج، همان طور که گفته شد، می توان به چرخش صفحه موبایل هنگام تغییر جهت آن از افقی به عمودی اشاره کرد. به این صورت تمام صفحه موبایل در حالت افقی یا عمودی قرار گرفته و در مرورگرها فضای بیشتری برای وب گردی در اختیار خواهید داشت یا می توانید ویدیوها را به صورت تمام صفحه تماشا کنید.

یکی دیگر از کارکردهای جذاب این سنسور درون بازی ها است. در بسیاری از گیم های جدید، دیگر برای کنترل بازی شما نیازی به تپ بر روی صفحه یا استفاده از دکمه های کنترلی ندارید، بلکه تنها چرخاندن موبایل تان به سمت چپ و راست یا جلو و عقب بردن آن برای کنترل شخصیت بازی کافی است. یا اینکه موبایل شما به خوبی از پس عملکرد به عنوان فرمان اتومبیل درون بازی بر می آید. همه اینها به لطف همین سنسور در موبایل امکان پذیر می شود.

از دیگر کاربرد های این سنسور می توان به استفاده از آن در برخی از اپلیکیشن های امنیتی اسمارت فون اشاره کرد. برای مثال برخی اپلیکیشن ها به حرکت حساس هستند و هنگامی که فعال می شوند، در صورت کوچک ترین حرکتی شروع به آژیر کشیدن می کنند. یا اینکه در اثر حرکت، دوربین موبایل را فعال کرده و شروع به ثبت عکس از محیط می کنند. به این صورت شما عکس فردی که موبایل را برداشته، در اختیار خواهید داشت. همه این برنامه ها از سنسور شتاب سنج برای تشخیص حرکت استفاده می کنند.

و البته این تنها بخشی از کارکردهای گسترده این سنسور کوچک و کارآمد در اسمارت فون و تبلت های شما است.
]]> در نسل پیشرفته امروزی تلفن های هوشمند و تبلت ها، خریداران اغلب هنگام خرید ابتدا به دنبال لیست امکانات محصول می گردند و می خواهند گجت شان به قول معروف همه چیز تمام باشد. از حافظه داخلی گرفته تا مگاپیکسل دوربین، رم، پردازنده و غیره. یکی دیگر از بخش هایی که در هنگام خرید باید به آن توجه داشت، سنسورهای تلفن همراه یا تبلت هستند که حتما قطعاتی مانند جی پی اس، شتاب سنج ، تشخیص نزدیکی و مانند آن را داشته باشد. این سنسورها اکنون دیگر جزو ضروریات محسوب شده و بر روی کیفیت کار، قدرت و قابلیت های اسمارت فون تاثیر فراوانی می گذارند.

اما یکی از مهم ترین و کاراترین سنسورهای هر اسمارت فون و تبلت، شتاب سنج (Accelerometer) آن است که برخی هم آن را به نام سنسور حرکتی می شناسند. در این مطلب تصمیم داریم در خصوص این سنسور، کارایی ها و چگونگی کارکردش بیشتر صحبت کنیم.

سنسور شتاب سنج چیست؟
سنسور شتاب سنج یکی از ابزارهای درون اسمارت فون است که اجازه می دهد دستگاه جهت قرار گیری را تشخیص داده و محتوا را بر اساس همان جهت برای کاربر به نمایش در آورد. با این کار ابزار برای کاربر خوش دست تر شده و تجربه کاربری بهتری را به ارمغان خواهد آورد.

برای مثال هنگامی که شما موبایل تان را به بغل چرخانده و به صورت طولی آن را در دست می گیرید، مرورگرها به صورت خودکار می چرخند و در حالت Landscape قرار می گیرند و در نتیجه فضای عریض تری برای وب گردی و با اسکرول کمتر در اختیارتان قرار می گیرد.

هنگام پخش ویدیو بر روی موبایل هم چنین تاثیر مشابهی می تواند به یاری تان بیاید. هنگامی که موبایل را به سمت طول آن می چرخانیم، ویدیو به صورت تمام صفحه پخش شده و نمای بهتری را خواهیم داشت. و همه این اتفاقات به دلیل حضور سنسور شتاب سنج در موبایل است. تاثیر این سنسور را بیش از همه در بازی هایی که به جهت حساس هستند می توانیم ببینیم.

اپل یکی از اولین شرکت هایی بود که از ایده سنسور شتاب سنج در اسمارت فون ها بهره برد،

[تصویر: combined-001-500px-narenji-ir.jpg]
سنسور شتاب سنج درون اسمارت فون
سنسورهای شتاب سنج درون اسمارت فون برای اندازه گیری «شتاب صحیح» موبایل کاربر نسبت به اشیاء مجاور آن به کار می روند. شتاب صحیح، تجربه سنسور شتاب سنج نسبت به سقوط آزاد است. همان طور که می دانید، واحد شتاب متر بر ثانیه بر ثانیه یا جی (m/s^2 یا g) است. اسمارت فون های متفاوت هم دامنه دقت مختلفی در این زمنیه دارند. مانند آیفون که دقت 0.019 g دارد.

در عکس بالا می توانید به شکل ساده اصول کار سنسور شتاب سنج را ببینید. درون این سنسور توده ای از یک ماده پیزوالکتریک نگهداری می شود. بسته به میزان حرکت موبایل و چرخش های آن، این کریستال پیزوالکتریک میزان مشخصی ولتاژ بالقوه تولید کرده و به پردازنده دستگاه ارسال می کند. بسته به شدت ولتاژ دریافتی، اسمارت فون شما عکس العمل مناسبی را نشان می دهد.

[تصویر: accelorometer-sensor-1.png]
سنسور شتاب سنج در اسمارت فون
سنسور شتاب سنج به کار رفته در اسمارت فون ها شتاب را در سه محور x و y و z اندازه گیری می کند. لذا تلفن هوشمند شما می تواند حرکت در هر یک از سه محور را حس کرده و جهت را از عمودی به افقی یا برعکس تغییر دهد و تجربه کاربری بهتری را برای تان فراهم می آورد. به خصوص اینکه شتاب سنج های امروزی از تمامی اپلیکیشن های موبایل از قبیل بازی ها و برنامه های جانبی نصب شده هم پشتیبانی کرده و در آنها هم قابل استفاده هستند.

کاربردهای سنسور شتاب سنج
از کاربردهای ساده و همه گیر سنسور شتاب سنج، همان طور که گفته شد، می توان به چرخش صفحه موبایل هنگام تغییر جهت آن از افقی به عمودی اشاره کرد. به این صورت تمام صفحه موبایل در حالت افقی یا عمودی قرار گرفته و در مرورگرها فضای بیشتری برای وب گردی در اختیار خواهید داشت یا می توانید ویدیوها را به صورت تمام صفحه تماشا کنید.

یکی دیگر از کارکردهای جذاب این سنسور درون بازی ها است. در بسیاری از گیم های جدید، دیگر برای کنترل بازی شما نیازی به تپ بر روی صفحه یا استفاده از دکمه های کنترلی ندارید، بلکه تنها چرخاندن موبایل تان به سمت چپ و راست یا جلو و عقب بردن آن برای کنترل شخصیت بازی کافی است. یا اینکه موبایل شما به خوبی از پس عملکرد به عنوان فرمان اتومبیل درون بازی بر می آید. همه اینها به لطف همین سنسور در موبایل امکان پذیر می شود.

از دیگر کاربرد های این سنسور می توان به استفاده از آن در برخی از اپلیکیشن های امنیتی اسمارت فون اشاره کرد. برای مثال برخی اپلیکیشن ها به حرکت حساس هستند و هنگامی که فعال می شوند، در صورت کوچک ترین حرکتی شروع به آژیر کشیدن می کنند. یا اینکه در اثر حرکت، دوربین موبایل را فعال کرده و شروع به ثبت عکس از محیط می کنند. به این صورت شما عکس فردی که موبایل را برداشته، در اختیار خواهید داشت. همه این برنامه ها از سنسور شتاب سنج برای تشخیص حرکت استفاده می کنند.

و البته این تنها بخشی از کارکردهای گسترده این سنسور کوچک و کارآمد در اسمارت فون و تبلت های شما است.
]]> <![CDATA[شاید سلول های خورشیدی سرانجام نجات بخش باتری تلفن های هوشمند شوند]]> https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1239 Mon, 11 Mar 2013 04:20:05 +0000 https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1239 چرا تاکنون تلفن های هوشمند تشنه انرژی با سلول های خورشیدی پیوندی برقرار نکرده اند تا اتکا به باتری ها و نگرانی بابت تمام شدن ذخیره انرژی آنها کاهش یابد؟ زیرا در عمل، آن سلول خورشیدی که بتواند در قالبی سبک، باریک، منعطف و ماندگار ساخته شود و در عین حال قادر به ذخیره انرژی کافی (به ازای هر اینچ مربع) هم باشد، ساخته نشده بود.

اما یکی از شرکت های فعال دره سیلیکون در حوزه سلول های خورشیدی یعنی Alta Devices، معتقد است راهی را یافته تا پر بازده ترین ترکیب شیمیایی قابل استفاده در سلول های خورشیدی یعنی گالیم آرسنید را در فرمی مناسب استفاده در تلفن های هوشمند یا تبلت ها قرار دهد. این صفحه خورشیدی با ساخته شدن در ابعاد یک تلفن یا تبلت می تواند به شکلی محسوس، به ذخیره انرژی باتری دستگاه بیفزاید.

قرار نیست این صفحه خورشیدی جای باتری را بگیرد بلکه بسته به میزان نور موجود در محیطی که دستگاه قرار دارد، می تواند تا 80 درصد به عمر باتری بیفزاید. بنابراین فایده اصلی آن در محیط های سر باز -یا سربسته ولی دارای پنجره- است که اتفاقا بیشترین نیاز به ماندگاری بیشتر باتری هم در محیط های بیرونی حس می شود.

انرژی نور خورشید تا 100 برابر بیشتر از انرژی نورهای ایجاد شده توسط لامپ های فلورسنت یا حبابی است بنابراین میزان افزایش عمر باتری به واسطه این صفحه خورشیدی در محیط های داخلی، چیزی بین 10 تا 15 درصد و در محیط های بیرونی در حدود 80 درصد ذکر شده.

مورد دیگر درباره عملکرد این صفحه خورشیدی در شرایط کم نور است. برتری گالیم آرسنید فقط در جذب انرژی بیشتر خلاصه نشده بلکه جذب نور این متریال در شرایط کم نور نیز بهتر از سلول های سیلیکونی رایج است.

تا قبل از این، مشکل این بود که گالیم آرسنید که به طور گسترده در ماموریت های فضایی استفاده می شود، تنها به شکل کریستال های جامد، سنگین و شکننده در دسترس بود ولی حالا شرکت Alta Devices توانسته آن را به شکل فیلمی باریک در آورد که 30.8 درصد از نور دریافتی را به الکتریسیته تبدیل می کند.

صفحه خورشیدی ساخته شده توسط این شرکت از دو سلول مجزا تشکیل شده. سلول اول اکثر طیف های مرئی را جذب می کند و طیف های نامرئی را از خود عبور می دهد تا سلول دوم که از جنس فسفید ایندیم گالیم است، انرژی طول موج های کوتاه تر را جذب می کند. این ترکیب از سال 1991 در ماهواره ها به کار گرفته شده.
مدیر اجرایی Alta Devices می گوید هنوز تا آمدن این تکنولوژی به گجت های دستی زمان باقی است، با این وجود یک نمونه تلفن بر مبنای سری گلکسی سامسونگ ساخته شده و به نسبت، تعبیه صفحه خورشیدی در آن کار ساده ای بوده و فراتر اینکه هزینه آن هم بسیار ارزان است. متریال مورد استفاده فقط 3 دلار قیمت دارد. به این شکل با 10 دقیقه تابش آفتاب در محیط رو باز و توان 1.5 وات برای سلول خورشیدی، می توان 1 ساعت به زمان مکالمه تلفن اضافه کرد.
منبع:نارنجی
]]> چرا تاکنون تلفن های هوشمند تشنه انرژی با سلول های خورشیدی پیوندی برقرار نکرده اند تا اتکا به باتری ها و نگرانی بابت تمام شدن ذخیره انرژی آنها کاهش یابد؟ زیرا در عمل، آن سلول خورشیدی که بتواند در قالبی سبک، باریک، منعطف و ماندگار ساخته شود و در عین حال قادر به ذخیره انرژی کافی (به ازای هر اینچ مربع) هم باشد، ساخته نشده بود.

اما یکی از شرکت های فعال دره سیلیکون در حوزه سلول های خورشیدی یعنی Alta Devices، معتقد است راهی را یافته تا پر بازده ترین ترکیب شیمیایی قابل استفاده در سلول های خورشیدی یعنی گالیم آرسنید را در فرمی مناسب استفاده در تلفن های هوشمند یا تبلت ها قرار دهد. این صفحه خورشیدی با ساخته شدن در ابعاد یک تلفن یا تبلت می تواند به شکلی محسوس، به ذخیره انرژی باتری دستگاه بیفزاید.

قرار نیست این صفحه خورشیدی جای باتری را بگیرد بلکه بسته به میزان نور موجود در محیطی که دستگاه قرار دارد، می تواند تا 80 درصد به عمر باتری بیفزاید. بنابراین فایده اصلی آن در محیط های سر باز -یا سربسته ولی دارای پنجره- است که اتفاقا بیشترین نیاز به ماندگاری بیشتر باتری هم در محیط های بیرونی حس می شود.

انرژی نور خورشید تا 100 برابر بیشتر از انرژی نورهای ایجاد شده توسط لامپ های فلورسنت یا حبابی است بنابراین میزان افزایش عمر باتری به واسطه این صفحه خورشیدی در محیط های داخلی، چیزی بین 10 تا 15 درصد و در محیط های بیرونی در حدود 80 درصد ذکر شده.

مورد دیگر درباره عملکرد این صفحه خورشیدی در شرایط کم نور است. برتری گالیم آرسنید فقط در جذب انرژی بیشتر خلاصه نشده بلکه جذب نور این متریال در شرایط کم نور نیز بهتر از سلول های سیلیکونی رایج است.

تا قبل از این، مشکل این بود که گالیم آرسنید که به طور گسترده در ماموریت های فضایی استفاده می شود، تنها به شکل کریستال های جامد، سنگین و شکننده در دسترس بود ولی حالا شرکت Alta Devices توانسته آن را به شکل فیلمی باریک در آورد که 30.8 درصد از نور دریافتی را به الکتریسیته تبدیل می کند.

صفحه خورشیدی ساخته شده توسط این شرکت از دو سلول مجزا تشکیل شده. سلول اول اکثر طیف های مرئی را جذب می کند و طیف های نامرئی را از خود عبور می دهد تا سلول دوم که از جنس فسفید ایندیم گالیم است، انرژی طول موج های کوتاه تر را جذب می کند. این ترکیب از سال 1991 در ماهواره ها به کار گرفته شده.
مدیر اجرایی Alta Devices می گوید هنوز تا آمدن این تکنولوژی به گجت های دستی زمان باقی است، با این وجود یک نمونه تلفن بر مبنای سری گلکسی سامسونگ ساخته شده و به نسبت، تعبیه صفحه خورشیدی در آن کار ساده ای بوده و فراتر اینکه هزینه آن هم بسیار ارزان است. متریال مورد استفاده فقط 3 دلار قیمت دارد. به این شکل با 10 دقیقه تابش آفتاب در محیط رو باز و توان 1.5 وات برای سلول خورشیدی، می توان 1 ساعت به زمان مکالمه تلفن اضافه کرد.
منبع:نارنجی
]]> <![CDATA[بریک شدن یک دستگاه به چه معنی است و آیا راه حلی دارد؟]]> https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1238 Mon, 11 Mar 2013 04:18:37 +0000 https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=1238 احتمالا این کلمه را تا به حال زیاد شنیده اید. وقتی کسی یکی از ابزارهایش را می شکند، در واقع آن را تبدیل به یک آجر یا brick گرانقیمت کرده است! مردم هم از همین اصطلاح استفاده کرده و می گویند که آن را بریک کرد. در این مقاله هم قصد داریم به این موضوع بپردازیم که چه چیزی به جز شکستن! باعث بریک شدن می شود و چرا این اتفاق می افتد، و چگونه می توان از آن اجتناب کرد. و در پایان اینکه در صورت وقوع این اتفاق، با دستگاه بریک شده چه باید کرد؟

نکته: قبل از ادامه مطلب به خاطر داشته باشید که اغلب اوقات افراد از این واژه به شکل نابجا و نادرست استفاده می کنند. اگر دستگاه شما با مشکلی روبرو شده، ولی به آسانی و تنها با یک ریکاوری ساده و فرآینده نرم افزاری آسان دوباره به چرخه حیات باز می گردد، در واقع نمی توان از اصطلاح آجر شدن یا Brick برای آن استفاده کرد.

تعریف اصطلاح بریک شدن
«بریک شدن» یا Bricking به شکل دقیق کلمه به معنی این است که ابزار شما تبدیل به یک پاره آجر شود. درست است که قبل از این شما یک ابزار الکترونیک چندصد دلاری را در دست داشته اید، اما در حال حاضر چیزی با ارزش تر و کاربردی تر از یک آجر در اختیار ندارید (شاید هم گوشتکوب!). یک دستگاه بریک شده به هیچ وجه روشن نشده و کار نمی کند.

ابزار بریک شده به شیوه های معمول و عادی هم قابل تعمیر نیست. برای مثال اگر ویندوز کامپیوتر شما بوت نشود، کامپیوترتان بریک نشده است. زیرا شما هنوز می توانید یک نسخه دیگر سیستم عامل را روی آن نصب کنید. اما اگر سعی کنید کامپیوترتان را روشن کنید و به هیچ وجه موفق به انجام این کار نشوید، نصب سیستم عامل جدید هم غیرممکن شده باشد، شما می توانید بگویید که کامپیوترتان بریک شده است.

بریک شدن معمولا به این معنی است که ابزار از راه های معمول و شناخته شده قابل بازیابی نیست و نمی توان آن را تعمیر کرد. اما ممکن است برخی مردم حتی درباره ابزارهای قابل بازیابی هم از واژه بریک شدن استفاده کنند.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

چه چیزهایی باعث بریک شدن ابزارها می شوند؟
مشخص است که بریک شدن دستگاه اتفاقی بد و ناگوار است و شما تمام تلاش تان را می کنید که از آن اجتناب کنید. به طور معمول، دستگاه ها به دلیل وقوع اشتباه هنگام بازنویسی و جایگزینی frimware و دیگر نرم افزارهای سطح پایین سیستمی شان بریک می شوند.

برای مثال شما یک آیفون، آیپاد، پی اس پی، اسمارت فون یا دوربین دیجیتال دارید که از یک فریم ور ویژه استفاده می کند. هنگام اتصال دستگاه به اینترنت اخطاری را مشاهده می کنید که نسخه جدیدی از فریم ور ارائه شده است. اگر نصب فریم ور جدید را آغاز کنید و در میانه انجام این کار باتری دستگاه خالی شود و به برق هم وصل نباشد، ممکن است ابزارتان بریک شود. اگر جایگزینی فریم ور به صورت ناقص انجام بگیرد، ممکن است دستگاه دیگر روشن نشده و به درستی کار نکند.

به همین دلایل است که هنگام انجام چنین آپدیتی و کارهای نسبتا مهم این چنینی با پیغام “Do not power the device off” (دستگاه را خاموش نکنید) بر روی صفحه مواجه می شوید. و این مورد درباره تمام انواع ابزارهای الکترونیک صدق می کند. برای مثال اگر هنگام آپدیت فریم ور روترتان، ناگهان آن را از برق بکشید، احتمالا بریک شدن آن وجود دارد.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
معمولا درباره نرم افزارهای سطح بالاتر چنین اتفاقی نمی افتد. برای مثال اگر شما هنگام نصب آپدیت های ویندوز کامپیوتر را از برق بکشید، شاید نصب ویندوزتان آسیب ببیند. به هر حال می توانید آن را تعمیر کرده و حتی دوباره از اول سیستم عامل را نصب کنید. اما کامپیوتر همچنان به کار عادی خود ادامه می دهد.

اما اگر مشغول آپدیت BIOS کامپیوتر خود باشید و ناگهان برق برود، ممکن است دستگاه تان بریک شده و به کلی آن را از دست بدهید.

پیام های خطا و ایرادهای هنگام نصب اصلاحات ثانویه (از قبیل نصب رام های متفرقه روی موبایل) هم در صورتی که به درستی انجام نشوند، ممکن است باعث بریک شدن دستگاه تان گردند.

راه حل هایی برای نجات ابزارهای بریک شده
اگر ابزارتان بریک شد، چه کار باید کرد؟ هرچند که امید چندانی به نجات یک پاره آجر الکترونیک نیست، اما چند راه برای حل این گروه از مشکلات وجود دارد:

- از حالت recovery mode دستگاه استفاده کنید: اگر چه از نظر تکنیکی گمان نمی رود که درست شدن ابزار بریک شده با استفاده از گزینه های ریکاوری امکان پذیر باشد، بسیاری از دستگاه ها شامل گزینه failsafe هستند که ممکن است نجات بخش باشد. برای مثال برخی کامپیوترها دارای امکانات ریکاوری در بایوس هستند که به آنها اجازه می دهد با فلش کردن بایوس به حالت قبل از بریک شدن برگردند. یا در آیفون و آیپاد گزینه DFU Mode ممکن است دستگاه را از حالت بریک نجات دهد.
- با کارخانه سازنده و نمایندگی رسمی دستگاه تماس گرفته و درخواست کمک کنید: اگر شما فریم ور دستگاه تان را آپدیت کرده اید و یک ایراد در هنگام به روز رسانی باعث شده که دستگاه از کار بیفتد، این ایراد از سوی کارخانه است و مشکل آنها است. پس با نمایندگی تماس گرفته و از آنها بخواهید که دستگاه را برای تان تعمیر کرده یا آن را با یک دستگاه جدید تعویض کنند.
- گزینه های پیشرفته: همچنین ممکن است گزینه های پیشرفته و کلک های پیچیده بیشتری هم برای بازیابی دستگاه از حالت بریک وجود داشته باشد. برای مثال اگر برخی از انواع روترها بریک شوند، شما می توانید آنها را باز کرده، یک دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
روی بورد مدار آن لحیم کرده و با کابل JTAG آن را به کامپیوتر وصل کنید. حال از این شیوه برای دسترسی سطح پایین و عملیات نجات استفاده کنید. البته این روش برای افراد کم تجربه ای مانند من طراحی نشده، اما مطمئنا می تواند جان یک روتر یا مودم آجری را نجات داده و آن را به زندگی برگرداند.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
کاملا مراقب آپدیت های فریم ور و دیگر نرم افزارهای سیستمی سطح پایین باشید. زیرا هر اشتباهی هنگام آپدیت می تواند باعث بریک شدن دستگاه تان شود.
و نکته پایانی اینکه: شما این عبارت را تا کنون بیش از همه درباره آیفون و جیلبریک کردن آن شنیده اید. اما باید بگویم که چنین کاربردی اشتباه است. زیرا اگر هنگام jailbreak کردن آیفون تان اشتباه کنید، می توانید آن را با استفاده از DFU Mode درست کنید. پس از نظر تکنیکی و فنی، آیفون شما اصلا بریک نشده است!
منبع:نارنجی
]]> احتمالا این کلمه را تا به حال زیاد شنیده اید. وقتی کسی یکی از ابزارهایش را می شکند، در واقع آن را تبدیل به یک آجر یا brick گرانقیمت کرده است! مردم هم از همین اصطلاح استفاده کرده و می گویند که آن را بریک کرد. در این مقاله هم قصد داریم به این موضوع بپردازیم که چه چیزی به جز شکستن! باعث بریک شدن می شود و چرا این اتفاق می افتد، و چگونه می توان از آن اجتناب کرد. و در پایان اینکه در صورت وقوع این اتفاق، با دستگاه بریک شده چه باید کرد؟

نکته: قبل از ادامه مطلب به خاطر داشته باشید که اغلب اوقات افراد از این واژه به شکل نابجا و نادرست استفاده می کنند. اگر دستگاه شما با مشکلی روبرو شده، ولی به آسانی و تنها با یک ریکاوری ساده و فرآینده نرم افزاری آسان دوباره به چرخه حیات باز می گردد، در واقع نمی توان از اصطلاح آجر شدن یا Brick برای آن استفاده کرد.

تعریف اصطلاح بریک شدن
«بریک شدن» یا Bricking به شکل دقیق کلمه به معنی این است که ابزار شما تبدیل به یک پاره آجر شود. درست است که قبل از این شما یک ابزار الکترونیک چندصد دلاری را در دست داشته اید، اما در حال حاضر چیزی با ارزش تر و کاربردی تر از یک آجر در اختیار ندارید (شاید هم گوشتکوب!). یک دستگاه بریک شده به هیچ وجه روشن نشده و کار نمی کند.

ابزار بریک شده به شیوه های معمول و عادی هم قابل تعمیر نیست. برای مثال اگر ویندوز کامپیوتر شما بوت نشود، کامپیوترتان بریک نشده است. زیرا شما هنوز می توانید یک نسخه دیگر سیستم عامل را روی آن نصب کنید. اما اگر سعی کنید کامپیوترتان را روشن کنید و به هیچ وجه موفق به انجام این کار نشوید، نصب سیستم عامل جدید هم غیرممکن شده باشد، شما می توانید بگویید که کامپیوترتان بریک شده است.

بریک شدن معمولا به این معنی است که ابزار از راه های معمول و شناخته شده قابل بازیابی نیست و نمی توان آن را تعمیر کرد. اما ممکن است برخی مردم حتی درباره ابزارهای قابل بازیابی هم از واژه بریک شدن استفاده کنند.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

چه چیزهایی باعث بریک شدن ابزارها می شوند؟
مشخص است که بریک شدن دستگاه اتفاقی بد و ناگوار است و شما تمام تلاش تان را می کنید که از آن اجتناب کنید. به طور معمول، دستگاه ها به دلیل وقوع اشتباه هنگام بازنویسی و جایگزینی frimware و دیگر نرم افزارهای سطح پایین سیستمی شان بریک می شوند.

برای مثال شما یک آیفون، آیپاد، پی اس پی، اسمارت فون یا دوربین دیجیتال دارید که از یک فریم ور ویژه استفاده می کند. هنگام اتصال دستگاه به اینترنت اخطاری را مشاهده می کنید که نسخه جدیدی از فریم ور ارائه شده است. اگر نصب فریم ور جدید را آغاز کنید و در میانه انجام این کار باتری دستگاه خالی شود و به برق هم وصل نباشد، ممکن است ابزارتان بریک شود. اگر جایگزینی فریم ور به صورت ناقص انجام بگیرد، ممکن است دستگاه دیگر روشن نشده و به درستی کار نکند.

به همین دلایل است که هنگام انجام چنین آپدیتی و کارهای نسبتا مهم این چنینی با پیغام “Do not power the device off” (دستگاه را خاموش نکنید) بر روی صفحه مواجه می شوید. و این مورد درباره تمام انواع ابزارهای الکترونیک صدق می کند. برای مثال اگر هنگام آپدیت فریم ور روترتان، ناگهان آن را از برق بکشید، احتمالا بریک شدن آن وجود دارد.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
معمولا درباره نرم افزارهای سطح بالاتر چنین اتفاقی نمی افتد. برای مثال اگر شما هنگام نصب آپدیت های ویندوز کامپیوتر را از برق بکشید، شاید نصب ویندوزتان آسیب ببیند. به هر حال می توانید آن را تعمیر کرده و حتی دوباره از اول سیستم عامل را نصب کنید. اما کامپیوتر همچنان به کار عادی خود ادامه می دهد.

اما اگر مشغول آپدیت BIOS کامپیوتر خود باشید و ناگهان برق برود، ممکن است دستگاه تان بریک شده و به کلی آن را از دست بدهید.

پیام های خطا و ایرادهای هنگام نصب اصلاحات ثانویه (از قبیل نصب رام های متفرقه روی موبایل) هم در صورتی که به درستی انجام نشوند، ممکن است باعث بریک شدن دستگاه تان گردند.

راه حل هایی برای نجات ابزارهای بریک شده
اگر ابزارتان بریک شد، چه کار باید کرد؟ هرچند که امید چندانی به نجات یک پاره آجر الکترونیک نیست، اما چند راه برای حل این گروه از مشکلات وجود دارد:

- از حالت recovery mode دستگاه استفاده کنید: اگر چه از نظر تکنیکی گمان نمی رود که درست شدن ابزار بریک شده با استفاده از گزینه های ریکاوری امکان پذیر باشد، بسیاری از دستگاه ها شامل گزینه failsafe هستند که ممکن است نجات بخش باشد. برای مثال برخی کامپیوترها دارای امکانات ریکاوری در بایوس هستند که به آنها اجازه می دهد با فلش کردن بایوس به حالت قبل از بریک شدن برگردند. یا در آیفون و آیپاد گزینه DFU Mode ممکن است دستگاه را از حالت بریک نجات دهد.
- با کارخانه سازنده و نمایندگی رسمی دستگاه تماس گرفته و درخواست کمک کنید: اگر شما فریم ور دستگاه تان را آپدیت کرده اید و یک ایراد در هنگام به روز رسانی باعث شده که دستگاه از کار بیفتد، این ایراد از سوی کارخانه است و مشکل آنها است. پس با نمایندگی تماس گرفته و از آنها بخواهید که دستگاه را برای تان تعمیر کرده یا آن را با یک دستگاه جدید تعویض کنند.
- گزینه های پیشرفته: همچنین ممکن است گزینه های پیشرفته و کلک های پیچیده بیشتری هم برای بازیابی دستگاه از حالت بریک وجود داشته باشد. برای مثال اگر برخی از انواع روترها بریک شوند، شما می توانید آنها را باز کرده، یک دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
روی بورد مدار آن لحیم کرده و با کابل JTAG آن را به کامپیوتر وصل کنید. حال از این شیوه برای دسترسی سطح پایین و عملیات نجات استفاده کنید. البته این روش برای افراد کم تجربه ای مانند من طراحی نشده، اما مطمئنا می تواند جان یک روتر یا مودم آجری را نجات داده و آن را به زندگی برگرداند.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
کاملا مراقب آپدیت های فریم ور و دیگر نرم افزارهای سیستمی سطح پایین باشید. زیرا هر اشتباهی هنگام آپدیت می تواند باعث بریک شدن دستگاه تان شود.
و نکته پایانی اینکه: شما این عبارت را تا کنون بیش از همه درباره آیفون و جیلبریک کردن آن شنیده اید. اما باید بگویم که چنین کاربردی اشتباه است. زیرا اگر هنگام jailbreak کردن آیفون تان اشتباه کنید، می توانید آن را با استفاده از DFU Mode درست کنید. پس از نظر تکنیکی و فنی، آیفون شما اصلا بریک نشده است!
منبع:نارنجی
]]> <![CDATA[چیپ UltraGig 6400، تماشای محتوای موبایل با کیفیت HD به صورت بیسیم]]> https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=968 Sat, 02 Mar 2013 19:49:16 +0000 https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=968 Silicon Image به این فکر افتاده شاید شما بخواهید ویدیوهای HD را به وسیله ابزارهای موبایل تان روی صفحات بزرگ نمایشگر به تماشا بنشینید، ولی محدودیت هایی همچون کابل تبدیل HDMI، ارتباط DLNA با استفاده از روتر وای فای یا Airplay دست و پا گیرتان شوند.

اکنون تکنولوژی WirelessHD این شرکت با کیفیت 1080p و سرعت ۶۰ فریم بر ثانیه روی برخی لپ تاپ ها مورد استفاده قرار می گیرد، اما این کمپانی به دنبال عرضه فرستنده بیسیم کوچکی برای موبایل ها است. آنها اکنون طرح مرجع UltraGig 6400 را آماده نموده اند که تکنولوژی یکسانی را در چیپی کوچک و نازک به دنیای تبلت ها و موبایل ها می آورد.
[تصویر: silicon-image-ultragig-6400-wireless-hdm...1357908256]
Silicon Image در CES 2013 برای نشان دادن شیوه عملکرد چیپ جدید خود، یک اسمارت فون مجهز به UltraGig 6400 و یک نمایشگر HD مجهز به گیرنده بیسیم را در غرفه اش به نمایش گذارده و بازدیدکنندگان می توانند تا فاصله ۱۰ متری با کیفیت عالی به بازی های اندرویدی مشغول شوند. Silicon Image اکنون مشغول مذاکره با کارخانه های تولید تلفن همراه و ابزارهای همراه است تا این چیپ را میهمان اسمارت فون و تبلت های بسیاری کند. اما تا زمان عرضه چنین ابزارهایی تنها می توان منتظر ماند.
منبع:نارنجی
]]> Silicon Image به این فکر افتاده شاید شما بخواهید ویدیوهای HD را به وسیله ابزارهای موبایل تان روی صفحات بزرگ نمایشگر به تماشا بنشینید، ولی محدودیت هایی همچون کابل تبدیل HDMI، ارتباط DLNA با استفاده از روتر وای فای یا Airplay دست و پا گیرتان شوند.

اکنون تکنولوژی WirelessHD این شرکت با کیفیت 1080p و سرعت ۶۰ فریم بر ثانیه روی برخی لپ تاپ ها مورد استفاده قرار می گیرد، اما این کمپانی به دنبال عرضه فرستنده بیسیم کوچکی برای موبایل ها است. آنها اکنون طرح مرجع UltraGig 6400 را آماده نموده اند که تکنولوژی یکسانی را در چیپی کوچک و نازک به دنیای تبلت ها و موبایل ها می آورد.
[تصویر: silicon-image-ultragig-6400-wireless-hdm...1357908256]
Silicon Image در CES 2013 برای نشان دادن شیوه عملکرد چیپ جدید خود، یک اسمارت فون مجهز به UltraGig 6400 و یک نمایشگر HD مجهز به گیرنده بیسیم را در غرفه اش به نمایش گذارده و بازدیدکنندگان می توانند تا فاصله ۱۰ متری با کیفیت عالی به بازی های اندرویدی مشغول شوند. Silicon Image اکنون مشغول مذاکره با کارخانه های تولید تلفن همراه و ابزارهای همراه است تا این چیپ را میهمان اسمارت فون و تبلت های بسیاری کند. اما تا زمان عرضه چنین ابزارهایی تنها می توان منتظر ماند.
منبع:نارنجی
]]> <![CDATA[تصویر پردازشگر ۸ هسته ای Exynos 5 Octa]]> https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=967 Sat, 02 Mar 2013 19:47:52 +0000 https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=967 این تصویر چیپست Exynos 5 Octa سامسونگ است که قلب 8 هسته ای جدید این شرکت برای تلفن های هوشمند و تبلت هایش به حساب می آید و اکانت توییتر این شرکت آن را منتشر کرده است.
[تصویر: BBZW_dkCIAAAyLa_n.jpg?1359128808]
سامسونگ تلاش می کند با انتشار این عکس، احساسات کاربران را برای معرفی تلفن های جدید با پردازشگر ۸ هسته ای برانگیزد.

البته این تصویر رندر شده سه بعدی این چیپ است. و احتمالا می دانید که Exynos 5 Octa از طراحی big.LITTLE استفاده می کند. بنابراین در واقع از ۲ بخش چهار هسته ای مجزا تشکیل شده. یک گروه قدرتمند که از پردازشگرهای Cortex-A15 استفاده می کند و یک گروه که با پردازشگرهای Cortex-A7 روی بهینه سازی مصرف انرژی تمرکز دارند.

با وجود اینکه این پردازشگر ۸ هسته دارد. اما در واقع در هر زمان فقط یکی از گروه ها در حال کار هستند و ۴ هسته دیگر کار نمی کنند.

سامسونگ ادعا می کند چیپ جدیدش مصرف انرژی را بیشتر از ۳ برابر کمتر می کند در حالی که بازدهی آن برابر با پردازشگرهای A15 خواهد بود. سوییچ کردن بین هر گروه پردازشگر هم حدود ۳۰ تا ۵۰ میلی ثانیه زمان میبرد.

اگر به جزییات فنی این چیپست علاقمند هستید می توانید دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
را ببینید.
منبع:نارنجی
]]> این تصویر چیپست Exynos 5 Octa سامسونگ است که قلب 8 هسته ای جدید این شرکت برای تلفن های هوشمند و تبلت هایش به حساب می آید و اکانت توییتر این شرکت آن را منتشر کرده است.
[تصویر: BBZW_dkCIAAAyLa_n.jpg?1359128808]
سامسونگ تلاش می کند با انتشار این عکس، احساسات کاربران را برای معرفی تلفن های جدید با پردازشگر ۸ هسته ای برانگیزد.

البته این تصویر رندر شده سه بعدی این چیپ است. و احتمالا می دانید که Exynos 5 Octa از طراحی big.LITTLE استفاده می کند. بنابراین در واقع از ۲ بخش چهار هسته ای مجزا تشکیل شده. یک گروه قدرتمند که از پردازشگرهای Cortex-A15 استفاده می کند و یک گروه که با پردازشگرهای Cortex-A7 روی بهینه سازی مصرف انرژی تمرکز دارند.

با وجود اینکه این پردازشگر ۸ هسته دارد. اما در واقع در هر زمان فقط یکی از گروه ها در حال کار هستند و ۴ هسته دیگر کار نمی کنند.

سامسونگ ادعا می کند چیپ جدیدش مصرف انرژی را بیشتر از ۳ برابر کمتر می کند در حالی که بازدهی آن برابر با پردازشگرهای A15 خواهد بود. سوییچ کردن بین هر گروه پردازشگر هم حدود ۳۰ تا ۵۰ میلی ثانیه زمان میبرد.

اگر به جزییات فنی این چیپست علاقمند هستید می توانید دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
را ببینید.
منبع:نارنجی
]]> <![CDATA[کیبرد دینامیک با جوهر الکترونیک، یک صفحه کلید رویاپردازانه]]> https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=966 Sat, 02 Mar 2013 19:46:33 +0000 https://pishroforum.ir/showthread.php?tid=966 اگر چه ایده کیبردهایی که کلیدهای آنها صفحات LCD کوچکی باشند، چندان تازه نیست و نمونه هایی از آن را هم در بازار می توان یافت، اما طرح استفاده از صفحه جوهر الکترونیک برای بر عهده گرفتن این وظیفه می تواند یک گزینه عالی باشد.

بر اساس طرحی از دو طراح با ذوق، این کیبرد از نمایشگرهای e-ink (همانند کتابخوان هایی چون کیندل) برای نمایش دینامیک و پویای کلیدها بهره می برد. این بدان معنی است که شما برای هر نرم افزار می توانید چینش صفحه کلید ویژه و جداگانه ای داشته باشید. با این کار استفاده از کلیدهای میانبر خاص در برنامه هایی چون فتوشاپ، ورد، یا پاورپوینت بسیار آسان تر می گردد. علاوه بر این تعیین فونت صفحه کلید در زبان های مختلف هم می تواند کار جذاب و جالبی باشد.

چیزی که ایده یک صفحه کلید مجهز به نمایشگر را (که قبل از این هم دیده بودیم) به محصولی جذاب بدل می کند، استفاده از جوهر الکترونیک است. با این کار مصرف باتری تا حد بسیار زیادی پایین آمده و استفاده از آن در کیبردهای بیسیم هم به سادگی امکان پذیر می شود. در حالی که استفاده از نمایشگرهای LCD یا LED در یک کیبرد بیسیم، آن را تبدیل به یک ابزار پرمصرف می کند که نیازمند شارژ روزانه است.

البته یکی از ایرادهای چنین ایده ای، نیاز به اپلیکیشن های ویژه برای تعریف کلیدهای مجزا است. همچنین سرعت بازسازی کُند صفحات جوهر الکترونیک هم می تواند مطرح باشد، که مطمئنا در نمایش یک علامت بر روی کلید، مطرح نمی گردد.

البته این صفحه کلید خارق العاده تا به اینجا تنها یک طرح اولیه بوده است و برای تبدیل به محصول واقعی راه درازی در پیش دارد.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

منبع:نارنجی
[url=http://narenji.ir][/url]

]]> اگر چه ایده کیبردهایی که کلیدهای آنها صفحات LCD کوچکی باشند، چندان تازه نیست و نمونه هایی از آن را هم در بازار می توان یافت، اما طرح استفاده از صفحه جوهر الکترونیک برای بر عهده گرفتن این وظیفه می تواند یک گزینه عالی باشد.

بر اساس طرحی از دو طراح با ذوق، این کیبرد از نمایشگرهای e-ink (همانند کتابخوان هایی چون کیندل) برای نمایش دینامیک و پویای کلیدها بهره می برد. این بدان معنی است که شما برای هر نرم افزار می توانید چینش صفحه کلید ویژه و جداگانه ای داشته باشید. با این کار استفاده از کلیدهای میانبر خاص در برنامه هایی چون فتوشاپ، ورد، یا پاورپوینت بسیار آسان تر می گردد. علاوه بر این تعیین فونت صفحه کلید در زبان های مختلف هم می تواند کار جذاب و جالبی باشد.

چیزی که ایده یک صفحه کلید مجهز به نمایشگر را (که قبل از این هم دیده بودیم) به محصولی جذاب بدل می کند، استفاده از جوهر الکترونیک است. با این کار مصرف باتری تا حد بسیار زیادی پایین آمده و استفاده از آن در کیبردهای بیسیم هم به سادگی امکان پذیر می شود. در حالی که استفاده از نمایشگرهای LCD یا LED در یک کیبرد بیسیم، آن را تبدیل به یک ابزار پرمصرف می کند که نیازمند شارژ روزانه است.

البته یکی از ایرادهای چنین ایده ای، نیاز به اپلیکیشن های ویژه برای تعریف کلیدهای مجزا است. همچنین سرعت بازسازی کُند صفحات جوهر الکترونیک هم می تواند مطرح باشد، که مطمئنا در نمایش یک علامت بر روی کلید، مطرح نمی گردد.

البته این صفحه کلید خارق العاده تا به اینجا تنها یک طرح اولیه بوده است و برای تبدیل به محصول واقعی راه درازی در پیش دارد.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

منبع:نارنجی
[url=http://narenji.ir][/url]

]]>