حالت موضوعی | حالت خطی

مشاهده پروفايل کاربر

مطالعاتی در امریکا انجام شده اندکه توضیح میدهند چرا ما مرتبا به اعماق وب جذب میشویم. ما قربانی اعتیاد به وب میشویم بدون اینکه سلاح های کافی برای مبارزه با این غول را داشته باشیم.
　
با قرار گرفتن در مقابل کامپیوتر در حالیکه میخواهیم فقط ایمیلهای خود را چک کرده و یا سری به اکانت فیسبوک خود بزنیم در اخر ممکن است ساعتها به گشت و گذار روی وب بپردازیم. بی معناترین ویدیوها تا اطلاعاتی کم و بیش لازم و یا نظریاتی در مورد عکسی... و ما توسط سیاهچال اینترنت بلعیده میشویم.
　
مطالعاتی توسط Scientific American در باره این پدیده انجام شده و در مورد ان توضیح داده شده است.

از نظر Tom Stafford, متخصص علوم شناختی دانشگاه Sheffield اعتیاد به اینترنت همانند یک ماده داروئی اعتیاد اور نیست و بر عکس ان غیر قابل مقاومت و سرگرم کننده است. روی اینترنت اطلاعات اجتماعی بیشماری یافت میشود. انسان خود یک موجود اجتماع است و نمیتواند مقاومت کند. مثلا اعلام صوتی یک پیام روی فیسبوک در مغز موادی شیمیائی که به لذت مربوطند تولید میکنند. ایمیلها و شبکه های اجتماعی همانند ماشینهای قمار عمل میکنند و همان ساختار را دارند. ما همیشه امیدواریم که چیزی را برنده شده و به دست بیاوریم اما بدون اینکه واقعا بدانیم چه چیزی و چه وقت و همانند اعتیاد به بازیها نمیتوانیم متوقف شویم و دائما به بیشتر ان نیاز داریم.
　
کاربران روی نت رفته و بالاخره به جستجوی همه چیز و هر چیز میپردازند. نتیجه قابل پیش بینی است. بی مرزی, کاربران را تشویق به فراموشی زمان میکند. Tom Stafford میگوید مثلا کسی چیزی را جستجو میکند و بر حسب تصادف خود را روی ویکیپدیا میابد و از این موقعیت استفاده کرده و به دنبال چیزی دیگر میگردد.
　
برای مقابله باید اراده داشت. اعتیاد به اینترنت واقعیت داشته و بیشتر از انچیزی است که تصور میکنیم.

Paul Miller, ژورنالیست The Verge به مدت یکسال کاملا اینترنت را ترک کرد تا به اصول باز گردد. او با نامه مکاتبه کرده و تماسهائی فیزیکی با اشنایانش داشته و مجددا به ورزش کردن پرداخت. در ابتدا به خاطر هفت کیلوئی که از دست داده بود و لذت بردن از زندگی و شاد بودن و اراده اش تحسین شد اما این ادامه نیافت. او کم کم خود را از اجتماع کنار کشیده و برای بازی روی کنسول خود در سالن خود حبس گشته و به خوردن پیتزا و مطالعه کتاب پرداخت. اکثر وقایع روی شبکه های اجتماعی ساماندهی میشوند و او دیگر به بیرون رفتن یا شب نشینی دعوت نشد.بعد از این تجربه و علی رغم خطرات او به کانکشن به اینترنت متمایل شد و در رپرتاژ خود میگوید : "حداقل کانکت هستم !"

منبع:ترفندستان

حالت موضوعی \| حالت خطی چرا اینترنت اعتیاد میاورد ؟
نویسنده	پیام